Δημήτρης Μάντζος στο pagenews.gr: Καμία ανάπτυξη δεν είναι πραγματική αν δεν είναι δίκαιη

Αν έπρεπε κανείς να συνοψίσει σε λίγες μόνο λέξεις το περιεχόμενο της συζήτησης του κρατικού προϋπολογισμού του νέου έτους, πριν μερικές εβδομάδες στη Βουλή, θα μπορούσε να μείνει σε ορισμένα θεμελιώδη ερωτήματα: πόση μπορεί να είναι η απόσταση ανάμεσα στα οικονομικά μεγέθη και τη βιωμένη κοινωνική πραγματικότητα; Πόσο βιώσιμη και πόσο αληθινή, τελικά, είναι μια ανάπτυξη που δεν αφορά σε όλους; Στις διαφορετικές απαντήσεις που δόθηκαν από τις πολιτικές δυνάμεις μπορεί κανείς να συμπεράνει τις διαφορές σε ιδεολογικό και πολιτικό επίπεδο. Άλλωστε, το πώς κανείς βλέπει την οικονομία σε σχέση με την κοινωνία είναι ένα ζήτημα τόσο υλικό όσο και ιδεολογικό, καθώς η εφαρμογή των πολιτικών ιδεών έχει απτά αποτελέσματα στη ζωή όλων.

Σε μια χώρα όπως η δική μας, που προέρχεται από μια βαθιά οικονομική κρίση, η βελτίωση δημοσιονομικών μεγεθών -που οφείλεται στις θυσίες των πολιτών- χωρίς κοινωνικό αντίκρισμα, αιωρείται από την πραγματική οικονομία. Ακόμη κι αυτή, όμως, φαίνεται επισφαλής και αβέβαιη, καθώς δεν συνοδεύεται από πραγματική ανάπτυξη. Πίσω από τον γιορτινό διάκοσμο των ημερών, η προβολή των στόχων ανάπτυξης για τα επόμενα έτη -στον μεσοπρόθεσμο προγραμματισμό της Κυβέρνησης- αναδεικνύει τη γκρίζα πραγματικότητα: Η πολυδιαφημιζόμενη «ανάπτυξη» διαρκεί όσο υπάρχει το «ζεστό» ευρωπαϊκό χρήμα. Ωστόσο, το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας φεύγει ως μια χαμένη ευκαιρία και η οικονομία «μπαίνει στον πάγο». Χωρίς σχεδιασμό και διαβούλευση και μετά από αναρίθμητες αναθεωρήσεις, οι πόροι του Ταμείου δεν κατευθύνθηκαν στην ενίσχυση της παραγωγικότητας, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να χρειάζεται άλλα σαράντα χρόνια για την πραγματική σύγκλιση με το ευρωπαϊκό επίπεδο ζωής.

Σε αντίθεση με τα επικοινωνιακά αφηγήματα και τα success stories της Κυβέρνησης ΝΔ, η χώρα έχει ανάγκη από ουσιαστικές παρεμβάσεις σε όλους τους άξονες της οικονομικής ζωής, με έναν στόχο: τη βελτίωση της ζωής όλων, με όρους δικαιοσύνης. Είναι αναγκαίο ένα σταθερό και δίκαιο φορολογικό σύστημα που θα αντλεί πόρους από εκεί όπου πραγματικά βρίσκεται ο μεγάλος πλούτος και η φοροαποφυγή και όχι από τα μεσαία και χαμηλά εισοδήματα. Μια φορολογία που θα λειτουργεί ως μέσο χρηματοδότησης ενός ανθεκτικού κοινωνικού κράτους, με μόνιμες δομές αλληλεγγύης και στήριξης, όχι με επιδόματα εξάρτησης. Με αποδοτικά μέσα κοινωνικής ανοδικότητας, ισχυρή δημόσια παιδεία και αξιοπρεπή εργασία.

Το μέλλον της χώρας περνά μέσα από ένα νέο αναπτυξιακό μοντέλο που δεν θα αναπαράγει ανισότητες -όπως συνέβη με τις ξένες επενδύσεις σε real estate που επιδείνωσαν τη στεγαστική κρίση- αλλά θα παράγει θέσεις εργασίας και προστιθέμενη αξία για τη χώρα. Με επενδύσεις σε πραγματικά παραγωγικούς τομείς, με αξιοποίηση της έρευνας και των νέων τεχνολογιών. Με αξιοπιστία και διαφάνεια στη διαχείριση των εθνικών και ευρωπαϊκών πόρων σε κρίσιμα πεδία της οικονομίας, όπως ο πρωτογενής τομέας παραγωγής, βασικός πυλώνας περιφερειακής ανάπτυξης και δημογραφικής ανάταξης.

Έχει ανάγκη από μια ελεύθερη αλλά ρυθμισμένη -όχι ασύδοτη- αγορά, στην οποία θα μπορούν να συμμετέχουν όλοι, όχι μόνο οι λίγοι μεγάλοι παίκτες. Μια πίτα που θα μεγαλώνει η ίδια, όχι τα κομμάτια της. Ρύθμιση με αυστηρούς κανόνες και ελέγχους, από ενισχυμένες ανεξάρτητες αρχές και φορείς της πολιτείας, με διαφάνεια και πλήρη ενημέρωση για αθέμιτες πρακτικές, αισχροκέρδεια και καρτέλ σε βασικές υπηρεσίες και αγαθά.

Όλα τα παραπάνω, για να μη μείνουν «όρεινα χειμερινής νυκτός», προϋποθέτουν ισχυρούς θεσμούς, ανοικτούς και λειτουργικούς. Μια πολιτεία που θα σέβεται τα θεσμικά αντίβαρα και τους ελεγκτικούς μηχανισμούς και δεν θα τους ναρκοθετεί ή αποδυναμώνει. Η θεσμική αποκατάσταση και ενίσχυση της δημοκρατίας μας είναι συνθήκη αναγκαία για τη συλλογική ευημερία -δεν υπάρχει πραγματική ευημερία χωρίς ανθεκτική δημοκρατία. Καμία ανάπτυξη δεν είναι πραγματική, αν δεν είναι δίκαιη, αν δεν αφορά σε όλους, αν δεν βελτιώνει τη ζωή των πολιτών.

Στην αρχή του 2026, ο στόχος για τη χώρα δεν είναι κομματικός, αλλά εθνικός: η διαμόρφωση όρων πραγματικής και όχι εικονικής ανάπτυξης. Σε μια οικονομία που θα λειτουργεί προς όφελος της κοινωνίας και όχι των λίγων και ισχυρών που θέλουν να γίνουν ακόμη ισχυρότεροι. Το ΠΑΣΟΚ, η δύναμη της Αλλαγής και των μεγάλων Μεταρρυθμίσεων, μπορεί και οφείλει να εγγυηθεί την παραγωγή νέου πλούτου, και, κυρίως, τη δίκαιη διανομή του. Να κάνει πράξη την κοινωνική δικαιοσύνη, εδώ και τώρα.

*Ο Δημήτρης Μάντζος είναι Βουλευτής Επικρατείας, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής

Πηγή: pagenews.gr