Σε μια από τις πιο κρίσιμες στιγμές για την ελληνική αγροτική πολιτική των τελευταίων χρόνων, η σύγκρουση ανάμεσα στην κυβέρνηση και τους παραγωγούς εντείνεται με πολιτικές και παραπολιτικές προεκτάσεις που ξεφεύγουν από τα στενά όρια των αιτημάτων για επιδοτήσεις και εισοδηματική στήριξη.
Η κυβέρνηση – αντιμέτωπη με την τεράστια πίεση των μπλόκων στους δρόμους και σε υποδομές – αποφάσισε να απαντήσει με διοικητικά πρόστιμα από 500 € και άνω σε όσους κλείνουν δρόμους, λιμάνια ή αεροδρόμια, επιλογή που χαρακτηρίζεται από πολλούς ως πολιτικά επικίνδυνη και ενδεχομένως ενισχυτική της πόλωσης αντί της αποκλιμάκωσης.
Στην ουσία, το Μέγαρο Μαξίμου επιχειρεί να αναγκάσει ένα τμήμα των αγροτών σε υποχώρηση με οικονομικά μέσα, τη στιγμή που πολλά από τα αιτήματα παραμένουν επί μακρόν άλυτα ή μερικώς ικανοποιημένα– η αντιπολίτευση άλλωστε μιλάει για «καθυστερήσεις, μισές πρακτικές και θολά σχέδια».
Το «τελεσίγραφο» των αγροτών
Οι αγρότες και κτηνοτρόφοι, οργανωμένοι σε 62 μπλόκα, ανακοίνωσαν ότι θα προχωρήσουν σε 48ωρο «μπλακ άουτ» των δρόμων από 8 έως 9 Ιανουαρίου, με στόχο να κόψουν τη χώρα στα δύο, αποκλείοντας τις μεγαλύτερες εθνικές οδικές αρτηρίες – από Εθνική Οδό Αθηνών-Θεσσαλονίκης και Εγνατία Οδό μέχρι Ιόνια Οδό και περιφερειακά δίκτυα, αλλά και τελωνειακούς σταθμούς, αν δεν δοθούν εγγυήσεις για ικανοποίηση των αιτημάτων τους.
Τα αιτήματα, πέρα από την άμεση καταβολή εκκρεμών ενισχύσεων και επιδοτήσεων, περιλαμβάνουν εγγυημένες κατώτατες τιμές, μείωση κόστους παραγωγής (π.χ. πετρέλαιο, ρεύμα, ζωοτροφές) και άλλες δομικές αλλαγές που έχουν απασχολήσει τον αγροτικό τομέα επί χρόνια.
Πολιτική διάσταση και αντιλήψεις
Η αντιπαράθεση δεν είναι μόνο οικονομική. Από κυβερνητικής πλευράς, προβάλλεται η ανάγκη τήρησης της νομιμότητας και της ελευθερίας κυκλοφορίας, με την ηγεσία να επιμένει ότι δρόμοι, λιμάνια και αεροδρόμια δεν μπορούν να παραμένουν κλειστά ανεξαρτήτως αιτήματος.
Από πολιτική σκοπιά, η επιλογή των προστίμων και της αυστηρής στάσης φέρνει «πόντους» σε τμήματα της κοινωνίας που θεωρούν τα μπλόκα ως ταλαιπωρία και διακινδύνευση της οικονομίας, αλλά απομακρύνει ενδεχομένως το πολιτικό κέντρο από μια βιώσιμη συμφωνία με τον αγροτικό κόσμο.
Επιπλέον, η σύγκρουση έχει και ευρωπαϊκές προεκτάσεις, καθώς τέτοιου είδους κινητοποιήσεις μπορούν να «αντηχούν» στη διαρκή διαμάχη γύρω από την Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) και τη σχέση της με τους παραγωγούς — θέματα που έχουν δει αγρότες να κινητοποιούνται και σε άλλες χώρες της Ε.Ε.
Κοινωνικές και οικονομικές εντάσεις
Οι αγρότες επιμένουν ότι η συνεχιζόμενη οικονομική ασφυξία, οι καθυστερήσεις στις πληρωμές των ενισχύσεων και η αύξηση του κόστους παραγωγής καταστρέφουν μικρές και μεσαίες εκμεταλλεύσεις, ενώ η κυβέρνηση επιμένει στην ανάγκη δημοσιονομικής ισορροπίας και τήρησης του ευρωπαϊκού πλαισίου.
Η λογική «νόμος και τάξη vs αγροτική επιβίωση» έχει ήδη πολιτικοποιήσει την αγροτική βάση, ενισχύοντας τα αίσθημα αποξένωσης από το πολιτικό κέντρο, και ανοίγει νέα μέτωπα σε έναν τομέα που παραδοσιακά επηρεάζει όχι μόνο την οικονομία αλλά και την κοινωνική συνοχή της υπαίθρου.
Όσο οι αγρότες προχωρούν σε πιο σκληρές κινητοποιήσεις, και όσο η κυβέρνηση επιδιώκει να απαντήσει με μέτρα που διχάζουν την κοινωνία, η ελληνική αγροτική πολιτική μετατρέπεται σε πεδίο ευρύτερης πολιτικής αντιπαράθεσης – μια αντιπαράθεση που δεν περιορίζεται στα μπλόκα των δρόμων, αλλά αναδεικνύει βαθύτερα ζητήματα σχέσης πολιτείας, παραγωγών και κοινωνίας.
Πηγή: pagenews.gr