Δεν είναι πολύ μακριά το διάστημα, που ο άνθρωπος των ημερών, ο Κέισι Ρίβερς, έβγαινε από το πανεπιστήμιο Κλέμσον και έπαιρνε τον δρόμο, που παίρνουν οι περισσότεροι συμπατριώτες του μπασκετμπολίστες. Αυτόν, που οδηγεί έξω από τα σύνορα των ΗΠΑ, αυτόν, που εξασφαλίζει τα της επιβίωσης τους και κάτι παραπάνω θα λέγαμε.
Λατίνα λέγεται η πρώτη επαγγελματική ομάδα, της οποίας φόρεσε την φανέλα ο γκαρντ-φόργουορντ του Παναθηναϊκού. Δεν κάθισε πολύ, όμως, εκεί, γιατί οι εντυπωσιακές του εμφανίσεις τον οδήγησαν στην περίφημη Μπενετόν, στην οποία και έκλεισε την σεζόν 2009-2010.
Από τότε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι με την πορεία του Ρίβερς να είναι ανοδική και τον 29χρονο σήμερα παίκτη να φθάνει μέχρι και την Ρεάλ. Ούτε στην Χίμκι, ούτε στην Λοκομοτίβ Κουμπάν, ούτε στην Μπάγερν, ούτε στην Ρεάλ, όμως, είχε παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο. Ηταν ένας κάτι παραπάνω από χρήσιμος παίκτης σε αυτές τις ομάδες, όχι, όμως, ο Σπανούλης τους ή ο Διαμαντίδης τους για να το κάνουμε πιο λιανά και κατανοητά.
Το καλοκαίρι, που μας πέρασε, ο Παναθηναϊκός ήταν να πάρει τον Μανουσάρ Μαρκοϊσβίλι, τον Γεωργιανό με την μεγάλη εμπειρία στα ευρωπαϊκά γήπεδα. Μετά, όμως, από κάποιο σημείο, γνωστοποιήθηκε ότι ο Μαρκοϊσβίλι έπρεπε να μπει χειρουργείο για να αποκαταστήσει το πρόβλημα του και έτσι προχώρησε η επόμενη επιλογή: με συνοπτικές διαδικασίες ο Ρίβερς έγινε παίκτης του Παναθηναϊκού. Η απόκτησή του δεν ενθουσίασε τον κόσμο, γιατί πολύ απλά πίστευε αυτό, που προαναφέραμε, ότι η ομάδα του πήρε έναν χρήσιμο παίκτη. Και τίποτα παραπάνω.
Πλέον, όμως, τα δεδομένα έχουν αλλάξει. Σούπερ ο Τζέιμς, εξαιρετικός ο Σίνγκλετον, πρώτη θέση στη καρδιά, όμως, των Παναθηναϊκών έχει ο Κέισι Ρίβερς. Το σουλούπι του δεν το λες ακριβώς και το ιδεατό για μπασκετμπολίστα. Οταν, όμως, μπαίνει στο παρκέ ο 29χρονος, αυτά περί σουλουπιών τα αφήνεις στην άκρη. Ο τύπος είναι πολύ δυνατός, καταλαβαίνει άριστα το παιχνίδι, παλεύει στην άμυνα και έχει ένα σουτ “φωτιά και λαύρα”. Χθες ήταν μαγικός με τους 27 πόντους, που σημείωσε. Κάτι ανάλογο είχε κάνει και στο ματς της Ευρωλίγκας με τον Ολυμπιακό, αλλά τότε δεν ήταν αρκετό. Χθες, όμως, η συνεισφορά του συνετέλεσε για μία νίκη στον Παναθηναϊκό, που δίνει συγχωροχάρτι ή κάπως έτσι στις τρεις ήττες, που είχαν προηγηθεί από τον Ολυμπιακό.
Η εμφάνιση του πρωταγωνιστή Ρίβερς ήταν ο ένας βασικός λόγος, που το ντέρμπι βάφτηκε στα “πράσινα”.
Ο άλλος αφορά στον Τσάβι Πασκουάλ. Ο Παναθηναϊκός χθες στο ΣΕΦ ήταν ομάδα με αρχή, μέση και τέλος. Ο Ισπανός “ζύγισε” το ματς και το οδήγησε εκεί, που ήθελε. Πριν από το τζάμπολ, έκανε και τη κίνηση, που τρέλανε όλο τον κόσμο. Νίκολς περιμέναμε να δούμε στο παρκέ, Γκάμπριελ εμφανίστηκε. Και τι Γκάμπριελ. Είχε πάρει φόρα από την θετική του παρουσία στο ματς με την Εφές και δεν σταματιόταν. Ναι, ο παίκτης του Ρεθύμνου. Ναι, ο παίκτης, που εκδιώχτηκε από την Λοκομοτίβ Κουμπάν.
