Ο Ζελένσκι στο αδιέξοδο: Συμβιβασμός ή πίεση από Τραμπ και ευρωπαϊκούς παίκτες;

Το αδιέξοδο της ουκρανικής διπλωματίας

Η πρόσφατη συνάντηση Ζελένσκι-Τραμπ ανέδειξε την κρίσιμη στρατηγική κατάσταση της Ουκρανίας. Η προσπάθεια για ειρηνευτικό σχέδιο «20 σημείων» φέρνει την κυβέρνηση του Κιέβου αντιμέτωπη με σκληρές πιέσεις: από τη μια η Μόσχα, με απαιτήσεις για πλήρη έλεγχο στο Ντονμπάς, από την άλλη η Ουάσιγκτον που ζητά ουκρανικές παραχωρήσεις.

Οι διεθνείς πιέσεις καθιστούν σαφές ότι η πολιτική διαχείριση του ζητήματος είναι εξίσου σημαντική με τη στρατιωτική στρατηγική. Το δίλημμα Ζελένσκι δεν αφορά μόνο την ειρήνη, αλλά και τη διατήρηση πολιτικής νομιμοποίησης στο εσωτερικό.

 Διπλωματική πίεση και παρασκηνιακές ισορροπίες

• Ο Τραμπ επαναλαμβάνει ότι η Ουκρανία πρέπει να προχωρήσει σε ουσιαστικές παραχωρήσεις.
• Η Μόσχα προειδοποιεί ότι οποιαδήποτε εκεχειρία χωρίς αδιαπραγμάτευτο έλεγχο του Ντονμπάς θα παρατείνει τη σύγκρουση.
• Η ΕΕ επιλέγει τη σιωπηλή διακριτική στάση, επικεντρωμένη σε εγγυήσεις ασφαλείας και όχι σε εδαφικές παραχωρήσεις.

Η παραπολιτική διάσταση εδώ είναι έντονη: διαμορφώνεται ένα πλαίσιο όπου οι εσωτερικές δυναμικές του Κιέβου και οι διεθνείς επιρροές αλληλοεπιδρούν με τρόπο που επηρεάζει αποφασιστικά την πολιτική στρατηγική Ζελένσκι.

Δημοψήφισμα ή κοινοβουλευτική οδός;

Η επιλογή ανάμεσα σε δημοψήφισμα και κοινοβουλευτική έγκριση του ειρηνευτικού σχεδίου φέρνει πολιτικά και γεωπολιτικά διλήμματα.

• Ένα δημοψήφισμα θα μπορούσε να λειτουργήσει ως εργαλείο νομιμοποίησης, αλλά εγείρει ερωτήματα για αξιοπιστία και διαφάνεια.
• Η κοινοβουλευτική διαδικασία προσφέρει ταχύτερη εφαρμογή, αλλά ίσως μειώσει τη συμμετοχή των πολιτών σε κρίσιμες αποφάσεις.

Η παραπολιτική διάσταση γίνεται εμφανής: ο Ζελένσκι χρειάζεται να ισορροπήσει εσωτερικά κόμματα, παραδοσιακά εθνικιστικά ρεύματα και διεθνείς πιέσεις.

 Πολιτική δυναμική και διεθνείς επιπτώσεις

Ο Ζελένσκι αντιμετωπίζει τη στρατηγική ανάγκη να ισορροπήσει μεταξύ:

• Πιέσεων Τραμπ για παραχωρήσεις,
• Σκληρής στάσης Κρεμλίνου,
• Αμήχανης αλλά ουσιαστικής σιωπής της ΕΕ,
• Εσωτερικών πολιτικών ανταγωνισμών.

Η παραπολιτική εικόνα αποκαλύπτει ότι οι επόμενες κινήσεις δεν είναι απλώς θέμα στρατηγικής, αλλά και εσωτερικής πολιτικής νομιμοποίησης: ο Ζελένσκι πρέπει να παρουσιαστεί ως «ηγέτης ειρήνης» για να εξασφαλίσει στήριξη και στις εκλογές.

Η Ουκρανία κινείται σε ένα πεδίο αδιεξόδου, όπου η λύση απαιτεί συνδυασμό:

• Στρατιωτικών αποφάσεων,
• Πολιτικής στρατηγικής,
• Παραπολιτικής διαχείρισης και διεθνούς επικοινωνίας.

Το δίλημμα Ζελένσκι δεν είναι μόνο γεωπολιτικό αλλά και παραπολιτικό, καθορίζοντας αν η χώρα θα επιλέξει συμβιβασμό ή θα συνεχίσει έναν επώδυνο πόλεμο με αβέβαιη έκβαση.

Πηγή: pagenews.gr