Βαρουφάκης & Ecstasy – Ο Γεωργιάδης απαντά: ανευθυνότητα ή πολιτική αυτοκαταστροφή;

 Το άρθρο αυτό κάνει δημοσιογραφική αναφορά σε δηλώσεις δημόσιου προσώπου σχετικά με προσωπική συμπεριφορά και απηχεί τα λόγια που έχουν ήδη δημοσιευτεί από αξιόπιστες πηγές. Δεν αποτελεί δική μας αξιολόγηση επιλογών υγείας ή ιατρική συμβουλή.

Σε μια πολιτική συγκυρία όπου το «αποδεκτό πολιτικό πλαίσιο» μοιάζει να καταρρέει, η δημόσια σφαίρα στην Ελλάδα δοκιμάζεται από έναν συνδυασμό αποκαλύψεων, αυτοπεριγραφών και απαντήσεων που ξεφεύγουν από κάθε υπόδειγμα πολιτικού ήθους. Το πρόσφατο επεισόδιο με τις δηλώσεις του πρώην υπουργού Οικονομικών και επικεφαλής του ΜέΡΑ25, Γιάνη Βαρουφάκη, φέρνει στην επιφάνεια ένα θέμα που ξεπερνά τα στενά όρια της πολιτικής αντιπαράθεσης και αγγίζει ζητήματα ηθικής, ευθύνης και δημόσιας υγείας.

Στην εκπομπή του protothema.gr, ο κ. Βαρουφάκης εξομολογήθηκε ότι έχει πάρει ecstasy, περιγράφοντας μια εμπειρία που — όπως είπε — ήταν «πιο ευχάριστη, αλλά μετά είχε συνέπειες».

«Εχω πάρει ecstasy και χόρευα επί 16 ώρες — πιο ευχάριστο είναι το μέρος, αλλά δεν μου δίνουνε…», είπε ο ίδιος, με έναν τόνο που αιφνιδίασε ακόμα και τους καλεσμένους της εκπομπής.

Αυτή η δημόσια εξομολόγηση ενός πολιτικού για χρήση ναρκωτικών — ειδικά ενός που κατά τα προηγούμενα χρόνια πρωταγωνιστεί στα δημόσια πράγματα — δεν είναι απλώς «δημόσια συγγνώμη» ή «προσωπική επιλογή». Είναι πολιτική δήλωση που υπονομεύει την ίδια την έννοια της ευθύνης που συνοδεύει την άσκηση πολιτικής εξουσίας ή δημόσιου λόγου.

Η αντίδραση του Άδωνι Γεωργιάδη και η πολιτική σύγκρουση

Η απάντηση ήρθε γρήγορα και χωρίς περιστροφές από τον υπουργό Ανάπτυξης και Επενδύσεων, Άδωνι Γεωργιάδη, ο οποίος με ανάρτησή του στο X και δημόσιες τοποθετήσεις σε τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά πάνελ κατηγόρησε τον κ. Βαρουφάκη για ανευθυνότητα που ξεπερνά τα όρια του πολιτικού λεξιλογίου.

«Δεν υπάρχει “ασφαλής” δόση στον δρόμο. Έχουν πεθάνει άνθρωποι από μισό χάπι», τόνισε ο κ. Γεωργιάδης, προσθέτοντας:

«Αν αύριο ένας νέος που σε θαυμάζει πάρει ecstasy και πάθει καρδιακή ή εγκεφαλική βλάβη ή πεθάνει, δεν θα έχεις ευθύνη με αυτές τις βλακείες που λες δημόσια; Άει σιχτίρ πια με όλους τους ανεύθυνους που λένε ό,τι τους κατέβει».

Συγγνώμη ο άνθρωπος αυτός, ο @yanisvaroufakis ο νάρκισσος που γράφει το όνομα του με ένα -ν- διότι δεν είναι σαν τους άλλους, που ο ανόητος ο @atsipras τον διόρισε ΥΠΟΙΚ στην κρισιμότερη μας στιγμή, που δυστυχώς είναι πρότυπο για κάποιους νέους λέει επί λέξει ότι: «έχει πάρει… https://t.co/T4arHO0R4A

— Άδωνις Γεωργιάδης (@AdonisGeorgiadi) January 6, 2026

Το πολιτικό περιεχόμενο αυτής της αντιπαράθεσης υπερβαίνει κατά πολύ την απλή διαφωνία για προσωπική συμπεριφορά: έχει γίνει σύγκρουση δύο αντιλήψεων για τη δημόσια ευθύνη, την εμπιστοσύνη των πολιτών και το επίπεδο πολιτικού λόγου.