Αλλά, όπως αναφέραμε, η κίνηση του Γκάμπριελ δεν ήταν η μοναδική από τον Ισπανό προπονητή. Και αυτό γιατί το σύνολο, που παρουσίασε στο ΣΕΦ ήταν άρτιο. ‘Η κάπως έτσι. Ηξεραν τι ζητούσαν στο παρκέ οι “πράσινοι” και πώς να το πάρουν. Περιόρισαν τα μεγάλα επιθετικά περιφερειακά ατού του Ολυμπιακού, ήλεγξαν τον ρυθμό του παιχνιδιού και όταν έπρεπε έβαλαν όλα σχεδόν τα μεγάλα σουτ.
Η τελική διαφορά των 10 πόντων είναι ακριβώς αυτή, με την οποία έπρεπε να λήξει το ματς, βάσει συνολικής εικόνας του παιχνιδιού.
Ο Παναθηναϊκός είναι πλέον κοντά στον πρώτο τίτλο της χρονιάς, σε έναν τελικό με τον Αρη, βέβαια, που δεν πρέπει να γίνει στο Ηράκλειο. Να γίνει στην Λάρισα, στην Θεσσαλονίκη, στην Ξάνθη, όχι, όμως, στο Ηράκλειο. Είναι κάτι άλλωστε, που είχαμε τονίσει πριν γίνει ο χθεσινός ημιτελικός. Οπου και να γίνει, βέβαια, οι “πράσινοι” είναι το φαβορί, αλλά αυτό είναι μία άλλη κουβέντα.
Ο Παναθηναϊκός με τη χθεσινή νίκη δεν πλησιάζει απλά σε έναν τίτλο. Τονώνει αφάνταστα και την αυτοπεποίθησή του και κερδίζει πολύ χρόνο, ώστε να μπορέσει να αποκτήσει τη συνοχή, που χρειάζεται. Σκέφτεστε να είχε χάσει και χθες; Η τέταρτη ήττα από τον Ολυμπιακό θα τον συνόδευε συνεχώς και δεν θα τον άφηνε να δουλέψει, όπως θα ήθελε. Τα κατάφεραν, όμως, οι “πράσινοι” στο ΣΕΦ και έτσι η δουλειά τους θα συνεχιστεί με τις καλύτερες προϋποθέσεις.
Αντίθετα για τον Ολυμπιακό, η ήττα ήταν σφαλιάρα. Και αυτό γιατί χάθηκε ήδη ο πρώτος τίτλος της χρονιάς. Ναι, στο τέλος ξυρίζουν τον γαμπρό, υπό την έννοια ότι μένουν το πρωτάθλημα και η Ευρωλίγκα, αλλά δεν θα ήταν το ιδανικό για τους Πειραιώτες να είχαν νικήσει χθες; Οπως και να έχει, ήττα και αποκλεισμός από τον “αιώνιο” αντίπαλο δεν είναι και ό, τι καλύτερο, σε μία κατάσταση μάλιστα, που επαναλαμβάνεται τα τελευταία χρόνια στο Κύπελλο.
Υ.Γ. Είναι γνωστή η μπασκετική συμπάθεια, που έχω στον Λοτζέσκι, αλλά στα δύο τελευταία ματς με τον Παναθηναϊκό τον “κατάπιε” ο Ρίβερς.
Υ.Γ.1 Πολλά πράγματα είναι σχετικά. Τουλάχιστον για ένα ματς. Πόσες και πόσες φορές δεν κάνουμε λόγο για τον ελληνικό κορμό του Ολυμπιακού και τη συνοχή του; Ε, χθες κέρδισε ο Παναθηναϊκός, παίζοντας για μεγάλο διάστημα με πεντάδα Αμερικάνων.
Υ.Γ.2 Στο 65-70 δεν υπήρξε παράβαση, αλλά η συνολική εικόνα του παιχνιδιού ήταν Παναθηναϊκός και η τελική διαφορά αυτή, που έπρεπε να έρθει. Ο Ολυμπιακός πρέπει να κοιτάξει τον εαυτό του στον καθρέφτη και να δει τι δεν έκανε καλά. Θα χρειαστεί μάλιστα να κοιταχτεί πολλή ώρα στον καθρέφτη, γιατί η χθεσινή του παρουσία ήταν “λίγη” για ένα τέτοιο ματς.
Πηγή: sdna.gr
