Στις 28 Φεβρουαρίου έγινε στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο η παρουσίαση 6 επιχειρηματικών σχεδίων των μεταπτυχιακών φοιτητών της Σχολής, παρουσία καθηγητών, πρυτάνεων, φοιτητών και αρκετών ακροατών.
Τα τελευταία χρόνια, έχω την τιμή αλλά και την ευχαρίστηση να συμμετέχω σε μια επιτροπή αξιολόγησης επιχειρηματικών σχεδίων, που παρουσιάζουν ομάδες μεταπτυχιακών φοιτητών του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Παραδοσιακά ο ρόλος μου δεν περιοριζόταν μόνο στην αξιολόγηση των σχεδίων, αλλά και στην εκπαίδευση των σπουδαστών στις τεχνικές του Επιχειρηματικού σχεδιασμού.
Από εφέτος ο ρόλος μου αναβαθμίστηκε μιας και ο υπεύθυνος του μεταπτυχιακού προγράμματος κος Πέτρος Σολδάτος, και τον ευχαριστώ για αυτό, μου εμπιστεύθηκε την συνεργασία με τις τρεις από τις έξι ομάδες όσον αφορά την δημιουργία του Χρηματοοικονομικού σχεδιασμού των τριών έργων.
«Ένα τσούρμο παιδιά που πιστεύουν στην αριστεία, που πιστεύουν στην καριέρα, που δεν περιμένουν να ζήσουν από κάποιες αποζημιώσεις ή επιδοτήσεις», όπως είχα γράψει παλιότερα σε ανάλογο άρθρο και θα το επαναλάβω.
Χρησιμοποιώντας μία εφαρμογή της ProVisions, ιδιαίτερα καινοτόμα και κατάλληλη για startups, με την άψογη συνεργασία των μεταπτυχιακών φοιτητών, καθώς και με την επιτήρηση – καθοδήγηση του καθηγητή κου Σολδάτου, τα αποτελέσματα ήταν καταπληκτικά.
Ο συνδυασμός της αισιοδοξίας των φοιτητών, της «φωνής της λογικής» του κου Καθηγητή και της αδυσώπητης εικόνας των μαθηματικών υπολογισμών της εφαρμογής μας, κέρδισε από το ακροατήριο το χειροκρότημα, τον θαυμασμό, τις εντυπώσεις και όχι μόνο.
Θα μοιραστώ μαζί σας κάποιες εμπειρίες και ηθικά συμπεράσματα από αυτήν την συνεργασία μου που θεωρώ εξόχως σημαντικά σύμφωνα και με τα σημεία των καιρών που ζούμε σήμερα.
Κατά την διάρκεια της έρευνας και της δημιουργίας του τελικού σχεδίου, κατ’ αρχήν υπήρξε ο ποιοτικός σχεδιασμός του έργου, δηλαδή η ιδέα, η παραγωγή, το μάρκετινγκ και η διανομή.
Εν συνεχεία υπήρξε η δημιουργία του επιχειρηματικού σχεδιασμού ή των λεγόμενων Business Plan.
*** (Να σας θυμίσω ότι πρόκειται για αυτά που θεωρούσε δυσκολία και εμπόδιο, καθ ομολογία του, υψηλόβαθμο στέλεχος της κυβέρνησης, για την εκταμίευση πόρων από την Ευρωπαϊκή Ένωση).
Από το ένα στάδιο στο άλλο, δηλαδή από τον ποιοτικό σχεδιασμό μέχρι τον Επιχειρηματικό, ήταν καθολική και αξιοσημείωτη η μεταστροφή από την απόλυτη αισιοδοξία στον ρεαλισμό και την στυγνή πραγματικότητα της Ελλάδας του 2019. Και όλα αυτά βέβαια χωρίς ίχνος συντηρητισμού.
Από το αρχικό σχέδιο μέχρι το τελικό, με πόνο ψυχής, μειώσαμε τους στόχους των πωλήσεων, μειώσαμε τις προμήθειες των μεσαζόντων, μειώσαμε τους μισθούς των εργαζομένων, μειώσαμε τους χώρους προς ενοικίαση, βρήκαμε εναλλακτικούς τρόπους για τις αναγκαίες υπηρεσίες και διαπραγματευτήκαμε τρόπους και τόπους επικοινωνίας των προϊόντων.
Μέχρι την τελική δημιουργία των εκθέσεων, σιωπηλά ή ηχηρά, ακούστηκαν και επιχειρηματολόγησαν όλες οι φωνές. Αισιόδοξες και μη, είχαν τη μέρα τους, είχαν και την ευκαιρία να αποδείξουν την δική τους θέση.
Άλλωστε,
“Αν και οι απαισιόδοξοι επαληθεύονται πολλές φορές, οι αισιόδοξοι είναι αυτοί που κάνουν τα πράγματα να πηγαίνουν μπροστά….” είπε κάποιος που δεν θυμάμαι, αλλά που επαληθεύεται σε καθημερινή βάση.
Παρακολουθώντας προσεκτικά τις παρουσιάσεις των αποφοίτων του Γεωπονικού Πανεπιστημίου, κατάλαβα ότι δεν υπάρχει μόνο η γνώση και η ικανότητα αλλά και η θέληση για αυτήν την παραγωγή πλούτου που αμελήσαμε τόσα χρόνια.
Και αυτό ήταν και το πιο γλυκό συναίσθημα αυτής της εμπειρίας, γιατί η γνώση και η ικανότητα αποκτώνται, η θέληση όμως πρέπει να υπάρχει και αποδεικνύεται μόνο εκ του αποτελέσματος.
Η διαφορετική νοοτροπία που κατατέθηκε με ψυχή από αυτά τα νέα παιδιά, η νοοτροπία της προσπάθειας, η νοοτροπία της υπέρβασης των ορίων, η νοοτροπία της στοχοθέτησης και της αξιολόγησης των πράξεων μας ήταν και το μεγαλύτερο κέρδος για όλους μας από αυτήν τη διαδικασία.
Τέλος να ευχαριστήσω το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο και ειδικά τον υπεύθυνο του προγράμματος, καθηγητή κο Πέτρο Σολδάτο και τον Γιώργο Βαρθαλάμη, τον Γρηγόρη Θωμόπουλο, την Νάντια Μωνσιάδη και τις ομάδες τους, για την άψογη συνεργασία που είχαμε και να τους διαβεβαιώσω ότι δεν έμαθαν μόνο αυτοί από αυτήν τη διαδικασία.
Διαβάστε όλα τα άρθρα του Κώστα Αγγελάκη εδώ