Όλα αυτά βέβαια, σβήνουν και ξεχνιούνται μέσα σε ένα ματς, αν μπορέσεις να του… βάλεις φωτιά. Σε ένα διάστημα λοιπόν που οι Σέρβοι έδειξαν να ελέγχουν τον ρυθμό και ο Παπαπέτρου να πραγματοποιεί μια μεστή και σοβαρότατη εμφάνιση, ήρθε ο Λαρεντζάκης να σηκώσει το ΣΕΦ όρθιο.
Με βουτιές, με γκολ – φάουλ με τρίποντα, ακόμη και με μη πάσες, αφού σε μια οργανωμένη φάση ο κακομοίρης ο Βεζένκοβ έμεινε να περιμένει την πάσα του συμπαίκτη του, ο οποίος τσατισμένος με τον εαυτό του, έκανε και μια βόλτα ανάμεσα στα δημοσιογραφικά που είναι στο πέταλο. Έβαλε την… έξτρα σάλτσα ο Λάρυ και νοστίμεψε το φαγητό.
Και όταν έπρεπε για άλλη μια φορά, το φαγητό αυτό να διατηρηθεί και να μην απειληθεί από οποιαδήποτε παρέμβαση, πήρε την μπάλα ο Σλούκας, καθοδήγησε τους πάντες όπως ξέρει και όταν έγινε αλλαγή, ενάμιση λεπτό πριν το τέλος, καταχειροκροτήθηκε από το γήπεδο. Ο Ολυμπιακός δεν άφησε τίποτα ανεκμετάλλευτο σε αυτό το παιχνίδι και οι ποιοτικοί του μπασκετμπολίστες, τα έκαναν όλα σωστά και απλά.