Είναι αλήθεια ότι δεν είναι σύνηθες, πολιτικό ή τηλεοπτικό, γεγονός να έχουμε μέσα σε μια ημέρα άτυπη τηλεμαχία Πρωθυπουργού και αρχηγού Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Πρόκειται για κάτι που για να το ξανασυναντήσουμε πρέπει να ταξιδεύσουμε σε προεκλογικές περιόδους.
Σ’ αντίστοιχες περιόδους συναντάμε και το…επικοινωνιακό κρεσέντο με αλλεπάλληλες τηλεοπτικές ή δημόσιες παρεμβάσεις. Άρα; «Μυρίζουν πρόωρες;» θα αναρωτηθεί κάποιος…
Η απάντηση είναι «όχι». Και για να είμαστε απολύτως ακριβείς: «όχι, με τα τωρινά δεδομένα» που βασίζονται σε όσα έχει πει ο Πρωθυπουργός. Σε κάθε περίπτωση, όμως, δεν παύει να προκαλεί ενδιαφέρον και εντύπωση, το γεγονός ότι το τελευταίο διάστημα Κυριάκος Μητσοτάκης και Αλέξης Τσίπρας, μοιάζουν να επιδίδονται σε…σκυταλοδρομία δημοσίων παρεμβάσεων. Κι αν για τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, ως αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, φαντάζει κάτι αναμενόμενο, ο Πρωθυπουργός δεν μας έχει συνηθίσει σε τόσο πυκνές εμφανίσεις σε ΜΜΕ.
Προφανώς οι συνεχείς κρίσεις (από μνημόνια σε πανδημία και ενεργειακή, μέχρι τον πόλεμο) ανατρέπουν άρδην τα πολιτικά δεδομένα και υποχρεώνουν την Κυβέρνηση και τους κομματικούς σχηματισμούς να αναθεωρήσουν τις στρατηγικές τους και να ανανεώσουν την επιχειρηματολογία και τις θέσεις τους.
Ξεκάθαρο είναι ότι η Κυβέρνηση -με τον Πρωθυπουργό να πρωτοστατεί- έχει επιλέξει να ακολουθήσει μέχρι τις εκλογές την κατά μέτωπο σύγκριση και σύγκρουση με τον Αλέξη Τσίπρα, αξιολογώντας ότι τα δημοσκοπικά ευρήματα επιτρέπουν τη μονομαχία των δυο, καθώς εμφανίζεται να υπερέχει ο Πρωθυπουργός ως προς την καταλληλόλητα και την αποδοχή. Αυτό είναι το ένα στοιχείο.
Από την άλλη δεν πρέπει να μας διαφεύγει και η…επικοινωνιακή διάσταση των επιλογών του Πρωθυπουργού, αφού ανάλογα με το που παραχωρεί συνέντευξη δείχνει να επιλέγει και το είδος του κοινού στο οποίο θέλει να απευθυνθεί. Πρέπει να θεωρούμε δεδομένο, ότι έχει επιλέξει η κυβέρνηση
την οδό της όσο το δυνατό ευρύτερης προβολής των θέσεων της κι αυτό μέσω των δημοσίων παρεμβάσεων -δηλώσεων ή συνεντεύξεων- αποκτά πολλαπλασιαστική δύναμη. Άρα, και επικοινωνιακά υπηρετούνται δυο στόχοι: στοχευμένα και διαφορετικά κοινά, αλλά και ανάγκη για επικοινωνία των επιχειρημάτων και των θέσεων. Εννοείται ότι αυτήν την τακτική ακολουθεί και ο Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος έχει και το συγκριτικό πλεονέκτημα ότι ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχει μεγαλύτερη ευχέρεια για δημόσιες παρεμβάσεις.
Δεν πρέπει λοιπόν να μας ξενίζει το γεγονός ότι οι πολιτικοί αρχηγοί (του Νίκου Ανδρουλάκη συμπεριλαμβανομένου) θα βγαίνουν όλο και συχνότερα σε τηλεοράσεις ή με δημόσιες τοποθετήσεις. Μάλιστα, ο Νίκος Ανδρουλάκης έχει κι ένα λόγο παραπάνω καθώς δεν έχει τη δυνατότητα να πραγματοποιεί τις παρεμβάσεις του εντός Βουλής.
Ωστόσο, το κεντρικό ζητούμενο παραμένει ένα. Και είναι η πιθανότητα πρόωρων εκλογών. Τα σενάρια πολλά και το πιο…ενισχυμένο από αυτά θέλει πρόωρες με προηγούμενη αλλαγή εκλογικού νόμου. Ανάμεσα λοιπόν στο συγκεκριμένο και την εκπεφρασμένη θέση του Πρωθυπουργού για διεξαγωγή των εκλογών στην ώρα τους, ο χώρος για την ανάπτυξη και παραγωγή σεναρίων είναι ευρύτατος…
Δεν είναι κρυφό ότι ο Πρωθυπουργός έχει γίνει αποδέκτης εισηγήσεων και για πρόωρες εκλογές το Μάιο, Ιούνιο, αλλά και για άμεση αλλαγή του εκλογικού νόμου. Όσοι εισηγούνται αλλαγή του εκλογικού νόμου υποστηρίζουν τη λογική το πρώτο κόμμα να εξασφαλίζει αυξημένο “bonus” εδρών από εκείνο που προβλέπεται στον εκλογικό νόμο που άλλαξε η ΝΔ μόλις κατέκτησε την εξουσία. (σ.σ.: να θυμίσουμε ότι με βάση αυτόν το νόμο το bonus εδρών είναι κλιμακωτό και αυτοδυναμία επιτυγχάνεται υπό προϋποθέσεις μεταξύ 36,5% με 38%). Επίσης, όμως, δεν είναι κρυφό ότι ο Πρωθυπουργός ανθίσταται και στην αλλαγή του εκλογικού νόμου, αλλά και σε πρόωρη προσφυγή τις κάλπες αυτό το καλοκαίρι.
Ίσως το βασικό ερώτημα/δίλημμα που υπάρχει στο μυαλό του Πρωθυπουργού να είναι: υπάρχει κάτι θετικό να αναμένει το επόμενο διάστημα; Ή ό,τι άλλο έρχεται (ή ενδέχεται να προκύψει) είναι σε θέση να επιδεινώσει την εικόνα της κυβέρνησης; Φαίνεται ότι στην παρούσα συγκυρία, ο Πρωθυπουργός παραμένει αμετακίνητος στη θέση ότι υπάρχουν θετικά νέα για να αναμένει