KING-MAKERS, ΞΕΠΕΡΑΣΜΕΝΟΙ — Το παίγνιο της μεταπολίτευσης δεν σηκώνει πια μαριονέτες

Η εποχή των «αόρατων χεριών» που όριζαν κομματικές ισορροπίες, συγκυβερνήσεις και πολιτικά deals μοιάζει να τελειώνει — όχι, όμως, χωρίς πάταγο. Η φετινή πολιτική αναταραχή στην Ελλάδα αποκαλύπτει ότι όσα για χρόνια «δούλευαν» πίσω από τις κουρτίνες δεν πιάνουν πια: μάλλον το σκηνικό έχει αλλάξει — και οι θεατές έχουν μάθει να διακρίνουν τα νήματα.

Το παιχνίδι δεν γίνεται πια όπως παλιά

• Η δημόσια έκθεση και η κοινωνική κόπωση από μνημονιακές δεκαετίες, ακρίβεια και διαρκείς πολιτικούς κλυδωνισμούς έκανε πιο δύσκολο το να σερβίρεις «μαριονέτες» · τώρα οι πολίτες ζητούν πρωταγωνιστές, όχι εκπροσώπους.
• Στο πολιτικό προσκήνιο, ο Νίκος Ανδρουλάκης — επικεφαλής του ΠΑΣΟΚ‑Κίνημα Αλλαγής — έχει τραβήξει σαφές διαχωριστικό: αποκλείει συνεργασία με Νέα Δημοκρατία (και κατ’ επέκταση με τα παραδοσιακά «παράκεντρα»). 
• Η δηλωμένη ανεξαρτησία του ΠΑΣΟΚ καθιστά επίσης πιο δύσκολα τα σενάρια «ιδιωτικής διακυβέρνησης» μέσω παραδοσιακών «παίχτων» — είτε στον χώρο της Αριστεράς, είτε της Δεξιάς.

Η φανέρωση των πραγματικών συσχετισμών — και της κοινωνικής μνήμης

• Ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας φαίνεται ότι πάσχει: η διαδρομή του από την πρωθυπουργία ως το σημερινό φάντασμα του παρελθόντος — πιθανώς προετοιμάζοντας την επανεμφάνισή του — δεν πείθει πλέον. Η παραίτησή του από τη Βουλή το φθινόπωρο του 2025 πυροδότησε σενάρια νέου κόμματος, αλλά η κοινωνική εμπιστοσύνη δείχνει να μην ακολουθεί. 
• Σύμφωνα με πρόσφατες δημοσκοπήσεις, ένα σημαντικό ποσοστό πολιτών δηλώνει ότι δεν θα ψηφίσει οποιαδήποτε νέα προσπάθεια του Τσίπρα ή άλλων «παλιών λύσεων» — επίδειξη σαφούς κόπωσης από τον πολιτικό κύκλο του παρελθόντος. 
• Τα δεδομένα δείχνουν πως η κοινωνία πλέον απαιτεί ζωντανούς θεσμούς, ορατές διαδικασίες, και όχι στημένα κομματικά παιχνίδια — οι «παίκτες» πρέπει να εμφανίζονται μπροστά, όχι ως παρασκηνιακές σκιές.

Πώς το ΠΑΣΟΚ σκληραίνει τη θέση του — και τι σημαίνει αυτό για το «παρασκήνιο»

• Ο Ανδρουλάκης τονίζει ότι το ΠΑΣΟΚ έχει πρόγραμμα: θεμέλια σε δημόσια υγεία και παιδεία, πολιτικές για στέγαση, στήριξη της μεσαίας τάξης, και οικονομική σταθερότητα, αποφεύγοντας λαϊκίστικες υποσχέσεις.
• Παράλληλα, απορρίπτει ανοίγματα προς την ΝΔ, ακόμα και αν αυτή δεν εξασφαλίσει αυτοδυναμία — αποτρέποντας έτσι μελλοντικά «διαβουλεύσεις κάτω από το τραπέζι».
• Το πολιτικό project του ΠΑΣΟΚ δεν μοιάζει να στηρίζεται σε κονκάρδες και κομματικές ταυτότητες, αλλά σε — έστω και αμυδρά — ιδεολογική συνέπεια και προγραμματική σταθερότητα — ακριβώς το αντίθετο των σκιωδών «μεγαλοχειριστών».

Ο πολιτικός κίνδυνος για όσους πιστεύουν ακόμα στο παρασκήνιο

• Αν προσπαθήσουν να επαναλάβουν το περσινό σκηνικό: «συμμαχίες» πίσω από κλειστές πόρτες — τότε θα συγκρουστούν με την πραγματικότητα μιας κοινωνίας που δεν ξεχνά μνημόνια, φόρους, υποσχέσεις που δεν τηρήθηκαν.
• Η μεσαία τάξη, ιδιαίτερα, δείχνει να έχει κουραστεί από «υπερπλεονάσματα» που μεταφράζονται σε νέα βάρη — δεν είναι πλέον διατεθειμένη να ανεχτεί παιχνίδια με «πατριωτικές εισφορές» και νέους φόρους που υποβάλλονται ως αναγκαία θυσία.
• Οι «παράγοντες» που ανέκαθεν λογάριαζαν ως «άρχοντες της πολιτικής μαριονέτας» βλέπουν τώρα πως οι δοσοληψίες τους δεν αποδίδουν — και ίσως να μην αποδώσουν ποτέ ξανά.

Το πολιτικό τοπίο αλλάζει — βαθιά και αμετάκλητα. Οι εποχές που «οι κομματικοί βασιλιάδες» μπορούσαν να ελέγχουν τα αποτελέσματα χωρίς δημόσια ευθύνη και λογοδοσία μοιάζουν να ανήκουν πια στο χθες. Η κοινωνία, δραματικά κουρασμένη, ζητά πρωταγωνιστές με όνομα, πρόσωπο και πρόγραμμα — όχι κρυμμένες χείρες που τραβούν τα νήματα. Για πολλά από τα παλιά παρασκήνια, παρουσιάζεται τώρα το πολιτικό ρίσκο: αν επιχειρήσουν να επανέλθουν, πιθανώς να βρεθούν απομονωμένοι — και χωρίς συμμάχους.

«Οι ψηφοφόροι είναι αλλού» — και το παιχνίδι των «king-makers» δεν μπορεί πια να τους αγγίξει. Η επόμενη ιστορία γράφεται με εκλογές — όχι παρασκήνια.

Πηγή: pagenews.gr