Δένδιας: “Οι Ένοπλες Δυνάμεις δεν είναι ΔΕΚΟ των ‘80 — Αντιπολίτευση ζητά ονομαστική ψηφοφορία”

Σε μια πολιτικά charged στιγμή για τη συζήτηση περί στρατιωτικών μεταρρυθμίσεων, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας επανέλαβε στη Βουλή ότι «οι Ένοπλες Δυνάμεις δεν είναι ΔΕΚΟ της δεκαετίας του ’80», ειρωνεύοντας την ιδέα ότι οι επικείμενες αλλαγές αποσκοπούν σε βαθμολογικές «μόδες» ή εκλογικά κίνητρα. Παράλληλα, τα κόμματα της αντιπολίτευσης έχουν ήδη καταθέσει αιτήματα για ονομαστική ψηφοφορία, επιδιώκοντας να καταγραφεί ξεκάθαρα η ψήφος κάθε βουλευτή ενόψει της κρίσιμης ψηφοφορίας για το νομοσχέδιο.

Ο πυρήνας της αντιπαράθεσης

Στην ομιλία του, ο Δένδιας τόνισε με έμφαση ότι η κυβέρνηση επιδιώκει αναβάθμιση του ρόλου των υπαξιωματικών, όχι «αυθόρμητη, άνευ αξιολόγησης» προαγωγή βαθμών που δεν αντιστοιχούν σε πραγματικά καθήκοντα ή εξουσία. «Αυτό», όπως είπε, «είναι υποβάθμιση του ρόλου των υπαξιωματικών» και παρατήρησε ότι ιστορικά τέτοιες πρακτικές είχαν επιτραπεί από πολλές κυβερνήσεις, εκτός της σημερινής.

Με νόημα πρόσθεσε ότι “δεν μπορούμε να κάνουμε τις Ένοπλες Δυνάμεις ΔΕΚΟ της δεκαετίας του ’80, επειδή πλησιάζουν εκλογές.” Αυτό ήταν το κεντρικό πολιτικό μήνυμα του Δένδια, που επιχειρεί να απαντήσει στις αιτιάσεις ότι η μεταρρύθμιση λειτουργεί περισσότερο ως πολιτικό εργαλείο παρά ως στρατιωτική αναγκαιότητα.

Η αντιπολίτευση ανεβάζει τους τόνους

Σύμφωνα με τις αναφορές, όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης έχουν καταψηφίσει το νομοσχέδιο επί της αρχής κατά την επεξεργασία του στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή. Με το αίτημα για ονομαστική ψηφοφορία, «ζουν» την κάθε ψήφο των βουλευτών της πλειοψηφίας, θέλοντας να εκθέσουν τυχόν διχογνωμίες ή διαφοροποιήσεις στο κυβερνητικό μπλοκ.

Αυτό το συντεχνιακό κίνημα για καταγραφή της ψήφου λειτουργεί ως πολιτικό εργαλείο πίεσης και ευρύτερης στρατηγικής της αντιπολίτευσης, που βλέπει στο νομοσχέδιο ένα σημείο αιχμής για να θέσει ερωτήματα ενότητας και συνοχής μέσα στη Νέα Δημοκρατία.

Παραπολιτική ανάγνωση

Η αντιπαράθεση για τις Ένοπλες Δυνάμεις δεν είναι μόνο τεχνικό στρατιωτικό ζήτημα — έχει βαθιά πολιτική και παραπολιτική διάσταση:

• Ο Δένδιας επιχειρεί να πλαισιώσει τη μεταρρύθμιση ως αναγκαίο βήμα για την εθνική άμυνα, υπερβαίνοντας λογικές «διοριστικών βαθμών» ή πολιτικών ανταλλαγμάτων έναντι τάσεων εντός των Ενόπλων Δυνάμεων.
• Η αντιπολίτευση θέλει να εκθέσει πολιτικά τη συμπολίτευση, δείχνοντας ότι το νομοσχέδιο δεν έχει συναίνεση ακόμη και σε ζητήματα που σχετίζονται με την επιχειρησιακή λειτουργία του στρατού.
• Η ονομαστική ψηφοφορία ως τακτική μετατρέπει τη συζήτηση σε «δημοσκοπικό τεστ εμπιστοσύνης» για τα μέλη της Βουλής και ανοίγει δρόμους για παραπολιτικές ερμηνείες και προβολές.

Αν συνδυαστεί με τις πρόσφατες κοινοβουλευτικές εντάσεις — όπως η δημόσια αντιπαράθεση Δένδια–Καιρίδη για συμπεριφορές στη Βουλή — τότε διαμορφώνεται μια εικόνα μιας κυβερνητικής παράταξης σε διαδικασία διαχείρισης τόσο θεσμικών ζητημάτων όσο και εσωτερικής εικόνας.

Η επανεμφάνιση της φράσης «οι Ένοπλες Δυνάμεις δεν είναι ΔΕΚΟ των ’80» από τον Νίκο Δένδια δεν είναι τυχαία ρητορική υπερβολή. Αντιπροσωπεύει μια στρατηγική προσπάθεια να επαναπροσδιοριστεί ο δημόσιος λόγος γύρω από μια ευαίσθητη μεταρρύθμιση, εν μέσω αντιπολιτευτικών προσπαθειών να κερδίσουν θέση στη συζήτηση και πιθανώς να καταγράψουν διχασμό εντός της κυβερνητικής πλειοψηφίας.

Η αντιπαράθεση αυτή καθίσταται πολιτικά κρίσιμη, όχι μόνο για το ίδιο το νομοσχέδιο, αλλά και για το πώς εκλαμβάνει η κοινή γνώμη την ικανότητα της κυβέρνησης να προωθεί μεταρρυθμίσεις με ορίζοντα εθνικής συνέχειας και όχι μικροκομματικού οφέλους.

Πηγή: pagenews.gr