Σαουδική Αραβία: Αποφασιστική Επίθεση Κατά των Υποστηριζόμενων από ΗΑΕ Αυτονομιστών

Η Σαουδική Αραβία έχει εξαπολύσει μια δραστική στρατιωτική και πολιτική εκστρατεία για να εκτοπίσει τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα από την Υεμένη, ανακαταλαμβάνοντας το μεγαλύτερο μέρος των περιοχών που ελέγχονταν από το Μεταβατικό Συμβούλιο του Νότου (STC), την αυτονομιστική παράταξη που υποστηρίζεται από το Άμπου Ντάμπι. Με αεροπορικές επιδρομές, τελεσίγραφα και γρήγορες προελάσεις των υποστηριζόμενων από το Ριάντ δυνάμεων, η Σαουδική Αραβία έχει αντιστρέψει τα εδαφικά κέρδη του STC, σηματοδοτώντας μια ανοιχτή ρήξη με τον μέχρι πρότινος σύμμαχό της στον Κόλπο.

Οι Αεροπορικές Επιδρομές και η Απόσυρση των ΗΑΕ

Η κλιμάκωση ξεκίνησε στα τέλη Δεκεμβρίου 2025, όταν η σαουδαραβική αεροπορία βομβάρδισε αποστολή όπλων και οχημάτων στο λιμάνι της Μουκάλλα, που, σύμφωνα με το Ριάντ, είχε σταλεί από τα ΗΑΕ για ενίσχυση του STC. Η επίθεση αυτή ανάγκασε τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα να ανακοινώσουν την πλήρη απόσυρση των εναπομεινάντων στρατευμάτων τους από την Υεμένη, χαρακτηρίζοντας την κίνηση ως «εθελοντική» και εκφράζοντας «βαθιά λύπη» για τις σαουδαραβικές κατηγορίες.

Η απόσυρση των ΗΑΕ αποδυνάμωσε δραματικά το STC, ανοίγοντας τον δρόμο για την σαουδαραβική αντεπίθεση. Από τις 2 Ιανουαρίου 2026, οι δυνάμεις της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Υεμένης, με σαουδαραβική αεροπορική υποστήριξη, ξεκίνησαν επιχείρηση για την ανακατάληψη των επαρχιών Χαντραμούτ και αλ-Μάχρα, που είχαν καταληφθεί από το STC τον προηγούμενο μήνα.

Η Γρήγορη Ανακατάληψη Κλειδιών Περιοχών

Η προέλαση ήταν ραγδαία. Μέσα σε λίγες ημέρες, οι σαουδαραβικές δυνάμεις ανακατέλαβαν τις πόλεις Σεϊγιούν (3 Ιανουαρίου) και Μουκάλλα (4 Ιανουαρίου), καθώς και όλες τις περιοχές της Χαντραμούτ. Στις 7 Ιανουαρίου, οι κυβερνητικές δυνάμεις εισήλθαν στην Άντεν, την προσωρινή πρωτεύουσα και βάση του STC, εν μέσω κατάρρευσης της αντίστασης των αυτονομιστών. Μέχρι τις 8 Ιανουαρίου, η Άντεν βρισκόταν πλήρως υπό κυβερνητικό έλεγχο, με το STC να χάνει την πρωτεύουσά του και τα περισσότερα εδάφη του.

Ο ηγέτης του STC, Αϊνταρούς αλ-Ζουμπαϊντί, κατηγορήθηκε για προδοσία από το Προεδρικό Συμβούλιο της Υεμένης και, σύμφωνα με σαουδαραβικές πηγές, διέφυγε από τη χώρα με βοήθεια των ΗΑΕ, μέσω Σομαλιλάνδης προς το Άμπου Ντάμπι.

Η Μακροχρόνια Αντιπαλότητα Ριάντ – Άμπου Ντάμπι

Η σύγκρουση αυτή ανατρέπει μια δεκαετή συμμαχία μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και ΗΑΕ κατά των υποστηριζόμενων από το Ιράν Χούθι. Το Ριάντ θεωρεί την Υεμένη ζήτημα εθνικής ασφάλειας, λόγω των κοινών συνόρων, και αντιτίθεται σε οποιαδήποτε διάσπαση της χώρας που θα ενίσχυε τους Χούθι ή θα δημιουργούσε ανεξάρτητο νότιο κράτος. Αντίθετα, τα ΗΑΕ έχουν επενδύσει στο STC για να ελέγχουν στρατηγικά λιμάνια στην Ερυθρά Θάλασσα και διαδρομές προς το Κέρας της Αφρικής.

Η αντιπαλότητα επεκτείνεται και πέρα από την Υεμένη: στο Σουδάν, όπου οι δύο χώρες υποστηρίζουν αντίπαλες παρατάξεις στον εμφύλιο, καθώς και σε οικονομικά ζητήματα, όπως η παραγωγή πετρελαίου στον OPEC+. Αναλυτές χαρακτηρίζουν τη ρήξη ως «δομική», με τον Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν να επιδιώκει ηγεμονία στον Κόλπο και τον Μοχάμεντ μπιν Ζαγέντ να προωθεί ανεξάρτητη περιφερειακή πολιτική.

Οι Ευρύτερες Επιπτώσεις στην Περιοχή

Η κρίση μπορεί να επηρεάσει τις προσπάθειες περιορισμού του Ιράν, τη σταθερότητα στην Ερυθρά Θάλασσα και τις ειρηνευτικές διαδικασίες στη Γάζα. Οι ΗΠΑ παρακολουθούν στενά, με τον Πρόεδρο Τραμπ να έχει επισκεφθεί και τις δύο χώρες και να επιδιώκει οικονομική ολοκλήρωση της περιοχής, συμπεριλαμβανομένης της κανονικοποίησης με το Ισραήλ.

Παρά την ήττα, το STC δεν έχει διαλυθεί πλήρως. Ορισμένες παρατάξεις του συμμετέχουν σε διαπραγματεύσεις στο Ριάντ, ενώ το όραμα για ανεξάρτητο νότο παραμένει ζωντανό, αν και αποδυναμωμένο. Τα ΗΑΕ εμφανίζονται «ταπεινωμένα», αλλά αναλυτές εκτιμούν ότι δεν θα εγκαταλείψουν οριστικά τις επενδύσεις τους.

Η Σαουδική Αραβία, με την αποφασιστική της δράση, έχει επαναβεβαιώσει την ηγεμονική της θέση στην Υεμένη, αλλά η κρίση υπογραμμίζει τις βαθιές ρωγμές στον Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου. Σε μια περιοχή γεμάτη εντάσεις, η αντιπαλότητα αυτή μπορεί να διαμορφώσει τη νέα τάξη στη Μέση Ανατολή.

Πηγή: Pagenews.gr