Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν εξέπεμψε σαφή και επιθετικά μηνύματα προς την Αθήνα σε συνέντευξή του στο τηλεοπτικό δίκτυο TGRT Haber, κατηγορώντας το ελληνικό πολιτικό προσωπικό ότι χρησιμοποιεί το αντιτουρκικό αίσθημα ως «πολιτική ασπιρίνη» για εσωτερική πολιτική κατανάλωση.
Σύμφωνα με τον Φιντάν, οι πρόσφατες δηλώσεις του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη και του Πρωθυπουργού λειτουργούν ως μέσο πανικού και φθηνής πολιτικής, ιδίως σε κρίσιμα ζητήματα όπως οι έρευνες υδρογονανθράκων νότια της Κρήτης και η πρόοδος του ηλεκτρικού καλωδίου με την Κύπρο.
«Φθηνή Πολιτική και Εξαρτημένες Αντιδράσεις»
Ο Φιντάν χαρακτήρισε τη συνεχή προβολή της Τουρκίας στην ελληνική πολιτική ως «κόκκινο πανί», υποστηρίζοντας ότι οι Έλληνες πολιτικοί καταφεύγουν σε αυτό για να ενισχύσουν την εικόνα τους:
- «Όποτε έχουν μπελά, πάντα προκύπτει μια δήλωση του Δένδια.»
- «Αυτή είναι μια φθηνή πολιτική που δημιουργεί γεωστρατηγικό κόστος.»
- «Η θεωρία της εξαρτημένης αντίδρασης, όπως συνέβαινε ιστορικά, πρέπει να αντιμετωπιστεί.»
Η αναφορά στον Νίκο Δένδια υπογραμμίζει την τουρκική αντίληψη ότι η ελληνική πλευρά χρησιμοποιεί την εξωτερική πολιτική ως εργαλείο εσωτερικής ενίσχυσης και πολιτικής νομιμοποίησης.
Ενεργειακές και Ασφαλιστικές Εντάσεις στην Ανατολική Μεσόγειο
Οι δηλώσεις του Φιντάν εντάσσονται στο πλαίσιο αυξανόμενων εντάσεων στην Ανατολική Μεσόγειο, με έμφαση σε:
- Τις ελληνικές έρευνες υδρογονανθράκων
- Το έργο του ηλεκτρικού καλωδίου Κύπρου-Ελλάδας
- Τις στρατηγικές κινήσεις της Τουρκίας στη Λιβύη και τη Βεγγάζη, όπου αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο προσωπικής επίσκεψης
Ο Φιντάν τόνισε ότι η Άγκυρα δεν διστάζει να απαντήσει στις ελληνικές πρωτοβουλίες, διαμηνύοντας ότι παρακολουθεί συστηματικά τις ελληνικές ενέργειες και τις στρατηγικές επιλογές.
Γεωστρατηγικές Επιπτώσεις
Η ρητορική του Φιντάν αποκαλύπτει μια διπλωματική στρατηγική που συνδυάζει πίεση, προειδοποιήσεις και νουθεσίες, με στόχο να προβληματίσει την ελληνική πολιτική σκηνή και να αποτρέψει περαιτέρω ενέργειες στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η ελληνική πλευρά καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα σε:
- Την εσωτερική πολιτική χρήση της εξωτερικής πολιτικής
- Τη στρατηγική ανάπτυξη ενεργειακών και υποδομών
- Τη διατήρηση ισχυρής διπλωματικής θέσης απέναντι στην Τουρκία
Η αναδυόμενη δυναμική υπογραμμίζει την ευαίσθητη ισορροπία στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, όπου κάθε δηλωτική κίνηση μπορεί να έχει γεωστρατηγικό κόστος.