Με σαφές γεωπολιτικό αποτύπωμα και προσεκτικά επιλεγμένες αναφορές σε διεθνείς κρίσεις, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέλεξε να ανοίξει το 2026 όχι με εσωτερικά μέτωπα, αλλά με παγκόσμια σκακιέρα. Βενεζουέλα, Ουκρανία, διεθνές δίκαιο και οικονομική σταθερότητα συνθέτουν το επίσημο αφήγημα. Στο παρασκήνιο όμως, το μήνυμα διαβάζεται και αλλιώς.
Η πρώτη εβδομαδιαία ανασκόπηση του πρωθυπουργού δεν ήταν απλώς ένας απολογισμός. Ήταν μια πολιτική τοποθέτηση με διπλό ακροατήριο: προς τα έξω, για να επιβεβαιώσει τη θέση της Ελλάδας ως «προβλέψιμου και υπεύθυνου συμμάχου», και προς τα μέσα, για να επαναβεβαιώσει ποιος χαράσσει τη γραμμή — χωρίς παρεκκλίσεις.
Διεθνή μέτωπα με εσωτερική ανάγνωση
Η αναφορά στη Βενεζουέλα και στα αυταρχικά καθεστώτα δεν είναι τυχαία. Στο Μαξίμου γνωρίζουν καλά ότι τέτοιες τοποθετήσεις λειτουργούν ως πολιτικό φίλτρο:όποιος διαφωνεί, καταγράφεται — έστω και σιωπηρά.
Αντίστοιχα, η σταθερή γραμμή για την Ουκρανία και το διεθνές δίκαιο επαναφέρει τη γνωστή ευρωπαϊκή ρητορική, αλλά ταυτόχρονα αποφεύγει προσεκτικά κάθε αναφορά που θα μπορούσε να δημιουργήσει κοινωνικές ή πολιτικές τριβές στο εσωτερικό. Ούτε λέξη παραπάνω, ούτε λέξη λιγότερη.
Το Μαξίμου και οι «χαμηλοί τόνοι» που λένε πολλά
Στο εσωτερικό της κυβέρνησης, η ανασκόπηση διαβάστηκε ως σήμα συνέχειας χωρίς εκπλήξεις. Κανένας αιφνιδιασμός, καμία αλλαγή γραμμής, αλλά και καμία υπόσχεση που να ξεφεύγει από το γνωστό τρίπτυχο: σταθερότητα – μεταρρυθμίσεις – οικονομική πειθαρχία.
Παραπολιτικά, όμως, αρκετοί συνομιλητές σχολιάζουν ότι αυτή η επιμονή στη «διεθνή εικόνα» λειτουργεί και ως αντιστάθμισμα φθοράς στο εσωτερικό. Όσο τα κοινωνικά ζητήματα πιέζουν, τόσο η εξωτερική πολιτική προβάλλεται ως πεδίο επιτυχίας και σοβαρότητας.
Δεν είναι τυχαίο ότι η οικονομία παρουσιάζεται ξανά ως success story, με έμφαση στις μεταρρυθμίσεις, χωρίς όμως συγκεκριμένες νέες δεσμεύσεις που θα άνοιγαν μέτωπα είτε με κοινωνικές ομάδες είτε με το ίδιο το κυβερνητικό στρατόπεδο.
Οι ψίθυροι που δεν ακούγονται — αλλά υπάρχουν
Εντός της ΝΔ, οι επίσημες αντιδράσεις είναι μηδενικές. Ανεπίσημα, όμως, καταγράφονται ερωτήματα:
- Πόσο μπορεί να τραβήξει η ίδια πολιτική συνταγή χωρίς ανανέωση;
- Μπορεί η διεθνής ατζέντα να καλύπτει διαρκώς τα εσωτερικά ρήγματα;
- Και τελικά, ποιο είναι το πολιτικό αφήγημα πέρα από τη «συνέχεια»;
Οι ερωτήσεις αυτές δεν διατυπώνονται δημόσια. Αλλά κυκλοφορούν. Και αυτό, για το Μαξίμου, είναι πάντα ένδειξη ότι το πολιτικό θερμόμετρο — αν και ελεγχόμενο — παραμένει ενεργό.
Η πρώτη ανασκόπηση του 2026 δείχνει έναν πρωθυπουργό που επενδύει στη σταθερότητα και στο διεθνές προφίλ, αποφεύγοντας τις εσωτερικές αιχμές. Όμως η πολιτική δεν διαβάζεται μόνο από τις λέξεις που γράφονται — διαβάζεται και από εκείνες που λείπουν.
Και εκεί, ανάμεσα στις διεθνείς αναφορές και τους χαμηλούς τόνους, γεννιούνται οι ψίθυροι
Πηγή: pagenews.gr