Τσίπρας: Με το βλέμμα στη διαχείριση της επερχόμενης ήττας

Μπορεί χθες βράδυ, ο αρχηγός του Σύριζα να πρόσθεσε δεκάδες υποσημειώσεις και αστερίσκους ως προς τη χρησιμότητα του φράχτη στον Έβρο, αλλά είναι ο ίδιος που, πριν από ένα μήνα, είχε δηλώσει πως υποστηρίζει ανοιχτά τον φράχτη στη βορειοανατολική είσοδο της Χώρας μας.

Μία εβδομάδα πριν από την εκλογική αναμέτρηση της 25 ης Ιουνίου, ο Αλέξης Τσίπρας βλέπει τα όποια εναπομείναντα όνειρά του για επανάκαμψη στην εξουσία να κατακρημνίζονται και να χάνονται στα ανοιχτά της Πύλου και επιλέγει να παίξει το χαρτί της αυθεντικής ριζοσπαστικής αριστεράς προκειμένου να περισώσει τα υπολείμματα από το προσωπικό πολιτικό κεφάλαιό του. Οι χθεσινές συναντήσεις του προέδρου του Σύριζα με δομές μεταναστών και προσφύγων και η συνέντευξή του στον τηλεοπτικό σταθμό Alpha εγγράφονται ακριβώς σε αυτήν τη νέα στρατηγική προσπάθεια του Αλ. Τσίπρα της δραματικής μετατόπισης του κόμματος.

Με μια έννοια, η μεταστροφή, η οποία επιχειρείται, έχει ολοκληρωτικά χαρακτηριστικά. Μπορεί χθες βράδυ, ο αρχηγός του Σύριζα να πρόσθεσε δεκάδες υποσημειώσεις και αστερίσκους ως προς τη χρησιμότητα του φράχτη στον Έβρο, αλλά είναι ο ίδιος που, πριν από ένα μήνα, είχε δηλώσει πως υποστηρίζει ανοιχτά τον φράχτη στη βορειοανατολική είσοδο της Χώρας μας. Η ολέθρια για τον ίδιο και τον κομματικό του χώρο πολιτική διαχείριση της απλής αναλογικής και τα κραυγαλέα προγραμματικά κενά στον εκφερόμενο από τον Αλ. Τσίπρα πολιτικό λόγο είχαν εδώ και καιρό επισημανθεί από την ιστοσελίδα μας. Αναπόδραστα, ένα τραγικό γεγονός, όπως το ναυάγιο στα ανοιχτά της Πύλου, ήρθε να λειτουργήσει ως επιταχυντής για αναπροσαρμογές πολιτικών στρατηγικών. Ο Αλέξης Τσίπρας θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι θα υπερασπιστεί, μέσα στο επόμενο διάστημα, τον σκληρό πυρήνα του αξιακού πλαισίου της ριζοσπαστικής αριστεράς με ό, τι αυτό μπορεί να σημαίνει σε πολιτική τοξικότητα και εχθροπάθεια. Ως αυθεντικός τακτικιστής, διαπιστώνει ότι η πολιτική επιβίωσή του περνάει μέσα από την υπενθύμιση, ότι ο ίδιος είναι ο πιστότερος εκφραστής των ριζοσπαστικών αρχών του κόμματος.

Βέβαια, η επάνοδος του Σύριζα στα ιδεολογικά ταυτοτικά στοιχεία της περιόδου 2011 – 2012 σημαίνει την οριστική εγκατάλειψη του πολιτικού αγώνα για τον ενδιάμεσο, τον μεσαίο χώρο και περιχαράκωση στον αποκλειστικό ρόλο της πολιτικής εκπροσώπησης του αριστερού ριζοσπαστισμού. Το πραγματικό όμως ζητούμενο του μεγάλου τακτικιστή είναι η προσωπική πολιτική διάσωση και αυτή περνά, στην παρούσα συγκυρία, μέσα από την παγίωση της εσωκομματικής κυριαρχίας, καθώς, μετά την διαγραφόμενη εκλογική ήττα στις 25 Ιουνίου, ο Αλέξης Τσίπρας θα έχει τη δυνατότητα να ισχυρίζεται ότι προασπίστηκε – «με προσωπικό κόστος», αλίμονο – τις αρχές και τις αξίες της ριζοσπαστικής αριστεράς. Η ιδέα της κυβερνώσας αριστεράς εγκαταλείπεται οριστικά και τη θέση της καταλαμβάνει η αριστερή φρασεολογία περιόδων, που είχαν θεωρηθεί ως οριστικά παρωχημένες, μάλλον λανθασμένα.