Λόγια, λόγια, λόγια και από πράξεις τίποτα…

Στο ίδιο έργο θεατές βρεθήκαμε τις τελευταίες μέρες παρακολουθώντας την καταστροφή στη Μάνδρα.

Οι μετεωρολόγοι προειδοποίησαν για την ισχυρή κακοκαιρία που θα έπληττε -εν μέσω καλοκαιριού- τη χώρα μας.

Οι ισχυρές βροχοπτώσεις ήρθαν και αποδείχθηκε για ακόμη μία φορά πόσο ανέτοιμος είναι ο Κρατικός Μηχανισμός για να αντιμετωπίσει τέτοιου είδους φαινόμενα.

Αναφέρομαι φυσικά σε όσα έγιναν στη Μάνδρα στην Αττική, αλλά και στα Βρασνά, στην Ασπροβάλτα και τον Σταυρό Θεσσαλονίκης.

Αναφέρομαι και σε άλλες περιοχές που επλήγησαν από την κακοκαιρία «Νεφέλη» που σάρωσε τη χώρα μας.

Η σφοδρή βροχόπτωση της Τρίτης ξύπνησε εφιαλτικές μνήμες στους κατοίκους της Μάνδρας, οι οποίοι για δεύτερη φορά μέσα σε λίγους μήνες είδαν τις περιουσίες τους να χάνονται στη λάσπη.

Οι ευθύνες είναι σίγουρα πολλές. Βαρύνουν όλους τους υπεύθυνους των τελευταίων δεκαετιών, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ο σημερινός υπεύθυνος δηλαδή η Περιφέρεια Αττικής δεν φέρει ευθύνη και μπορεί να τα φορτώνει όλα στα κακώς κείμενα των προηγούμενων ετών. Έχει και εκείνη τις ευθύνες της.

Η τακτική αυτή της κάθε Τοπικής Αρχής και εν συνεχεία της κάθε κυβέρνησης να δηλώνει ότι «παραλάβαμε καμένη γη» έχει κουράσει τους πολίτες, οι οποίοι στην τελική είναι εκείνοι που περνούν τις δυσκολίες.

Οι άνθρωποι αυτοί έχασαν τα σπίτια τους, τα καταστήματά τους, τις περιουσίες τους.

Είδαν κόπους χρόνων να χάνονται μέσα μερικά λεπτά κάτω από τόνους λάσπης. Έχασαν συγγενείς και φίλους. Οι άνθρωποι αυτοί χόρτασαν από λόγια και θέλουν έργα.

Έργα πραγματικά, έργα που θα φέρουν λύση στα προβλήματά τους.

Ας ελπίσουμε μετά τις τελευταίες εικόνες που αντικρίσαμε στη Μάνδρα, τη Θεσσαλονίκη καθώς και άλλες περιοχές, οι άνθρωποι αυτοί να μην βρεθούν μόνο για μερικές ημέρες στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος τόσο της κυβέρνησης, όσο και της αντιπολίτευσης ως άλλο ένα πεδίο διαξιφισμών και αντιπαράθεσης για να πλήξει η μία πλευρά τη δημοτικότητα της άλλης.

Ας ελπίσουμε τώρα που πέρασε η κακοκαιρία να μην μείνουν πάλι με τις υποσχέσεις.

Ας ελπίσουμε αυτή τη φορά να γίνουν έργα, γιατί από λόγια, λόγια, λόγια έχουμε χορτάσει.

Διαβάστε όλα τα άρθρα της Άννας Μορφούλη ΕΔΩ