Ποιες είναι οι παράκτιες ζώνες της Ελλάδας με το περισσότερο μπετόν

Η σχετική χαρτογράφηση έγινε μέσω δορυφορικών εικόνων από την υπηρεσία Copernicus και η καταγραφή της αστικής επέκτασης στις ακτές έγινε από τον Απόστολο Λαγαρία, επίκουρο καθηγητή στο Τμήμα Μηχανικών Χωροταξίας, Πολεοδομίας και Περιφερειακής Ανάπτυξης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.

Ο κ. Λαγαρίας ανέλυσε μια ζώνη βάθους έως και 2 χλμ. σε όλη την ελληνική ακτογραμμή. Σε επίπεδο περιφέρειας η Αττική καταγράφει τον μεγαλύτερο βαθμό ανθρωπογενούς επίδρασης σε παράκτιες περιοχές προστασίας, με το 5,8% αυτών να καλύπτεται από αδιαπέραστες επιφάνειες. Ακολουθούν τα νησιά του Ιονίου με 4,7%, η Ηπειρος με 3,4%, η Δυτική Ελλάδα με 3,2%, η Κεντρική Μακεδονία με 2,2% και η Ανατολική Μακεδονία και η Θράκη με 2,1%.

Οι κίνδυνοι αυτής της τσιμεντοποίησης, όπως αναφέρεται στο ρεπορτάζ της «Καθημερινής της Κυριακής», αφορούν την παράκτια διάβρωση, η οποία σε συνδυασμό με τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής αναμένεται να επηρεάσει δυσμενώς, κυρίως τα δέλτα στις εκβολές των ποταμών και παράκτιους υδροβιότοπους. Ωστόσο, όπως επισημαίνει ο κ. Λαγαρίας, με την αναμενόμενη άνοδο της στάθμης της θάλασσας, σημαντικό μέρος αμμώδους παραλίας θα χαθεί, επηρεάζοντας τη λειτουργία δημοφιλών παραθεριστικών προορισμών. Θεωρεί, τέλος, ότι η ελάχιστη απόσταση για όλες τις κατασκευές από τον αιγιαλό οφείλει να είναι τα 50 μέτρα – και όχι τα 30 μέτρα για τις κατοικίες και τα 50 μέτρα για τα ξενοδοχεία, που ισχύει σήμερα.