«Δεν θα γίνει συνάντηση» — Η απόλυτη διάψευση των προσδοκιών
Κατά τη διάρκεια κοινής συνέντευξης Τύπου στο φρούριο Μπρεγκανσόν, στη νότια Γαλλία, ο Φρίντριχ Μερτς ήταν σαφής: «Είναι προφανές ότι δεν θα υπάρξει συνάντηση μεταξύ των προέδρων της Ουκρανίας και της Ρωσίας, παρά τις προσδοκίες της Ουάσινγκτον». Η τοποθέτησή του ήρθε ως απάντηση στην ανοιχτή στήριξη του Αμερικανού προέδρου για απευθείας διάλογο, στη βάση όσων είχαν συμφωνηθεί σε παλαιότερη φάση μεταξύ Τραμπ και Πούτιν.
Αλλά γιατί δεν θα γίνει αυτή η συνάντηση; Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές και τις ίδιες τις δηλώσεις του Μερτς, το πολιτικό κλίμα είναι τεταμένο, οι θέσεις αμετακίνητες, και δεν υπάρχει καν κοινό έδαφος για να ξεκινήσει ουσιαστική διαπραγμάτευση.
Η Ευρώπη μεταξύ ρεαλισμού και αδιεξόδου
Ο Μερτς, στο πλευρό του Εμανουέλ Μακρόν, επεσήμανε πως το μενού των συζητήσεων με τη Γαλλία αφορούσε τόσο τα ευρωπαϊκά οικονομικά όσο και τις γεωπολιτικές εξελίξεις, με έμφαση στην Ουκρανία. Η γραφειοκρατία, η κοινή αμυντική πολιτική και η ενεργειακή αυτάρκεια τέθηκαν επίσης επί τάπητος, δίνοντας το στίγμα μιας Ευρώπης που επιδιώκει μεν λύσεις, αλλά γνωρίζει τις αδυναμίες της.
Ρήξη αντί επαναπροσέγγισης
Ο ίδιος ο Μερτς άφησε να εννοηθεί ότι η ελπίδα για αποκλιμάκωση έχει εξαντληθεί. Ειδικά από τη ρωσική πλευρά, δεν υπάρχουν ενδείξεις διάθεσης συνεργασίας — αντιθέτως, η Μόσχα δηλώνει ότι «δεν έχει διαμορφωθεί καν ατζέντα», ενώ το Κίεβο κατηγορεί τη Ρωσία ότι υπονομεύει συνειδητά κάθε ειρηνευτική προσπάθεια.
Σκληρό μήνυμα στην παγκόσμια σκηνή
Η απόρριψη της συνάντησης λειτουργεί και ως έμμεσο μήνυμα προς τους διεθνείς παρατηρητές ότι η Δύση προσανατολίζεται σε άλλες μεθόδους πίεσης. Εφόσον δεν υπάρχει διάλογος, η προοπτική επιβολής επιπλέον κυρώσεων και διπλωματικής απομόνωσης της Ρωσίας επανέρχεται στο τραπέζι.
Τι σημαίνει αυτό για την ειρήνη;
Το ναυάγιο μιας πιθανής συνάντησης Πούτιν‑Ζελένσκι απομακρύνει κάθε πιθανότητα άμεσης κατάπαυσης του πυρός και ενισχύει το σενάριο παρατεταμένου πολέμου. Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις καλούνται να ισορροπήσουν ανάμεσα στην ανάγκη στήριξης της Ουκρανίας και στην πολιτική κόπωση των πολιτών τους. Σε αυτό το πλαίσιο, ο ρόλος της διπλωματίας μετατοπίζεται, και μαζί του και η ελπίδα.
Πηγή: pagenews.gr