Φάμελλος: Η ώρα της μεγάλης ανατροπής – Προοδευτική συμμαχία ή χάος;

«Έχουμε ιστορική υποχρέωση να αλλάξουμε τους συσχετισμούς για να υπάρξει προοδευτική διέξοδος»

Σε μια συγκυρία όπου το πολιτικό τοπίο στην Ελλάδα γίνεται όλο και πιο ρευστό, ο Σωκράτης Φάμελλος, πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, εξαπέλυσε προχθές μια πολιτικά καθοριστική παρέμβαση, υπογραμμίζοντας ότι η προοδευτική αντιπολίτευση έχει «ιστορική υποχρέωση» να επαναπροσδιορίσει τους πολιτικούς συσχετισμούς ώστε να μπορέσει να υπάρξει μια πραγματική προοδευτική διέξοδος από τη διακυβέρνηση Μητσοτάκη — αλλά και ευρύτερα από την πολιτική στασιμότητα που χαρακτηρίζει την ελληνική κοινωνία σήμερα.

Η δήλωση αυτή έρχεται να συμπληρώσει το μήνυμα που έχει επαναλάβει επανειλημμένα ο Φάμελλος: ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ πρέπει να λειτουργεί ως πυλώνας αξιωματικής αντιπολίτευσης, με δυναμική και όχι απλώς συναινετική γραμμή, προτάσσοντας μια εναλλακτική πρόταση απέναντι στην πολιτική της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας.

Προοδευτική ενότητα ή διάσπαση;

Στο πλαίσιο αυτό, ο Φάμελλος επιμένει στη σύμπλευση των προοδευτικών δυνάμεων ως αναγκαία προϋπόθεση για να καταστεί εφικτή η ανατροπή του σημερινού πολιτικού συσχετισμού. Η ενότητα αυτή περιλαμβάνει, κατά τον ίδιο, συνεργασία με κόμματα και πολιτικούς φορείς του ευρύτερου χώρου — από την παραδοσιακή αριστερά μέχρι πιο κεντρώες δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένων προσώπων όπως ο Αλέξης Τσίπρας και άλλοι πολιτικοί ηγέτες που έχουν διαγράψει καμπές στην πολιτική ζωή της χώρας.

Παράλληλα, στις πρόσφατες συνεδριάσεις της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ ο Φάμελλος επανέλαβε ότι η ενότητα δεν αφορά απλώς την απομάκρυνση της ΝΔ από την εξουσία, αλλά την επεξεργασία και την προώθηση –και με ευρύτερες συνεργασίες– ενός πολιτικού σχεδίου που θα έχει πρόγραμμα, στόχους και κοινωνική απήχηση.

Ταυτόχρονα, όμως, οι αιχμές που απευθύνθηκαν πρόσφατα προς το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού — το οποίο εμφανίζεται στον πολιτικό χάρτη ως μια νέα πολιτική πρωτοβουλία με θέματα κοινωνικής δικαιοσύνης — αποτυπώνουν μια πιο στενή αντίληψη των προοδευτικών συγκλίσεων: χωρίς ευρύτερη στρατηγική και όρους, τα νέα εγχειρήματα δεν επαρκούν για να αντιπαρατεθούν αποτελεσματικά με τη δεξιά κυβερνητική πολιτική.

Το πολιτικό περιβάλλον του 2026

Η παρέμβαση του Φάμελλου δεν γίνεται σε κενό χώρο. Το πολιτικό κλίμα στην Ελλάδα το 2026 χαρακτηρίζεται από:

• Ρευστότητα στο προοδευτικό ακροατήριο, με αυξανόμενες φωνές για νέα σχήματα και διαφορετικές συμμαχίες.
• Ισχυρές κοινωνικές διεκδικήσεις σε θέματα οικονομίας, ακρίβειας, δημόσιας υγείας και κοινωνικής συνοχής, που δοκιμάζουν την αξιοπιστία και τη λειτουργικότητα των παραδοσιακών πολιτικών κομμάτων.
• Εσωτερικές πιέσεις στο ΣΥΡΙΖΑ και άλλες δυνάμεις, για το πώς πρέπει να προσεγγιστεί η επόμενη εκλογική αναμέτρηση και με ποιες συμμαχίες.

Σε αυτό το περιβάλλον, η επιλογή Φάμελλου να θέσει ως κεντρική πολιτική υποχρέωση την αλλαγή των συσχετισμών αποτελεί, από τη σκοπιά της αντιπολίτευσης, μια στρατηγική ενότητα: να μετατραπεί η δημοσκοπική υπεροχή της ΝΔ σε πραγματική πολιτική ήττα και εναλλακτική κυβέρνηση.

Παρά τα παραπάνω, η προσπάθεια για ευρύτερη προοδευτική σύγκλιση αντιμετωπίζει σημαντικές προκλήσεις:

• Εσωτερικές αντιθέσεις εντός του ευρύτερου χώρου της Αριστεράς και του Κέντρου, με διαφορετικές προσεγγίσεις στην τακτική συνεργασία και στο πολιτικό πρόγραμμα.
• Αμφιβολίες και διαφωνίες για τον ρόλο προσώπων όπως ο Αλέξης Τσίπρας ή νέων σχημάτων όπως της Καρυστιανού, που αναδεικνύουν διαχωριστικές γραμμές για το αν η μάχη αφορά κυρίως πρόσωπα ή ιδέες.
• Ιδεολογικές και οργανωτικές διαφορές για το πώς πρέπει να δομηθεί μια προοδευτική πολιτική πρόταση — με έμφαση στην παράδοση, την κοινωνική δικαιοσύνη, την οικονομική αναδιανομή ή την απλή αντι‑ΝΔ ρητορική.

Αυτές οι αντιθέσεις, αν δεν γεφυρωθούν, μπορούν να οδηγήσουν σε εσωτερική κρίση και κατακερματισμό της προοδευτικής παράταξης, δίνοντας έτσι χώρο όχι μόνο στη ΝΔ αλλά και σε άλλες πολιτικές δυνάμεις να εκμεταλλευτούν το κενό αντιπολιτευτικής στρατηγικής.

Η παρέμβαση Φάμελλου και η έμφαση στην «ιστορική υποχρέωση» αλλαγής των συσχετισμών δεν είναι απλώς μια ρητορική επιθετική θέση, αλλά προσπαθεί να διαμορφώσει μια ευρύτερη προοδευτική στρατηγική σε μια στιγμή που το πολιτικό σύστημα δείχνει να δοκιμάζει τις αντοχές του — με την οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα να πιέζει και την αντιπολίτευση να αναζητεί όχι μόνο αντιπολιτευτική φωνή, αλλά πραγματική εναλλακτική κυβέρνησης

Πηγή: pagenews.gr