Πώς τα μικροπλαστικά «ροκανίζουν» την φυσική ασπίδα της Γης απέναντι στην κλιματική αλλαγή;
ΧΡΟΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ 3 '
Πηγή Φωτογραφίας: FREEPIK/Πώς τα μικροπλαστικά «ροκανίζουν» την φυσική ασπίδα της Γης απέναντι στην κλιματική αλλαγή;
Ο ωκεανός λειτουργεί ως η μεγαλύτερη καταβόθρα άνθρακα του πλανήτη: Παράγει το 50% του οξυγόνου μας, δεσμεύει το 30% των εκπομπών CO₂ και απορροφά το 90% της πλεονάζουσας θερμότητας από τις ανθρώπινες δραστηριότητες. Ωστόσο, μια νέα επιστημονική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Journal of Hazardous Materials: Plastics (Ιανουάριος 2026) προειδοποιεί ότι τα μικροπλαστικά υπονομεύουν αυτή την κρίσιμη λειτουργία, διαταράσσοντας την ικανότητα του ωκεανού να ρυθμίζει την θερμοκρασία της Γης.
Η «βιολογική αντλία άνθρακα»: Ο μηχανισμός που απειλείται
Η βιολογική αντλία άνθρακα (biological carbon pump) είναι η φυσική διαδικασία που μεταφέρει CO₂ από την ατμόσφαιρα στα βαθιά στρώματα του ωκεανού:
- Το φυτοπλαγκτόν (μικροσκοπικοί οργανισμοί) απορροφά CO₂ μέσω φωτοσύνθεσης, παράγοντας οξυγόνο.
- Το ζωοπλαγκτόν (π.χ. κριλ) τρέφεται με φυτοπλαγκτόν και παράγει περιττώματα που βυθίζονται, μεταφέροντας άνθρακα στα βάθη.
Αυτή η «αντλία» δεσμεύει άνθρακα για αιώνες ή χιλιετίες.
Πώς τα μικροπλαστικά παρεμβαίνουν;
Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Σάρτζα (ΗΑΕ), με επικεφαλής τον Δρ. Ihsanullah Obaidullah, ανέλυσαν 89 μελέτες και κατέληξαν ότι τα μικροπλαστικά:
- Μειώνουν τη φωτοσύνθεση του φυτοπλαγκτού (εμποδίζοντας φως και CO₂).
- Διαταράσσουν τον μεταβολισμό του ζωοπλαγκτού (τοξικότητα, μειωμένη αναπαραγωγή).
- Απελευθερώνουν αέρια θερμοκηπίου κατά την αποδόμησή τους.
- Δημιουργούν «plastisphere» (μικροβιακές κοινότητες πάνω σε πλαστικά) που παράγουν επιπλέον GHG.
Μακροπρόθεσμα, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε θέρμανση, οξίνιση ωκεανών και απώλεια βιοποικιλότητας, απειλώντας επισιτιστική ασφάλεια και παράκτιες κοινότητες. Αν ο ωκεανός χάσει αυτή την ικανότητα, μπορεί να απελευθερώνει CO₂ πίσω στην ατμόσφαιρα – όπως ήδη συμβαίνει σε τροπικά δάση.
Η κλίμακα του προβλήματος: Πάνω από 400 εκατ. τόνοι πλαστικών ετησίως
Η ετήσια παραγωγή πλαστικών ξεπερνά τα 400 εκατ. τόνους (έκθεση ΟΗΕ 2025), με το μισό για μία χρήση. Χωρίς δράση, μπορεί να τριπλασιαστεί μέχρι το 2060.
Οι ερευνητές καλούν για ολοκληρωμένη προσέγγιση: Ρύπανση από πλαστικά και κλιματική αλλαγή δεν αντιμετωπίζονται ξεχωριστά. Πρότειναν AI monitoring, καινοτόμα υλικά και μείωση single-use πλαστικών.
Ο Δρ. Obaidullah: «Τα μικροπλαστικά υπονομεύουν τη φυσική ασπίδα μας. Η αντιμετώπιση της πλαστικής ρύπανσης είναι πλέον μέρος του αγώνα κατά της υπερθέρμανσης».
Με τις θερμοκρασίες να πλησιάζουν 1,4°C πάνω από προβιομηχανικά επίπεδα το 2026, η μελέτη αυτή εντείνει την επείγουσα ανάγκη για παγκόσμια δράση.
Πηγή: Pagenews.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο
Το σχόλιο σας