Δένδιας: «Το διεθνές δίκαιο δεν είναι πλέον κανόνας — τέλος η αμερικανική ομπρέλα»

Ο Νίκος Δένδιας, υπουργός Εθνικής Άμυνας, έκανε παρέμβαση στην Ολομέλεια της Βουλής κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για τη νέα δομή των Ενόπλων Δυνάμεων, επιχειρώντας να αποδομήσει την ιδέα ότι το Διεθνές Δίκαιο λειτουργεί πλέον ως κανόνας στις σχέσεις των κρατών — μια θέση που έχει ήδη προκαλέσει έντονες αντιδράσεις και γεωπολιτικές συζητήσεις. 

Σε παρέμβασή του, ο Δένδιας υποστήριξε ότι η πραγματικότητα στις διεθνείς σχέσεις δείχνει ότι οι όροι του Διεθνούς Δικαίου δεν αποτελούν πλέον κανόνα λειτουργίας των κρατών ως έννοια, ιδιαίτερα σε μια εποχή όπου απειλές και συγκρούσεις μετακινούνται πέρα από τα παραδοσιακά νομικά πλαίσια. 

Τι ακριβώς είπε — και τι εννοεί

Ο υπουργός ανέφερε ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει υπαρξιακές προκλήσεις, όπου δεν αρκεί να στηριζόμαστε σε κανόνες και υπογραφές, αλλά σε ισχύ, ετοιμότητα και στρατηγική αυτονομία.  Αξιοποίησε μάλιστα την εικόνα της «αμερικανικής ομπρέλας» — δηλαδή της παραδοσιακής στρατιωτικής και πολιτικής εγγύησης που πρόσφεραν οι ΗΠΑ στα ευρωπαϊκά κράτη μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο — για να τονίσει ότι «η περίοδος της γεωπολιτικής ανεμελιάς ολοκληρώθηκε» και ότι η Ελλάδα πρέπει να βασιστεί περισσότερο στον στρατηγικό της σχεδιασμό παρά στην αυτοματοποιημένη προστασία από τρίτους συμμάχους. 

Αυτό το μήνυμα συμπίπτει με την τοποθέτηση της πρώην υπουργού Εξωτερικών Ντόρας Μπακογιάννη, η οποία είπε ότι σε μια εποχή απειλών δεν πρέπει να περιμένει κανείς «από κανέναν τρίτο να σταθεί ανάμεσα σε εμάς και τον απειλητή», καταλήγοντας ότι «τέλος στην ανεμελιά γεωπολιτικής που μας επέτρεπε η σιγουριά της αμερικανικής ομπρέλας» πρέπει να είναι πυλώνας της στρατηγικής.

 Τι σημαίνει αυτό στην πράξη

 Ρεαλιστική προσέγγιση:

Η δήλωση Δένδια σηματοδοτεί μια μετατόπιση από την επικέντρωση στο διεθνές δίκαιο ως ρυθμιστή συμπεριφορών προς μια ρεαλιστική προσέγγιση ιμπεριαλιστικών σχέσεων ισχύος. Μέσα στο σύγχρονο γεωπολιτικό περιβάλλον, όπου η επιβολή των κανόνων συχνά υποχωρεί έναντι των συμφερόντων ισχυρών κρατών, η Ελλάδα καλείται να σκέφτεται στρατηγικά και όχι ιδεαλιστικά για την ασφάλειά της.

 Τέλος στην «αμερικανική ομπρέλα» (ή ενδυνάμωση της αυτονομίας): Η ρήξη με το μοντέλο «εγγυητή ασφάλειας» από εξωτερικούς συμμάχους — ιδίως όταν αυτοί μεταθέτουν τις ευθύνες — αποτελεί ένα μήνυμα ότι η Ελλάδα δεν θα μπορεί πλέον να στηρίζεται μόνο σε άλλους για την εθνική της προστασία. 

 Αμυντική ωρίμανση:

Η αναφορά του Δένδια συνδέεται άμεσα με το νομοσχέδιο για τις Ένοπλες Δυνάμεις, που στοχεύει σε αναδιοργάνωση, αποτροπή και αυξημένη ετοιμότητα — στοιχεία που, κατά την κυβέρνηση, αποτελούν εγγύηση αυτοπροστασίας όταν οι νομικές ρήτρες και διεθνείς συμφωνίες δεν επαρκούν.

Η τοποθέτηση αυτή δεν είναι απλώς ακαδημαϊκή ή θεωρητική:

• Αντανακλά μια κυβερνητική στρατηγική επικοινωνίας που προσπαθεί να μετατοπίσει τη συζήτηση από την ιδεαλιστική πίστη στο διεθνές δίκαιο στην ανάγκη επίδειξης ισχύος και αυτοδυναμίας.
• Εκφράζει επίσης έναν παραδοσιακό ρεαλισμό στην εξωτερική πολιτική που έχει αποκτήσει ξανά έδαφος μετά από διεθνείς κρίσεις όπου οι κανόνες παραβιάζονται ή εφαρμόζονται ανεπαρκώς. 

Αυτή η αλλαγή αφηγήματος είναι σημαντική γιατί κινείται πέρα από την απλή στρατιωτική συζήτηση και αγγίζει την ίδια την αντίληψη για το πώς η Ελλάδα — και συνολικά η Ευρώπη — θα αντιμετωπίζει τις μελλοντικές προκλήσεις, χωρίς να βασίζεται αποκλειστικά σε νομικά προσχήματα ή εγγυήσεις συμμάχων.

Με άλλα λόγια, η τοποθέτηση του Δένδια αποτελεί ένα παραπολιτικό σήμα ότι οι μέρες όπου το Διεθνές Δίκαιο λειτουργούσε ως κρίκος σταθερότητας μπορεί να έχουν περάσει — και ότι στο σύγχρονο γεωπολιτικό σκηνικό η προστασία και η ασφάλεια απαιτούν ισχύ, αυτονομία και στρατηγική αυτοπεποίθηση. 

Πηγή: pagenews.gr