Ο Άδωνις Γεωργιάδης, με χειρουργική ακρίβεια, επανέρχεται στη δημόσια σφαίρα όχι μόνο ως υπουργός Υγείας, αλλά και ως παίκτης με γεωπολιτική επίγνωση και θεσμική ωριμότητα, ρίχνοντας φως σε δύο κρίσιμα μέτωπα: τη διεθνή κρίση στη Γαλλία και τον εγχώριο σάλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Η Γαλλία του 2025 – Μια Ελλάδα του 2009 σε ευρωπαϊκή μετάφραση
Ο Άδωνις δεν αναλώνεται σε κοινότοπες συγκρίσεις. Παρουσιάζει τη Γαλλία του Μακρόν ως την Ελλάδα των Παπανδρέου – Παπακωνσταντίνου: με εκτροχιασμένο έλλειμμα, καμία πρόβλεψη βιωσιμότητας, και έναν πολιτικό λαϊκισμό που απειλεί την ευρωζώνη: «Η Γαλλία ζει την Ελλάδα του 2009». Στην ουσία, υποστήριξε πως το τεράστιο δημοσιονομικό έλλειμμα της Γαλλίας —που πλησιάζει το 5,5%— είναι μη βιώσιμο.
Η εκβιαστική στάση της Λεπέν προς τον Μπαϊρού ερμηνεύεται από τον υπουργό ως καταστροφική επίθεση προς την ίδια τη Γαλλική Δημοκρατία.
«Αν η Γαλλία πέσει με τέτοιο χρέος, δεν θα μείνει κολυμπηθρόξυλο», δηλώνει χαρακτηριστικά.
Η δήλωση δεν είναι υπερβολική: ο Άδωνις λειτουργεί εδώ ως πολιτικός με μνήμη κρίσεων, που γνωρίζει ότι η κατάρρευση της δεύτερης μεγαλύτερης οικονομίας της Ε.Ε. δεν θα αφήσει ανεπηρέαστη ούτε την Ελλάδα.
ΟΠΕΚΕΠΕ: Απόφαση-φάντασμα, πρόβατα που έγιναν αριθμοί και μια παλιά υπογραφή
Η υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ φαινομενικά αφορά κτηνοτροφικές επιδοτήσεις. Όμως ο Γεωργιάδης εστιάζει όχι στη γραφειοκρατία, αλλά στη θεσμική ηθική.
Στην προσέγγισή του δεσπόζουν:
- Η επίμαχη υπουργική απόφαση για τον ΟΠΕΚΕΠΕ είχε ήδη ψηφιστεί επί ΣΥΡΙΖΑ, από τον Αποστόλου.
- Το γεγονός ότι Βορίδης απλώς συνυπέγραψε –ως όφειλε– την ίδια απόφαση που παρέλαβε.
- Οι κατηγορίες περί δόλου δεν ευσταθούνσε αποφάσεις κανονιστικού χαρακτήρα.
- Από το 2020, οι αριθμοί γιδοπροβάτωνστην Κρήτη φθίνουν, άρα η κορύφωση των ενισχύσεων έγινε επί ΣΥΡΙΖΑ
- Το ότι σήμερα, τα ίδια πρόσωπα που συνέταξαν τη ρύθμιση, κατηγορούν για ποινικές ευθύνες τον υπογράφοντα.
«Είναι ανήθικο να χρησιμοποιείς ποινική κατηγορία για πολιτικό πλεονέκτημα», λέει μετωπικά.
Ο Γεωργιάδης υπονοεί θεσμικό σαμποτάζ. Δείχνει ότι πρόκειται για προσπάθεια πολιτικού κανιβαλισμού με το πρόσχημα της ηθικής. Παράλληλα, ξεκαθαρίζει: «Δεν υπερασπίζομαι την ανομία, αλλά την ανάγκη για ξεκάθαρες θεσμικές γραμμές».
Βουλευτές, ρουσφέτια και η “αλήθεια της κάλπης”
Σε μια τολμηρή δήλωση που προκαλεί ρίγη αλήθειας, ο Άδωνις παραδέχεται την παρασκηνιακή πραγματικότητα της πολιτικής: οι πολίτες ασκούν πίεση στους βουλευτές για “εξυπηρετήσεις”, χωρίς όμως αυτό να ισοδυναμεί με παρανομία.
«Ένα από τα κανάλια του συστήματος είναι ο πολίτης που δεν βρίσκει πρόσβαση στο κράτος και απευθύνεται στον βουλευτή. Πού ζείτε; Σε άλλο πλανήτη;», είπε με έντονο τόνο, φέρνοντας στο φως την παραπολιτική δυναμική που ενορχηστρώνει την πολιτική καθημερινότητα της Ελλάδας.
Ο Άδωνις ως πολιτικός υψηλής θεσμικής ευθύνης
Πέρα από τα επιμέρους θέματα, ο Γεωργιάδης επανέρχεται ως μια φωνή ψυχραιμίας και πολιτικής ακρίβειας.
- Παραμένει αταλάντευτα αντιλαϊκιστής, με σεβασμό στους θεσμούς της φιλελεύθερης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και με αποστροφή προς τις δημαγωγικές φωνές τη σύγχρονης, λεπενικής ακροδεξιάς.
- Παρατηρεί μεθοδικά τα σημάδια των κρίσεων πριν αυτές εκραγούν και επιμένει στις θεσμικές απαντήσεις, που πηγαίνουν πέρα από τα πρόσωπα της εκάστοτε συγκυρίας.
Πηγή: pagenews.gr