Ο ΠΑΟΚ βρίσκεται σε φουλ διαπραγματεύσεις με τη Λέγκια, τη Ρεν και τον Παναιτωλικό. Αυτό είναι ένα γεγονός που έχει επιβεβαιωθεί. Ο Πρίγιοβιτς, ο Πέδρο Ενρίκε και ο Ουαρντά, είναι οι τρεις μεταγραφικοί στόχοι αυτή τη στιγμή που μιλάμε.
Άλλοι λένε για συμφωνία, άλλοι λένε το κοντό και το μακρύ τους, άλλοι πανηγυρίζουν που έκλεισαν φορ που έβαλε πέντε γκολ στη σεζόν. Έτσι είναι το ποδόσφαιρο, ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι γουστάρει.
Παρότι ήμουν από αυτούς που δήλωνα δυσαρεστημένος από τον Μίχελ, πανηγύρισα όταν χάσαμε τον Ανσαριφάρντ. Παρότι στις πολύ αρχές ήμουν θετικός για την απόκτησή του, όταν ξεκίνησαν τα μανατζερικά καραγκιοζλίκια έγινα αρνητικός.
Πήγαμε να κάνουμε το έγκλημα, να δώσουμε 700 χιλιάρικα συμβόλαιο σε έναν παίκτη που όταν ήρθε στην Ελλάδα ήταν χωρίς γκολ από την β΄Ισπανίας και απλά εδώ έδειξε κάποια πολύ καλά στοιχεία στον Πανιώνιο που και η Ελένη Λουκά να παίξει θα δείξει καλά στοιχεία. Μαγκιά του Πανιωνίου, αλλά δεν γίνεται να πληρώνουμε μια ζωή τη μαγκιά του άλλου.
Ο Πανιώνιος για μένα είναι ποδοσφαιρομάνα. Απλά η υπεραξία που έδινε μέχρι την εποχή Τσακίρη ήταν πολύ πιο ουσιαστική από την υπεραξία που δίνει μετά.Τι να πεις για έναν σύλλογο που έχει βγάλει Μαύρο, Σαραβάκο, Αναστόπουλο, Σάμαρη, Μανιάτη, Τζιόλη και πόσους άλλους που σίγουρα ξεχνάω ή βαριέμαι να σκεφτώ τώρα. Απλά η ποιότητα των συγκεκριμένων παικτών, ουδεμία σχέση έχει με τους Μπακασέτα, Μπουμάλ, Χατζηϊσαία και ποιον άλλον πούλησαν τελευταία δεν θυμάμαι.
Υπό αυτό το ποδοσφαιρικό πρίσμα καλά που δεν δώσαμε τα 700 για τον Ιρανό. Ας πανηγυρίσουν αυτοί που έδωσαν κάτι λιγότερο και τον απέκτησαν. Αν έφτασε ο Ολυμπιακός του Ζιοβάνι και του Ριβάλντο, να πανηγυρίζει που πήρε τον Ανσαριφάρντ, είμαστε σε καλό δρόμο.
Πάμε τώρα στα πιο δικά μας. Μεταγραφική περίοδος του Γενάρη και ο ΠΑΟΚ απ ότι φαίνεται θα δώσει τα λεφτά του Γκάρι σε αγορές.
Από τους τρεις, εμένα μου αρέσει περισσότερο ο Πέδρο Ενρίκε. Όχι πως τον έχω δει ζωντανά, αλλά απλά επειδή για να σε αγοράσει η Ρεν πρέπει να σε διαβάσει πολύ καλά, πιστεύω πως έχει πολύ καλά στοιχεία.
Φαίνεται η τεχνική του, η ταχύτητά του και η δυνατότητα να αποδώσει συνδυαστικό ποδόσφαιρο. Αυτό που του λείπει είναι η δύναμη και η αλήθεια είναι πως έρχεται σε ένα πρωτάθλημα που έχει πολύ την επαφή.
Πάντως μου δίνει την ασφάλεια της παρουσίας σε ένα σημαντικό πρωτάθλημα, είναι σε καλή ηλικία και επαναλαμβάνω πως η Ρεν που την θεωρώ μία ομάδα που πάντα ξέρει να επενδύει στο ποδόσφαιρο, ξέρει να διαλέγει παίκτες.
Όσο για τον λόγο που έχασε τη θέση του βασικού, αφορούσε καθαρά τον ανταγωνισμό. Με τον Γκροζίτσκι ανταγωνιστή τα πράγματα είναι εξαιρετικά δύσκολα. Τον λιμπιζόμουν στο Γιούρο, αλλά που να τον πάρεις. Και πάντα οι Γάλλοι έχουν και έναν – δύο μικρούς που βάζουν για να παίρνουν υπεραξία. Αυτοί ήταν και οι λόγοι που ο Πέδρο Ενρίκε δεν ήταν πολύ ενεργός. Είναι σίγουρα καλός παίκτης και πάμε παρακάτω.