Τι σημαίνει αυτή η αντιπαράθεση;

Η αντιπαράθεση αυτή έχει πολλαπλές πλευρές:

 1. Πολιτική ευθύνη και δημόσιος λόγος

Σε μια περίοδο όπου η ελληνική κοινωνία βρίσκεται αντιμέτωπη με κρίσιμα ζητήματα (ενέργεια, αγροτικά κινήματα, κοινωνική συνοχή), οι πολίτες αναζητούν ηγεσίες που εκπέμπουν σταθερότητα, υπευθυνότητα και σοβαρότητα.

Η επιλογή ενός πολιτικού να μιλά δημόσια για παράνομες ουσίες και μάλιστα με «χαλαρό» τρόπο, χωρίς σαφή απόσταση από τον κίνδυνο και χωρίς ρητή καταδίκη της χρήσης, δημιουργεί μια εικόνα πολιτικής ανευθυνότητας — ειδικά όταν απευθύνεται σε νεότερα στρώματα ή έχει επιρροή σε κοινό που βρίσκεται σε ευάλωτες ηλικιακές ομάδες.

 2. Σημείο σύγκρουσης αξιών

Από τη μία πλευρά, ο κ. Βαρουφάκης παρουσιάζει τις εμπειρίες του με τρόπο που — κατά ίδιον ισχυρισμό — δεν ήταν αρνητικές και αναφέρεται σε προσωπική του εμπειρία.

Από την άλλη, ο κ. Γεωργιάδης επιχειρεί να αποδώσει σε αυτές τις δηλώσεις μια παιδαγωγική προειδοποίηση για την επικινδυνότητα των ναρκωτικών και την ανάγκη πολιτικού λόγου με υψηλό επίπεδο υπευθυνότητας.

3. Πολιτικό κόστος και εικόνα εμπιστοσύνης

Στην πολιτική αρένα, τέτοιες δηλώσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν από αντιπάλους ως εργαλείο υπονόμευσης της αξιοπιστίας, καθώς επηρεάζουν την αντίληψη περί ωριμότητας και υπευθυνότητας ενός πολιτικού προσώπου — ειδικά όταν έχει κατέλθει σε κυβερνητικές θέσεις ή διεκδικεί μελλοντικό ρόλο σε σημαντικά πολιτικά αξιώματα.

Η δημόσια δημόσια αντιπαράθεση και η ένταση της απάντησης του Γεωργιάδη δείχνει ότι αυτή η σύγκρουση **δεν είναι απλώς προσωπική», αλλά έχει πολική επιρροή στην εσωτερική αντιπαράθεση.

Η Μεγάλη Εικόνα: Πολιτική, Ηθική, Υπευθυνότητα

Στο παρασκήνιο, αυτή η αντιπαράθεση φωτίζει ένα μεγάλο πολιτικό ζήτημα: τι σημαίνει να είσαι πολιτικός σήμερα;

• Είναι αποδεκτό να μιλά δημόσια για προσωπική χρήση παράνομων ουσιών χωρίς σαφή απόσταση από τους κινδύνους;
• Ποιο επίπεδο λόγου περιμένει η κοινωνία από αυτούς που διεκδικούν την ηγεσία της;
• Πώς η προσωπική συμπεριφορά επηρεάζει την πολιτική αξιοπιστία και την εμπιστοσύνη των πολιτών;

Τα στελέχη των πολιτικών κομμάτων δεν μπορούν πλέον να αγνοούν το γεγονός ότι οι προσωπικές δηλώσεις — πόσο μάλλον όταν είναι public και viral — μετατρέπονται σε πολιτικά γεγονότα με ευρύτερες συνέπειες.

Αυτή η υπόθεση δεν είναι απλώς ένα στιγμιότυπο μιας πολιτικής αντιπαράθεσης. Είναι ένας καθρέφτης της εποχής όπου η προσωπική έκφραση και η πολιτική ταυτότητα μπλέκονται με τρόπους που δοκιμάζουν την εμπιστοσύνη, τις αξίες και την υπευθυνότητα του δημόσιου λόγου.

Και όσο περισσότερο οι πολιτικοί επιλέγουν να μιλούν «όπως στο καφενείο», τόσο περισσότερο η πολιτική μετατρέπεται σε θέαμα χωρίς φρένο, με ορατό κόστος για το επίπεδο και την ποιότητα του δημόσιου διαλόγου.