Μπορεί συζητώντας με τον πρωθυπουργό και άλλα στελέχη της κυβέρνησης να του δημιουργήθηκε η εντύπωση πως οι Έλληνες είναι ευγνώμονες στου Ευρωπαίους εταίρους και λοιπούς δανειστές για την «βοήθεια» που μας πρόσφεραν.
Αναρωτιέσαι αν τα λέει και τα πιστεύει ή είναι τόσο αδίστακτος και μας δουλεύει ψιλό γαζί σίγουρος ότι δεν θα υπάρξουν συνέπειες για τον ίδιο και την παρέα του. Αν κρίνουμε από αυτούς που τώρα κυβερνούν και από αυτούς που ετοιμάζονται να τους διαδεχτούν μπορεί να έχει και δίκιο. Ποιος από αυτούς θα του ζητήσει το λόγο γιατί μέσα σε οκτώ χρόνια η χώρα μας έχασε το 25% του ΑΕΠ, πράγμα που συμβαίνει μόνο όταν μια χώρα ηττηθεί σε πόλεμο.
Ποιος θα του ζητήσει τον λόγο όταν στην αρχή της κρίσης το ελληνικό δημόσιο χρέος ήταν στο 120% του ΑΕΠ και τώρα είναι στο 180%. Ποιος να του ζητήσει τον λόγο όταν σε όλα αυτά τα χρόνια το μοναδικό κούρεμα χρέους ήταν με το περίφημο PSI, όταν δηλαδή κουρεύτηκαν τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων και οι τοποθετήσεις των μικροομολογιούχων, οι οποίοι δεν είχαν την πληροφόρηση και τη δυνατότητα να ξεφορτωθούν τα ομόλογα τους όπως έκαναν οι γερμανικές και οι γαλλικές τράπεζες.
Κάπως έτσι καταγράφεται στη συνείδηση του Έλληνα πολίτη το ρεκόρ αλληλεγγύης των θεσμών που δυστυχώς θα έχει και συνέχεια. Τον Δεκέμβριο θα έχουμε νέα περικοπή στις συντάξεις κατά 18%. Ένα χρόνο αργότερα το αφορολόγητο θα πέσει στις πέντε χιλιάδες ευρώ. Στο μεταξύ, η χώρα θα είναι υποχρεωμένη για δεκάδες χρόνια σε υψηλά πλεονάσματα που πρακτικά σημαίνουν σκληρή λιτότητα και υπονόμευση κάθε αναπτυξιακής προοπτικής.
Όλα αυτά τα γνωρίζει πολύ καλά ο κ. Ρέγκλινγκ όπως γνωρίζει ότι το πρόβλημα του χρέους μπήκε απλά κάτω από το χαλί και θα επανέλθει σίγουρα το 2032 μπορεί και πολύ νωρίτερα αν οι διεθνείς συνθήκες στην οικονομία χειροτερέψουν.
Διαβάστε εδώ όλα τα άρθρα του Γιώργου Χελάκη