Τα νέα “χρυσά συμβόλαια” της Άμυνας: Ελληνικοί όμιλοι στο κυνήγι των 10 δισ.

Εξοπλιστικά, drones, ναυπηγεία και defense tech αλλάζουν τον χάρτη της ελληνικής βιομηχανίας

Η ελληνική αμυντική βιομηχανία εισέρχεται σε μία νέα εποχή, με τα εξοπλιστικά προγράμματα και τις ευρωπαϊκές αμυντικές δαπάνες να δημιουργούν μια αγορά δισεκατομμυρίων ευρώ που ήδη προσελκύει ελληνικούς και ξένους επιχειρηματικούς κολοσσούς.

Το μεγάλο στοίχημα πλέον δεν αφορά μόνο την αγορά οπλικών συστημάτων, αλλά το ποιος θα ελέγξει το νέο παραγωγικό οικοσύστημα που χτίζεται γύρω από την ευρωπαϊκή άμυνα, τα drones, τα ηλεκτρονικά συστήματα και τις τεχνολογίες επιτήρησης.

Το σχέδιο για ελληνική συμμετοχή 25%

Στην καρδιά της νέας στρατηγικής βρίσκεται η κυβερνητική απαίτηση για συμμετοχή της ελληνικής βιομηχανίας τουλάχιστον κατά 25% στα νέα εξοπλιστικά προγράμματα.

Πρόκειται για μια θεμελιώδη αλλαγή φιλοσοφίας σε σχέση με το παρελθόν, όπου οι περισσότερες αμυντικές συμβάσεις περιορίζονταν σε περιορισμένα «αντισταθμιστικά ωφελήματα» χωρίς ουσιαστική μεταφορά τεχνογνωσίας.

Πλέον, το οικονομικό και γεωπολιτικό βάρος μεταφέρεται:

• στη συμπαραγωγή,
• στη βιομηχανική συμμετοχή,
• στη συντήρηση συστημάτων,
• αλλά και στη δημιουργία εγχώριας αμυντικής τεχνολογίας.

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι η Ελλάδα πρέπει να αποκτήσει ουσιαστικό ρόλο στις νέες ευρωπαϊκές αμυντικές αλυσίδες παραγωγής, εκτιμώντας ότι οι ευκαιρίες για την εγχώρια βιομηχανία μπορούν να ξεπεράσουν τα 10 δισ. ευρώ τα επόμενα χρόνια.

Το νέο “El Dorado” της ευρωπαϊκής άμυνας

Η συγκυρία θεωρείται ιστορική για τον κλάδο.

Η Ευρώπη αυξάνει ραγδαία τις αμυντικές της δαπάνες υπό το βάρος:

• των γεωπολιτικών εντάσεων,
• του πολέμου στην Ουκρανία,
• αλλά και της ανάγκης για στρατηγική αυτονομία απέναντι στις ΗΠΑ και την Ασία.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον ενεργοποιούνται τεράστια χρηματοδοτικά εργαλεία όπως:

• το SAFE,
• το European Defence Fund (EDF),
• και το ReArm Europe.

Για την ελληνική αγορά, πρόκειται ουσιαστικά για ένα νέο επενδυτικό κύμα που μπορεί να μεταμορφώσει ολόκληρους βιομηχανικούς κλάδους.

THEON: Από ελληνική εταιρεία σε ευρωπαϊκό defense player

Από τους μεγάλους κερδισμένους της νέας εποχής εμφανίζεται η THEON International, του Κρίστιαν Χατζημηνάς.

Η εταιρεία έχει εξελιχθεί σε έναν από τους πιο ισχυρούς ελληνικούς αμυντικούς ομίλους στον χώρο:

• των συστημάτων νυχτερινής όρασης,
• των οπτικών,
• και των τεχνολογιών επιτήρησης.

Η πρόσφατη εξαγορά του 80% της γαλλικής MERIO SAS θεωρείται από την αγορά κίνηση υψηλής στρατηγικής αξίας, καθώς ενισχύει σημαντικά το ευρωπαϊκό αποτύπωμα της εταιρείας.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις της αγοράς, η THEON επιχειρεί πλέον να μετασχηματιστεί σε έναν ολοκληρωμένο ευρωπαϊκό όμιλο αμυντικών τεχνολογιών.

