Ε όχι. Εξω οι σκοπιμότητες και οι πολιτικές. Αποτέλεσμα; «Anora». Γιατί; Επειδή η ιστορία είναι φρέσκια, η πλοκή πρωτότυπη και οι καταστάσεις ξεκαρδιστικές. Ετσι μια σεξεργάτρια (Μάικι Μάντισον) που στο τέλος πετάει στα μούτρα Ρώσων της ολιγαρχίας, κάμποσα δολάρια, σα να λέει «ε όχι δεν θα με εξαγοράσετε», απογειώθηκε με πέντε Οσκαρ. Μπράβο της σύμφωνα με το protothema.gr
Πάμε τώρα στην μεγαλομπεμπέκα με το όνομα Ντέμι Μουρ. Ελεγαν λοιπόν, ότι αυτή το απόλυτο φαβορί. Επειδή στο «ελιξίριο της ζωής» μια παμπόνηρης Γαλλιδούλας με το όνομα Κοραλί Φαρζεά, αποκαλύπτει τις καταστροφικές συνέπειες πλαστικών, χημικών ουσιών και άλλων παρεμβάσεων στο πρόσωπο και κυρίως στο σώμα κάθε γυναίκας που επιθυμεί και ονειρεύεται να παραμείνει πάντα νέα. Όταν το είδα, παραλίγο να κάνω εμετό. Έτσι ακριβώς!
Ε όχι σου λέει. Αυτό δεν είναι ερμηνεία. Τότε τι είναι; Οπτικά εφέ και μακιγιάζ. Αντε πάρε το Οσκαρ μακιγιάζ και πολύ σου πάει. Το καταφχαριστήθηκα.
Ελεγαν, επίσης ότι στην κατηγορία του Animation προηγείται το «Wild Robot» (Ατίθασο ρομπότ). Χαριτωμένο. Ασε που είναι παραγωγής της θηριώδους Dreamworks. Φυσικά Αμερικανικής. Ε όχι. Το «Flow» δηλαδή «η γάτα που δεν φοβόταν το νερό» του Γκιντς Ζιλμπάλοντις από Λετονία, «απείρως» καλύτερη. Και είναι. Γιατί; Επειδή είναι ένα σπάνιο οπτικό ποίημα. Βουβό, ευρηματικό, συμπυκνωμένο και λιτό. Από τις καλύτερες στιγμές κινηματογραφικής απόλαυσης της χρονιάς που μας πέρασε. Μπράβο στον «θείο» Οσκαρ σύμφωνα με το protothema.gr
Κάπως έτσι μοναδικός, από το παρελθόν, Οσκαρικός ο Ειντριεν Μπρόντι που για δεύτερη φορά εξασφάλισε δεύτερο αγαλματίδιο για το «Brutalist». Το πρώτο το είχε κερδίσει πριν από είκοσι και πλέον, χρόνια για τον «πιανίστα» του Ρόμαν Πολάνσκι. Ο οποίος αν και είχε αναδειχθεί καλύτερος σκηνοθέτης, δεν τόλμησε να ταξιδέψει μέχρι τις ΗΠΑ για να αγκαλιάσει το Οσκαρ. Ο λόγος απλός. Θα βρισκόταν πίσω από τα κάγκελα των φυλακών. Το ξεχάσατε; Μα φυσικά επειδή έχει κατηγορηθεί για βιασμό μιας ανήλικης
Κάπως έτσι η 25χρονη Μάικι Μάντισαν κατατρόπωσε την Ντέμι Μουρ των 63 Μαίων. Η οποία από τα αλλεπάλληλα περάσματά της στην μεγάλη οθόνη, ελάχιστα αποτυπώματα έχει αφήσει. Τι να πρωτοθυμηθώ; Το σκουπίδι με τίτλο «στριπτίζ»;
Κάπως έτσι το εξαιρετικό «Είμαι ακόμα εδώ» του Βάλτερ Σάλες από Βραζιλία, κερδίζει Οσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης παραγωγής. Μόνο; Ο μεγάλος αδικημένος της βραδιάς. Για ένα ακόμα λόγο. Η ερμηνεία της Φερνάντα Τόρες η καλύτερη όλων. Ο ρόλος της ηρωίδας της η επιτομή γυναικείας αξιοπρέπειας. Τέτοιο πράγμα ελάχιστες φορές μου έχει συμβεί στο σινεμά.
Αναλυτικά τα βραβεία
- Καλύτερη Ταινία: Anora
- A’ Ανδρικού Ρόλου: Έιντριεν Μπρόντι (The Brutalist)
- Α’ Γυναικείου Ρόλου: Μάικι Μάντισον (Anora)
- Καλύτερη Σκηνοθεσία: Σον Μπέικερ (Anora)
- B’ Γυναικείου Ρόλου: Ζόε Σαλντάνα (Εμίλια Πέρεζ)
- Β’ Ανδρικού Ρόλου: Κίραν Κάλκιν (Αληθινός Πόνος)
- Βραβείο ξενόγλωσσης ταινίας: «Είμαι Ακόμη Εδώ» (Βραζιλία)
- Ντοκιμαντέρ: «No Other Land» (Καμιά Άλλη Γη)
- Πρωτότυπο σενάριο: Σον Μπέικερ (Anora)
- Διασκευασμένου Σενάριο: Πίτερ Στρόαν (Κονκλάβιο)
- Καλύτερη Πρωτότυπη Μουσική Επένδυση: Ντάνιελ Μπλούμπεργκ (The Brutalist)
- Καλύτερο Πρωτότυπο Τραγούδι: «El Mal» (Εμίλια Πέρεζ)
- Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων: Flow
- Καλύτερα Οπτικά Εφέ: «Dune: Μέρος Δεύτερο»
- Καλύτερη Ενδυματολογία: «Wicked: Μέρος Ι», Πολ Τάζγουελ
- Καλύτερη διεύθυνση φωτογραφίας: The Brutalist, Λολ Κρόλι
- Ντοκιμαντέρ Μικρού Μήκους: «The Only Girl in the Orchestra»
- Καλύτερος Ήχος: «Dune: Μέρος Δεύτερο»
- Καλύτερη Σκηνογραφία: «Wicked: Μέρος Ι»
- Καλύτερο Μακιγιάζ: «The Substance: Το Ελιξίριο της Νιότης»
- Μοντάζ: Anora, Σον Μπέικερ
- Καλύτερη Ταινία Live Action Κινουμένων Σχεδίων: «I’m Not a Robot»
- Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων Μικρού Μήκους: «In the Shadow of the Cypress»