Αθλητισμός

Αν ήσασταν Ροντρίγκες θα μένατε στην Ελλάδα;

Αν ήσασταν Ροντρίγκες θα μένατε στην Ελλάδα;
Όσο το προϊόν που λέγεται «ελληνικό ποδόσφαιρο» υποβαθμίζεται, οι καλύτεροι ξένοι παίκτες της Superleague θα την κάνουν για άλλες πολιτείες… με ελαφρά πηδηματάκια! Γράφει ο Αλέξανδρος Σόμογλου.

Καλά, καλά δεν προλάβαμε να… χωνέψουμε τους κουραμπιέδες και τα μελομακάρονα και έσκασε η πρώτη «βόμβα» της μεταγραφικής περιόδου! Ο Γκάρι Ροντρίγκες ετοιμάζεται να αφήσει τον ΠΑΟΚ και να μεταγραφεί στη Γαλατασαράι.

Όπως είναι αυτονόητο, από τη στιγμή που έγιναν γνωστές οι διαπραγματεύσεις του «Δικέφαλου» με τους Τούρκους, οι αντιδράσεις ήταν οι αναμενόμενες. Όταν μία ομάδα κινδυνεύει να χάσει για οποιονδήποτε λόγο τον πιο ποιοτικό της παίκτη, στις τάξεις των φιλάθλων της επικρατεί συναγερμός.

Να ξεκαθαρίσουμε κάτι: Όλοι μα όλοι οι ποδοσφαιριστές στο σύγχρονο ποδόσφαιρο έχουν τιμή πώλησης! Ακόμη και ο Μέσι με τον Ρονάλντο. Όλοι!

Κάθε ομάδα, λοιπόν, οφείλει να έχει κοστολογήσει τον κάθε της παίκτη, με το ποσό εκείνο που θα κρίνει ότι εξυπηρετεί τα συμφέροντά της. Ένα το κρατούμενο!

Το ζητούμενο είναι τι κάνεις όταν διαπιστώνεις ότι ο ίδιος ο παίκτης σου θέλει να σε εγκαταλείψει και να αναζητήσει αλλού την τύχη του; Ρισκάρεις να αρνηθείς μια πρόταση που δεν φτάνει στο ύψος που εσύ επιθυμείς και να κρατήσεις έναν ξενερωμένο ποδοσφαιριστή στα αποδυτήριά σου; Εδώ, οι απαντήσεις ποικίλουν και νομίζω ότι το κατά πόσο κάθε επιλογή είναι ορθή ή εσφαλμένη κρίνεται ανά περίσταση.

Με το χέρι στην καρδιά, όμως, για ελάτε λίγο στη θέση του Ροντρίγκες και του κάθε Ροντρίγκες. Του Μπεργκ, του Γιόχανσον, του Μιλιβόγεβιτς, όλων αυτών των λιγοστών ποιοτικών ξένων ποδοσφαιριστών που αγωνίζονται στο ελληνικό πρωτάθλημα.

Αν δεχόσασταν μια συμφέρουσα οικονομική πρόταση από ομάδα του εξωτερικού, θα μένατε στην Ελλάδα; Βγάλτε από τα μάτια σας τα οπαδικά γυαλιά (ανεξαρτήτου χρώματος) και προσπαθήστε να απαντήσετε στο συγκεκριμένο ερώτημα μέσα από τα μάτια ενός επαγγελματία ποδοσφαιριστή.

Το χρήμα, αποτελεί δεδομένα κυρίαρχο κριτήριο στις επιλογές ενός αθλητή, δεν είναι όμως το μόνο (εκτός αν έρθει κάποιος τρελός… Κινέζος ή Άραβας κροίσος και σου προσφέρει χρήματα που δεν θα έβγαζες σε όλη σου την καριέρα για να σε πείσει να βγεις ουσιαστικά από τον ποδοσφαιρικό χάρτη). Υπάρχουν και οι συνθήκες εργασίας που του προσφέρονται. Τα γήπεδα που αγωνίζεται. Το περιβάλλον που εργάζεται. Το πρωτάθλημα στο οποίο συμμετέχει.

Θεωρώ ότι με το χρήμα που έχει πέσει τα τελευταία χρόνια στον ΠΑΟΚ, οι συνθήκες εργασίας στις προπονήσεις και οι παροχές που απολαμβάνει ένας ποδοσφαιριστής, δεν πρέπει να διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό από εκείνες ενός παίκτη της Γαλατά.

Το πρωτάθλημα, όμως; Για σκεφτείτε σε τι γήπεδα παίζει κάθε Κυριακή ποδόσφαιρο στην Ελλάδα ο κάθε Ροντρίγκες και σκεφτείτε σε τι γήπεδα θα παίζει ακόμη και στην Τουρκία.

Σε επίπεδο οργάνωσης και παροχών προς τον επαγγελματία ποδοσφαιριστή, το πρωτάθλημα της Superleague βρίσκεται σε τριτοκοσμικό επίπεδο.

Φανατισμός υπάρχει και στην Τουρκία. Κι εκεί κινδυνεύεις να χάσεις πέντε συνεχόμενα παιχνίδια και να βρεις το αυτοκίνητό σου σπασμένο έξω από το προπονητικό κέντρο.

Ακόμη και οι γείτονές μας, όμως – τους οποίους επιμένουμε να χρησιμοποιούμε ως μέτρο σύγκρισης θεωρώντας ότι είμαστε ίσοι – έχουν πραγματοποιήσει άλματα προόδου στην οργάνωση του ποδοσφαίρου τους. Κατασκευάζουν υπερσύγχρονα γήπεδα, προσελκύουν πανίσχυρους οικονομικά χορηγούς, επενδύουν καθημερινά στις παροχές που προσφέρουν σε κόσμο και παίκτες. Δημιουργούν κίνητρα για να πείσουν παίκτες ακόμη και από τα κορυφαία ευρωπαϊκά πρωταθλήματα να μετακομίσουν στις ανατολικές ακτές του Αιγαίου. 

Την ίδια ώρα, εμείς… βουλιάζουμε καθημερινά στον ποδοσφαιρικό μας Μεσαίωνα. Γιατί θα μπορούσαν, για παράδειγμα, οι ομάδες να τρώνε τα σωθικά τους με τη διαιτησία, αλλά την ίδια ώρα θα μπορούσαν να έχουν βρει κάποια μίνιμουμ σημεία προσέγγισης που θα αφορούν τη συνολική βελτίωση του προϊόντος που λέγεται «ελληνικό ποδόσφαιρο». Στην Μπανανία μας, όμως, ούτε αυτό δεν μπορεί να γίνει.

Κι όσο το πρωτάθλημα της Superleague θα υποβαθμίζεται, τόσο πιο συχνά θα βλέπουμε παίκτες σαν τον Γκάρι Ροντρίγκες να γοητεύονται από τις σειρήνες άλλων Λιγκών. Και δεν θα το κάνουν μόνο για οικονομικούς λόγους…

Υ.Γ. Μια ευχή έχω να σας δώσω για το 2017, εκτός από την αυτονόητη (να έχετε την υγειά σας). Προσπαθήστε να κάνετε τους γύρω σας να χαμογελούν. Προσπαθήστε να τους κάνετε να αισθάνονται όμορφα. Αν όλοι μας το παλέψουμε, τότε να είστε σίγουροι ότι θα ομορφύνει η καθημερινότητά μας. Καλή χρονιά σε όλους!

πηγή: sdna.gr

Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο