Αγροτικό Πρωτογενές Πάθος: Η Κυβέρνηση Παρουσιάζει Μέτρα – Η Πολιτική Αβεβαιότητα Δοκιμάζει την Οικονομία

Σε μια συγκυρία όπου η γεωργική κρίση μετατρέπεται σε πρώτο μέτωπο πολιτικής αντιπαράθεσης και οικονομικής ανησυχίας, η κυβέρνηση ανακοίνωσε το συνολικό σχέδιο στήριξης για την αγροτική παραγωγή, ενώ ταυτόχρονα προανήγγειλε αυστηρές κυρώσεις εάν οι αγροτικές κινητοποιήσεις συνεχιστούν. Η κίνηση αυτή σηματοδοτεί μια προσπάθεια του οικονομικού επιτελείου να δώσει ταυτόχρονα «δώρα» και «καμπάνες», με στόχο να σπάσει την αδιέξοδη πολιτική περιδίνηση στον πρωτογενή τομέα που έχει διαρκέσει εβδομάδες.

Το πακέτο στήριξης: Οικονομική ανάσα ή πολιτική πρόκληση;

Το επικείμενο κυβερνητικό πακέτο, όπως ανακοίνωσε η πολιτική ηγεσία, περιλαμβάνει μια σειρά από μέτρα που στοχεύουν στη μείωση του κόστους παραγωγής και στην αύξηση του διαθέσιμου εισοδήματος για τους παραγωγούς:

• Φθηνότερο αγροτικό ρεύμα κοντά στα 8 λεπτά ανά κιλοβατώρα για δύο ακόμη χρόνια.
• Αγροτικό πετρέλαιο χωρίς ειδικό φόρο κατανάλωσης (ΕΦΚ) στο πρατήριο.
• Επιδότηση 160 εκατ. ευρώ για απώλεια εισοδήματος και ζωϊκού κεφαλαίου.
• 100% αποζημίωση ΕΛΓΑ για ασφαλισμένες ζημιές.

Αυτά τα μέτρα είχαν ήδη βρεθεί στο τραπέζι των συνομιλιών στο Μέγαρο Μαξίμου, όπου συμμετείχαν υψηλόβαθμοι υπουργοί και κυβερνητικοί αξιωματούχοι, δείχνοντας ότι η κυβέρνηση προσπαθεί να «πιάσει» όσο το δυνατόν περισσότερες από τις αιτιάσεις των αγροτών.

Η πολιτική πλευρά των αριθμών

Ο κυβερνητικός λόγος συνοδεύεται όμως από έντονη παραπολιτική και επικοινωνιακή διαχείριση: η κυβέρνηση επιχειρεί να πείσει ότι έχει ήδη επενδύσει μεγάλα ποσά στον πρωτογενή τομέα. Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, το 2025 καταβλήθηκαν €3,82 δισ. σε επιδοτήσεις και αποζημιώσεις, ποσό υψηλότερο κατά 13% σε σχέση με το 2024.

Από την άλλη πλευρά, η αντιπολίτευση επιμένει ότι τα μέτρα είναι αποσπασματικά και δεν αντιμετωπίζουν ριζικά τον επείγοντα χαρακτήρα των προβλημάτων. Το ΠΑΣΟΚ, για παράδειγμα, υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση δεν έχει «μακροπρόθεσμο σχέδιο για τον πρωτογενή τομέα», ενώ κόμματα της αριστερής τάσης κάνουν λόγο για προσπάθεια «δημιουργίας κοινωνικού αυτοματισμού» ως τρόπο αντιμετώπισης της κοινωνικής δυσαρέσκειας.

Κυρώσεις, μπλόκα και οικονομικό ρίσκο

Το πλέον αμφιλεγόμενο στοιχείο της κυβέρνησης είναι η απειλή επιβολής κυρώσεων στους αγρότες που συνεχίζουν τα μπλόκα. Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις:

• Οι αγρότες που παραμένουν με τα τρακτέρ στους δρόμους ενδέχεται να βρεθούν αντιμέτωποι με διοικητικές και ποινικές συνέπειες — ακόμη και με πρόστιμα και αφαίρεση αδειών — βάσει του νέου ΚΟΚ και του Ποινικού Κώδικα.

Οι κινήσεις αυτές έχουν ήδη προκαλέσει εντάσεις στους δρόμους, με αποκλεισμούς σε σημαντικούς άξονες — από την αερογέφυρα της Νίκαιας μέχρι τον Προμαχώνα στα σύνορα — και με αγρότες να σχεδιάζουν 48ωρους αποκλεισμούς δρόμων και τελωνείων.

Αυτή η σύγκρουση ανάμεσα σε πολιτική κυρώσεων και κοινωνικών κινητοποιήσεων έχει ήδη αρχίσει να δημιουργεί ρίσκο στα οικονομικά δεδομένα της χώρας, καθώς η μακρά αβεβαιότητα επηρεάζει αρνητικά τις μεταφορές, τον τουρισμό και τις επενδύσεις στον πρωτογενή τομέα — έναν κλάδο που αντιπροσωπεύει σημαντικό κομμάτι της ελληνικής οικονομίας.

Παράλληλες αφηγήσεις και διεθνής πίεση

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η κατάσταση στον ελληνικό αγροτικό χώρο δεν είναι άγνωστη. Η κυβέρνηση βρίσκεται επίσης μπροστά σε προκλήσεις συμμόρφωσης με τις απαιτήσεις της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής (ΚΓΠ), συμπεριλαμβανομένης της ανάγκης για ψηφιοποίηση δεδομένων και ασφαλή φορολογική διαχείριση που ζητούν οι Βρυξέλλες.

Αυτό σημαίνει ότι τα εσωτερικά μέτρα δεν έχουν μόνο εθνικό αντίκτυπο, αλλά και ευρωπαϊκές προεκτάσεις, με πιέσεις για περισσότερο διαφανή και αποτελεσματική διαχείριση δημοσίων πόρων.

Το πολιτικό στοίχημα του 2026

Στο τέλος, η ένταση στο αγροτικό ζήτημα δεν είναι μόνο θέμα ζυγών, χρηματοδοτήσεων και διοδίων. Είναι πολιτικό πεδίο μάχης που δοκιμάζει τα όρια της κυβερνητικής σταθερότητας και οικονομικής διαχείρισης. Η κυβέρνηση επιδιώκει να δείξει αποφασιστικότητα — οικονομική ενίσχυση και αυστηρότητα στη νομιμότητα — ενώ η αντιπολίτευση βλέπει μια ευκαιρία να εκμεταλλευτεί πολιτικά τις αδυναμίες της εκτελεστικής εξουσίας.

Το αποτέλεσμα; Ένα κράμα πολιτικής, οικονομίας και κοινωνικής πίεσης, που δείχνει πως το 2026 δεν θα είναι απλά μια χρονιά δημοσιονομικών δεικτών, αλλά μια χρονιά όπου η πρωτογενής παραγωγή θα καθορίσει την πολιτική ατζέντα της Ελλάδας.

Πηγή: pagenews.gr