Αγροτικό στα χαρακώματα: Το Μαξίμου λέει “Όχι άλλα οικονομικά”, οι αγρότες ανεβάζουν 48ωρους αποκλεισμούς

Η επικαιρότητα του αγροτικού στη χώρα μας έχει ξεφύγει εδώ και εβδομάδες από το επίπεδο των «παραπόνων» και έχει μετατραπεί σε πολιτική στρατηγική μάχη, με μπλόκα σε εθνικές οδούς, 48ωρους αποκλεισμούς και τελωνειακές διακοπές από εκατοντάδες αγρότες σε όλη την Ελλάδα. Οι κινητοποιήσεις ξεκίνησαν αρχικά από την καθυστέρηση στις επιδοτήσεις, τα υψηλά κόστη παραγωγής και την αβεβαιότητα στις αποζημιώσεις, αλλά σύντομα εξελίχθηκαν σε γενικευμένο αίσθημα εγκατάλειψης του πρωτογενούς τομέα.

Από την πλευρά του Μέγαρου Μαξίμου, η κυβέρνηση επιχείρησε να «ρίξει νερό στο κρασί της» με ένα πακέτο μέτρων που περιλαμβάνει την αναδιανομή €160 εκατ., μειωμένες τιμές ρεύματος για αγρότες, αλλαγές στους κανόνες ασφάλισης και επιστροφή ειδικού φόρου καυσίμων, στοχεύοντας να παράσχει άμεση οικονομική ανακούφιση και μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα.

Ωστόσο, οι κινητοποιήσεις δεν υποχωρούν: οι εκπρόσωποι των μπλόκων απορρίπτουν το κυβερνητικό πακέτο ως ανεπαρκές, τονίζοντας ότι δεν αγγίζει τον πυρήνα των προβλημάτων, όπως το κόστος παραγωγής, τις καθυστερημένες πληρωμές και την ανάγκη για εγγυημένες τιμές στα προϊόντα τους.

Πίσω από τις δηλώσεις – τι πραγματικά συμβαίνει;

1. Πολιτική και επικοινωνιακή στρατηγική

Το Μαξίμου, δια του κυβερνητικού εκπροσώπου, ξεκαθάρισε ότι «δεν υπάρχουν άλλα οικονομικά μέτρα» και ότι η κυβέρνηση είναι έτοιμη για διάλογο μόνο υπό προϋποθέσεις – κυρίως με αντιπροσωπεία που θα εκπροσωπεί το σύνολο των αγροτών και όχι μεμονωμένες ομάδες. Η στροφή σε διαρθρωτικά ζητήματα και όχι σε οικονομικές Zugestaltungenαντικατοπτρίζει την προσπάθεια της κυβέρνησης να περιορίσει δημοσιονομικούς κινδύνους αλλά και να μεταφέρει την ατζέντα σε μεταρρυθμίσεις και μέλλον της ΚΑΠ.

2. Η κοινωνική βάση του αγροτικού κινήματος

Παρά την οικονομική πίεση, μεγάλο μέρος της κοινωνίας βλέπει τις αγροτικές κινητοποιήσεις με ανάμεικτα συναισθήματα: από συμπάθεια για την επιβίωση του πρωτογενούς τομέα έως δυσφορία για τις συνέπειες στους άλλους πολίτες και στις μεταφορές. Αυτή η διπλή ανάγνωση πολιτικά ευνοεί την κυβέρνηση στη ρητορική της ότι είναι υπεύθυνη για το σύνολο των πολιτών, όχι μόνο για τα μπλόκα.

3. Εσωτερικές εντάσεις στις γραμμές των αγροτών Ενώ η ηγεσία των κινητοποιήσεων εμφανίζεται ενωμένη, υπάρχουν φωνές που πιέζουν για περαιτέρω κλιμάκωση, με συζητήσεις για μεταφορά των κινητοποιήσεων στην Αθήνα ή ακόμα και γενικές απεργίες. Αυτές οι εσωτερικές δυναμικέςθα καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό τον επόμενο γύρο των διαπραγματεύσεων.

4. Η πολιτική αξιοποίηση του θέματος

Κοντά σε όλα αυτά, δεν λείπουν οι πολιτικές συνιστώσες που αξιοποιούν εντονότερα το θέμα. Κόμματα της αντιπολίτευσης κατηγορούν την κυβέρνηση για καθυστερήσεις και ανεπαρκείς λύσεις, ενώ από την άλλη, κυβερνητικά στελέχη επισημαίνουν ότι κάθε πίεση πρέπει να γίνεται μέσα σε πλαίσιο νομιμότητας και σταθερότητας.

Η αγροτική πολιτική στην Ελλάδα δεν είναι απλώς διαχείριση κρίσης· είναι ένα πολιτικό γήπεδο όπου συγκρούονται στρατηγικές αφενός για δημοσιονομική βιωσιμότητα και αφετέρου για κοινωνική και παραγωγική επιβίωση του αγροτικού κόσμου. Η «κόκκινη γραμμή» που έχει θέσει το Μέγαρο Μαξίμου – όχι νέα οικονομικά μέτρα, διάλογος μόνο για διαρθρωτικά – αποτελεί και το σημαντικότερο πλεονέκτημα και ταυτόχρονα τον πιο επικίνδυνο εφησυχασμό για την κυβέρνηση, καθώς οι αγρότες δείχνουν αποφασισμένοι να κρατήσουν σθεναρά τις θέσεις τους

Πηγή: pagenews.gr