Εκεί όπου είδε για πρώτη μια άγνωστη πλευρά του πατέρα του καθώς μεταμορφωνόταν σε άλλον άνθρωπο. Χαρούμενος, εκδηλωτικός, χωρίς τους φραγμούς της ξένης γλώσσας, συνομιλούσε με άλλους ομογενείς, φώναζε στους διαιτητές, έκανε παρατηρήσεις στους προπονητές κι ο Αγγελος την ίδια ώρα έφτιαχνε στο παιδικό του μυαλό έναν φανταστικό ποδοσφαιρικό κόσμο, όπου ο ίδιος πρωταγωνιστούσε και ο πατέρας του φούσκωνε από περηφάνια. Αυτός ήταν η κινητήρια δύναμη που τον ώθησε να ξεπεράσει όλα τα εμπόδια (ακόμη και το γεγονός ότι δεν ήταν ο πιο ταλαντούχος ποδοσφαιριστής του κόσμου), καταφέρνοντας από τα τσικό της Σάουθ Μέλμπουρν Ελλάς να φτάσει στην πρώτη ομάδα και να γίνει αρχηγός της κατακτώντας δύο πρωταθλήματα.
Μόνο το 1990, όταν κέρδισε το πρωτάθλημα για δεύτερη φορά, οι πιο σκληροί κριτές του τον ένωσαν με εκείνους που τον είχαν εκθρονίσει. Η South Melbourne Hellas νίκησε στον τελικό τους Melbourne Knights, εκείνος σκόραρε στα πέναλτι και το κοινό ξεσηκώθηκε. Καθώς αυτός και οι συμπαίκτες του έκαναν τους γύρους του θριάμβου, ένιωσε ξαφνικά μια δυνατή έλξη από κάποιον. ‘Ήταν ο πατέρας μου, 55 ετών, και πήδηξε πάνω από τα κάγκελα! Χορέψαμε και τρέξαμε σε όλο το μήκος του γηπέδου. Αυτό ήταν το ταξίδι μας…”