«Η βιντεοκασέτα ήταν μια ταινία που γυριζόταν πολύ γρήγορα γιατί τότε υπήρχε τέτοια ζήτηση που και γω έχω δει σενάριο και έχω πει, «συγνώμη το έχει διαβάσει κανείς αυτό;». Καλά εγώ, ο παραγωγός που θα το κάνει ταινία; Δεν τους ένοιαζε όμως γιατί είχαν τέτοια ζήτηση που σου έλεγαν «φέρτε σενάρια» και δεν προλάβαιναν. Άσε που είχαν γίνει όλοι παραγωγοί πια γιατί ήταν σαν επένδυση και πολύ προσοδοφόρα σαν δουλειά». «Θα σου πω όμως και κάτι τώρα, Γρηγόρη. Δεν μου λες, τα βιντεάκια που βλέπουμε τώρα στο Youtube έχουν καμία ποιότητα; Σε παρακαλώ! Και το είπα γιατί οι ταινίες είχαν τουλάχιστον μια ιστορία, ένα οτιδήποτε. Εδώ δεν υπάρχει τίποτα! Μπαίνει ένας και ουρζιάλει με μια περούκα και ο άλλος γελάει» πρόσθεσε, επίσης, η Νανά Βενέτη στο βραδινό talk show του ΑΝΤ1.
«Δεν μου άρεσε η ανασφάλεια του χώρου μας γιατί επηρεάζει τον χαρακτήρα των ηθοποιών. Μου αρέσει η σταθερότητα και η αυτοπεποίθηση».
«Πάντα είχα στο μυαλό μου τον χώρο των business. Είχα και μεγάλη προβολή σε όλα τα έντυπα, τηλεοράσεις και μου άρεσε ο χώρος. Πήγε καλά. Άνοιξα μαγαζί στο Κολωνάκι και θεωρούσα ότι θα έρχονται κυρίες που ασχολούνται με τη μόδα και ερχόντουσαν οικογένειες που έψαχναν ρούχα για γάμους».
«Το 1995 αποφάσισα να σταματήσω την υποκριτική γιατί ήθελα άλλη ποιότητα ζωής. Ήθελα να είμαι οικονομικά ανεξάρτητη».
«Δεν με πίστεψαν όταν είπα ότι σταμάτησα την υποκριτική. Εξαφανίστηκα εγώ μετά. Δεν ήθελα να ξέρει κανείς πού είμαι, τι κάνω. Να μην γράφουν τίποτα, να μην με ξέρουν, να μην ξέρουν τι κάνω. Θεωρούσα ότι αν με αφήσουν στην ησυχία μου θα πάω καλά και στη ζωή μου. Και τελικά είχα δίκιο. Λυτρώθηκα, ήταν σωστή απόφαση. Το λέω μετά από τόσα χρόνια που έχω το παιδί μου, 20 χρόνια παντρεμένη».