Ο Πρίγιοβιτς, είναι μία περίπτωση κρίσιμη, μιας και είναι ο φορ που τόσο περιμέναμε. Από τα όσα είδα όχι μόνο στα κλασικά βιντεάκια, το παιδί έχει πολύ καλά στοιχεία. Και η ομάδα που αγωνίζεται η Λέγκια, είναι στο επίπεδο του ΠΑΟΚ.
Έπαιξε και σκόραρε μάλιστα στο Τσάμπιονς Λιγκ, είχε και δύο ασίστ, έδειξε να πατάει καλά και στο ανώτατο επίπεδο.
Βαρύ κορμί αλλά γρήγορος για τον όγκο του, καλός στο συνδυαστικό ποδόσφαιρο, σχετικά καλή τεχνική και ωραία τελειώματα. Σαν στυλ παιχνιδιού και σουλούπι, θυμίζει Ιμπραίμοβιτς χωρίς να συγκρίνω. Μη πεταχτεί κανένα ζώο και την πει την βλακεία του.
Από αυτά που είδα και διάβασα, δύο είναι τα στοιχεία που με προβληματίζουν. Οι εννέα ομάδες σε εννέα χρόνια και το γεγονός πως τα χαρακτηριστικά του δεν συνδυάζονται με κάποιον άλλον από τους φορ έτσι ώστε να είχαμε και την επιλογή του 4-4-2. Και αυτό γιατί η καλή του χρονιά στη Λέγκια, ήταν όταν αυτός και ο Νίκολιτς ήταν μαζί στην επίθεση. Η αλλαγή προπονητή άλλαξε και το σύστημα και ο παίκτης ναι μεν έπαιζε, αλλά όχι πάντα βασικός.
Το εννέα ομάδες σε εννέα χρόνια σίγουρα κάτι κρύβει. Όχι απαραιτήτως αρνητικό γιατί μπορεί να αφορά και τις όποιες φιλοδοξίες καριέρας έχει. Απλά αυτή η τάση για φυγή, τον συνοδεύει και τώρα που έφυγε ο Νίκολιτς για την Αμερική και θα ήταν βασικός.
Ο τραυματισμός που έχει δεν είναι κάτι σοβαρό και τέλος του μήνα θα είναι διαθέσιμος.
Ο τρίτος της παρέας είναι ο Ουαρντά που τον γνωρίζουμε κιόλας. Στα 23 προς 24, με καλά παιχνίδια στον Παναιτωλικό, μία κίνηση προοπτικής και βάθους στα εξτρέμ. Έτσι αντιμετωπίζεται από τον ΠΑΟΚ. Είναι σαφές πως τον παρακολουθούσαν, δεν είναι σίγουρο πως θα κινούνταν ο ΠΑΟΚ αν δεν είχε καθυστερήσει γενικά.
Επειδή στον ΠΑΟΚ είμαστε ειδικοί στους Αιγύπτιους, ένα πράγμα δεν πρέπει ποτέ να κάνεις σε έναν Αιγύπτιο ποδοσφαιριστή. Να τον βάλεις σε καλούπι. Δεν μπαίνει με τίποτα.
Ο Ουαρντά είναι ένα παιδί που ξέρει μπάλα, αλλά πρέπει να μάθει ποδόσφαιρο. Προσωπικά για μένα δεν κάνει ούτε κρύο, ούτε ζέστη πως πάμε να τον πάρουμε. Μάλλον χαίρομαι περισσότερο που δεν θα ακούσω τα παράπονα των οπαδών της ομάδας που τον πήρε κάποιος άλλος. Και για το ότι και τον Ροντρίγκες να μη πουλούσαμε, θα χρειαζόμασταν άλλον έναν να παίζει πλάγια. Αν και τον Ουαρντά, αν μπορούσαμε να γνωρίζουμε σήμερα ότι μπορεί να σταθεί σε υψηλό επίπεδο, με τα χαρακτηριστικά που έχει θα ήθελα να τον δω 8αρι ή 10άρι.
Ό,τι και να λέμε πάντως σήμερα, σημασία έχει αυτοί που θα αποκτηθούν να το αποδείξουν στο χορτάρι.
ΥΓ Αναβλήθηκε το ΑΕΛ – ΠΑΟΚ και θα χάσω την ευκαιρία να επισκεφτώ την πολυαγαπημένη μου Λάρισα. Κρίμα.
πηγή: sdna.gr