EFA GROUP, ELVO και η μάχη των στρατιωτικών οχημάτων

Ισχυρή κινητικότητα εμφανίζει και η EFA GROUP, η οποία επεκτείνεται δυναμικά:

• στα αεροπορικά συστήματα,
• στις τεχνολογίες επιτήρησης,
• αλλά και στις υπηρεσίες συντήρησης και εκπαίδευσης.

Παράλληλα, η ELVO επιχειρεί να επανέλθει δυναμικά μέσω συνεργασιών με γερμανικούς κολοσσούς όπως η Rheinmetall και η MAN Truck & Bus.

Στόχος είναι η δημιουργία νέας παραγωγικής βάσης στην Ελλάδα για:

• στρατιωτικά φορτηγά,
• ειδικά οχήματα,
• και αμυντικά υποσυστήματα.

Στην αγορά θεωρούν ότι ο συγκεκριμένος τομέας μπορεί να εξελιχθεί σε έναν από τους σημαντικότερους βιομηχανικούς πυλώνες της επόμενης δεκαετίας.

Η METLEN και ο “πόλεμος” των κρίσιμων μετάλλων

Κομβικό ρόλο στη νέα αμυντική οικονομία αποκτούν και τα κρίσιμα μέταλλα.

Η METLEN Energy & Metals επενδύει στρατηγικά:

• στη μεταλλουργία,
• στο γάλλιο,
• και στις κρίσιμες πρώτες ύλες που χρησιμοποιούνται σε:
  • αισθητήρες,
  • ημιαγωγούς,
  • ηλεκτρονικά συστήματα,
  • και σύγχρονες αμυντικές εφαρμογές.

Η νέα ευρωπαϊκή στρατηγική για τεχνολογική και αμυντική αυτονομία μετατρέπει πλέον τις πρώτες ύλες σε γεωπολιτικό εργαλείο υψηλής σημασίας.

Ναυπηγεία: Η μεγάλη επιστροφή

Στο επίκεντρο επιστρέφει και η ελληνική ναυπηγική βιομηχανία.

Η συμμετοχή των Ναυπηγεία Σαλαμίνας στην κατασκευή τμημάτων της γαλλικής φρεγάτας FDI “Amiral Louzeau” θεωρείται σημείο καμπής για τον κλάδο.

Κυβερνητικοί και επιχειρηματικοί παράγοντες εκτιμούν ότι η Ελλάδα μπορεί να επανακτήσει ενεργό ρόλο στις διεθνείς αμυντικές ναυπηγικές αλυσίδες.

Την ίδια στιγμή, η ONEX Shipyards & Technologies του Πάνος Ξενοκώστας παραμένει στο επίκεντρο των εξελίξεων, με την αγορά να παρακολουθεί στενά τις επόμενες κινήσεις της στον τομέα της αμυντικής υποστήριξης.

Drones, AI και κυβερνοπόλεμος: Η νέα γενιά ελληνικών εταιρειών

Το πιο δυναμικό κομμάτι της αγοράς ίσως βρίσκεται στις μικρότερες ελληνικές defense tech εταιρείες.

Η εκρηκτική άνοδος:

• των drones,
• της τεχνητής νοημοσύνης,
• της κυβερνοασφάλειας,
• και των anti-drone τεχνολογιών

έχει προκαλέσει αυξημένο ενδιαφέρον από:

• ξένους ομίλους,
• επενδυτικά funds,
• αλλά και μεγάλες ευρωπαϊκές αμυντικές βιομηχανίες.

Στην αγορά θεωρούν σχεδόν βέβαιο ότι τα επόμενα χρόνια θα ενταθούν:

• οι εξαγορές,
• οι συγχωνεύσεις,
• και οι στρατηγικές συμμαχίες.

Το μεγάλο στοίχημα της Ελλάδας

Παρά το έντονο επενδυτικό ενδιαφέρον, το κρίσιμο ερώτημα παραμένει ανοιχτό:

Μπορεί η Ελλάδα να περάσει από τον ρόλο του υπεργολάβου σε αυτόν του πραγματικού παραγωγού αμυντικής τεχνολογίας;

Η απάντηση θα καθορίσει όχι μόνο το μέλλον της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας, αλλά και τη θέση της χώρας στον νέο γεωπολιτικό και οικονομικό χάρτη της Ευρώπης.

Πηγή: pagenews.gr