Ενώ ο λαός του Ιράν επαναστατεί κατά του καθεστώτος, ο Ερντογάν παίζει το «χαρτί της θρησκείας» και επιδιώκει την εγγύτητα με τα καθεστώτα των αραβικών χωρών, σύμφωνα με την γερμανική εφημερίδα Frankfurter Allgemeine.
Στη δεκαετία του 1990, η Τουρκία έμπαινε για μια ακόμη φορά στο στάδιο των επιθέσεων και των λεγόμενων «ανεξιχνίαστων» δολοφονιών. Όλα τα θύματα ήταν πολιτικά πρόσωπα. Δεδομένου ότι οι δράστες δεν μπορούσαν να εντοπιστούν και δεν αντιμετώπισαν τη δικαιοσύνη, πιστεύεται ότι πίσω από τις περισσότερες από αυτές τις δολοφονίες βρισκόταν αυτό που ήταν γνωστό ως «βαθύ κράτος». Υπήρχαν σαφείς ενδείξεις ότι, συγκεκριμένα, άνθρωποι που είχαν έρθει σε σύγκρουση με την κυβέρνηση για το κουρδικό ζήτημα δολοφονούνταν από μια ομάδα που είχε σχηματιστεί εντός του κράτους. Θύματα ήταν επίσης φιλοκοσμικοί κεμαλιστές διανοούμενοι. Σύμφωνα με την ευρέως διαδεδομένη άποψη, πίσω από αυτές τις επιθέσεις κρύβονταν ριζοσπαστικές ισλαμιστικές τρομοκρατικές οργανώσεις που ήθελαν να μετατρέψουν την Τουρκία σε χώρα διέπεται από τους κανόνες της Σαρία. Ως αποτέλεσμα, το σύνθημα που φώναζαν στις κηδείες των διανοουμένων που δολοφονήθηκαν από φονταμενταλιστές έγινε ένα από τα πιο δημοφιλή στην πρόσφατη τουρκική ιστορία: «Η Τουρκία δεν θα γίνει Ιράν!».
Η αναφορά στο Ιράν δεν οφειλόταν μόνο στο ότι στη χώρα αυτή ισχύει η Σαρία και αποφασίστηκε να μην επιτραπεί στην Τουρκία. Οργανώσεις που υποστηρίζονταν ανοιχτά από το Ιράν ήταν επίσης πίσω από τα εγκλήματα.
Η Τουρκία δεν μεταλλάχθηκε, τότε, στο δεύτερο Ιράν.
Ωστόσο, το αδιαμφισβήτητο είναι ότι η χώρα έχει γίνει πιο συντηρητική μετά τη μεταπολίτευση το 2002, ότι έχουμε αποστασιοποιηθεί από τον κοσμικό τρόπο ζωής και από τις αρχές της δυτικής δημοκρατίας. Αυτό που συμβαίνει στο Ιράν τις τελευταίες ημέρες υποδηλώνει ότι η χώρα συγκλίνει με την (παλιά) Τουρκία, καθώς η Τουρκία ιρανοποιείται. Υπήρξε επίσης αντίθεση στην Κωνσταντινούπολη, για τη δολοφονία της Μάχσα Αμινί στο Ιράν, επειδή δεν είχε φορέσει σωστά τη μαντίλα. Ακολούθησαν διαμαρτυρίες. Οι Ιρανές που ζουν στην Κωνσταντινούπολη πρωτοστάτησαν στην πρώτη διαδήλωση στην πλατεία Ταξίμ στην καρδιά της πόλης. Ιρανές γυναίκες χωρίς μαντίλα ήθελαν να διαδηλώσουν με πανό στα περσικά και τα τουρκικά. Θέλετε να μάθετε τι συνέβη στη σύγχρονη Ιρανή που κρατούσε ψηλά το πλακάτ της στο κεφάλι του τρένου; Την συνέλαβε Τουρκάλα αστυνομικός με μαντίλα!
Η δεύτερη τουρκική πόλη όπου έγιναν ενέργειες για την υποστήριξη των διαδηλώσεων στο Ιράν και την καταδίκη της βάναυσης απάντησης του καθεστώτος ήταν η Άγκυρα. Και ποιο μέρος επέλεξαν οι Ιρανές για το ράλι τους; Το μαυσωλείο του Ατατούρκ, του ιδρυτή της σύγχρονης Τουρκίας, που έθεσε τα θεμέλια για τον κοσμικό τρόπο ζωής.