Όρμπαν όλο πιο κοντά σε Πούτιν

Ο Βίκτορ Όρμπαν καλλιεργεί όλο και περισσότερο τις σχέσεις του με το καθεστώς του Πούτιν, φέρνοντας με αυτόν τον τρόπο την Ουγγαρία πιο κοντά στη Μόσχα και όλο πιο μακριά από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ο Βίκτορ Όρμπαν καλλιεργεί όλο και περισσότερο τις σχέσεις του με το καθεστώς του Πούτιν, φέρνοντας με αυτόν τον τρόπο την Ουγγαρία πιο κοντά στη Μόσχα και όλο πιο μακριά από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση προσπαθεί να απαλλαγεί από το ρωσικό αέριο όσο το δυνατόν γρηγορότερα, διασφαλίζοντας παράλληλα την ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού της, η Ουγγαρία, κράτος – μέλος της ΕΕ, ακολουθεί τον αντίθετο δρόμο. Χθες, η Βουδαπέστη ανακοίνωσε ότι θα παραδώσει περισσότερο ρωσικό αέριο από τις ποσότητες που προέβλεπε αρχικά η σύμβαση με τον κολοσσό Gazprom.

Κινούμενη ενάντια στη βούληση των 27 χωρών μελών της ΕΕ, οι οποίες προσπαθούν να απογαλακτιστούν από το ρωσικό αέριο το ταχύτερο δυνατό, η Ουγγαρία, παρά το γεγονός ότι είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εμβαθύνει τους ενεργειακούς δεσμούς της με τη Ρωσική Ομοσπονδία.

Το Σάββατο, η Βουδαπέστη ανακοίνωσε  ότι η Ρωσία άρχισε να της παραδίδει περισσότερο φυσικό αέριο από ό,τι είχε αρχικά συμφωνηθεί ανάμεσα στις δύο Χώρες. Το Ουγγρικό Υπουργείο Εξωτερικών διευκρίνισε ότι οι εμπορικές διαπραγματεύσεις με τη Μόσχα «κατέστησαν δυνατή την επίτευξη συμφωνίας», με αποτέλεσμα ο ρωσικός κολοσσός Gazprom να αρχίσει να παραδίδει «μεγαλύτερες ποσότητες από αυτές που αναφέρονται αρχικά στη σύμβαση».

Η απόφαση αυτή του Β. Όρμπαν αποβλέπει στη δημιουργία αποθεμάτων φυσικού αερίου εν όψει του χειμώνα, ο οποίος προβλέπεται τεταμένος από ενεργειακή άποψη. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, ο νεοσυντηρητικός Πρωθυπουργός θωρακίζει ενεργειακά τη Χώρα του, αλλά, την ίδια στιγμή, βαθαίνει το χάσμα με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ωστόσο, πρέπει να υπογραμμισθεί ότι ο Ούγγρος Πρωθυπουργός ουδέποτε έκρυψε το σκεπτισκισμό του απέναντι στην πολιτική που εφαρμόζει η ΕΕ απέναντι στη Ρωσία, μετά την εκδήλωση του πολέμου στην Ουκρανία. Ο Β. Όρμπαν εξακολουθεί να τονίζει ότι η ΕΕ πρέπει να αλλάξει τη στρατηγική της απέναντι στη Ρωσία. Εκτιμά ότι η τακτική των κυρώσεων εναντίον της Μόσχας χρεωκόπησε και αναφέρει στους Ευρωπαίους ομολόγους του ότι χρειάζεται μια νέα στρατηγική, η οποία θα πρέπει να ρίχνει το βάρος της στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις με το Κρεμλίνο και στην επεξεργασία μιας αρτιότερης ειρηνευτικής πρότασης, θεωρώντας εμμονική και αδιέξοδη την στρατηγική της πάση θυσία νίκης κατά των Ρώσων.