«Το ταξίδι ξανάρχισε»: Ο Τσίπρας επιστρέφει, μετρά συμμάχους και αναστατώνει όλο το προοδευτικό μπλοκ

Με μια φράση προσεκτικά επιλεγμένη και φορτισμένη με συμβολισμούς, ο Αλέξης Τσίπρας έβαλε τέλος –τουλάχιστον προσωρινά– στη σεναριολογία περί «παγώματος» ή αναδίπλωσης. Το «το ταξίδι ξανάρχισε» δεν ήταν ρητορική έξαρση· ήταν πολιτικό σήμα εκκίνησης, με αποδέκτες εντός κι εκτός προοδευτικού χώρου.

Η παρουσίαση του βιβλίου «Ιθάκη» στη Θεσσαλονίκη λειτούργησε ως πολιτικό τεστ ισχύος. Κατάμεστη αίθουσα, παλμός, συνθήματα, αλλά κυρίως ένα κοινό που δεν θύμιζε απλώς αναγνωστική εκδήλωση. Θύμιζε πρόβα επιστροφής.

Το μήνυμα που ήθελε να ακουστεί (και ακούστηκε)

Ο πρώην πρωθυπουργός ξεκαθάρισε τρία πράγματα, χωρίς να τα πει ευθέως:

• Είναι παρών και δεν σκοπεύει να μείνει στο περιθώριο.
• Δεν βιάζεται, άρα δεν θα σύρεται πίσω από δημοσκοπήσεις ή ευκαιριακά εγχειρήματα.
• Δεν διαπραγματεύεται τον ρόλο του: ό,τι κι αν γεννηθεί, δεν θα είναι συμπλήρωμα, αλλά διεκδικητής εξουσίας.

Η επιλογή της Ιθάκης μόνο τυχαία δεν είναι. Στο εσωτερικό της Κεντροαριστεράς διαβάστηκε ως μήνυμα ότι η διαδρομή είχε λάθη, αλλά ο προορισμός παραμένει ανοιχτός.

Παραπολιτικά μηνύματα με αποδέκτες

•  ΣΥΡΙΖΑ: Η παρουσία βουλευτών και στελεχών δεν ήταν απλή ευγένεια. Ήταν υπενθύμιση ότι το πολιτικό κεφάλαιο Τσίπρα παραμένει ενεργό – και ισχυρότερο από τις σημερινές εσωκομματικές ισορροπίες.
• Νέα Αριστερά: Τα βλέμματα δεν ήταν τυχαία. Η συνύπαρξη στο «Ολύμπιον» έστειλε μήνυμα ότι οι γέφυρες δεν έχουν καεί, αλλά και ότι όποια σύγκλιση δεν θα γίνει με όρους ισοτιμίας.
• ΠΑΣΟΚ: Στη Χαριλάου Τρικούπη το μήνυμα διαβάστηκε με αμηχανία. Η λέξη «κυβερνώσα παράταξη» χτύπησε καμπανάκια. Γιατί ο Τσίπρας μιλά για χώρο, όχι απλώς για κόμμα.

«Όχι άλλο κόμμα διαμαρτυρίας»

Με αιχμές –χωρίς ονόματα– ο Αλέξης Τσίπρας έβαλε απέναντί του:

μικρούς σχηματισμούς, αντισυστημικές κορώνες χωρίς σχέδιο, εύκολες λύσεις θυμού.

Το μήνυμα ήταν σαφές: η κοινωνική οργή δεν αρκεί, αν δεν υπάρχει πρόγραμμα, εμπειρία και πυξίδα εξουσίας.

Και εδώ βρίσκεται το πραγματικό πολιτικό του στοίχημα: να πείσει ότι η επόμενη φορά δεν θα είναι απλώς επιστροφή, αλλά αναβάθμιση.

Σφοδρή επίθεση στην κυβέρνηση – με φόντο την επόμενη μέρα

Η κριτική στην κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν ήταν αποσπασματική. Ήταν δομική.

• Επιτελικό κράτος που συγκεντρώνει εξουσία αλλά δεν αναλαμβάνει ευθύνη
• Τέμπη, φυσικές καταστροφές, FIR Αθηνών ως σύμπτωμα πολιτικής επιλογής, όχι ατυχίας
• Εξωτερική πολιτική «προστατών» αντί για συμμαχίες
• Επιλεκτική επίκληση διεθνούς δικαίου (Γάζα – ελληνοτουρκικά)

Όλα αυτά συγκρότησαν ένα αφήγημα: η χώρα κυβερνάται, αλλά δεν κατευθύνεται.

Η λέξη που δεν πέρασε απαρατήρητη: «Σύντροφοι»

Στο «Ολύμπιον» δεν μίλησε ως συγγραφέας. Μίλησε ως πολιτικός αρχηγός. Και όταν απευθύνθηκε στο ακροατήριο ως «συντρόφισσες και σύντροφοι», έκλεισε το μάτι στο παρελθόν, χωρίς να εγκλωβίζεται σε αυτό.

Ήταν μια λέξη-γέφυρα: ανάμεσα σε όσους έμειναν, όσους έφυγαν και όσους περιμένουν.

Τι πραγματικά ξεκίνησε

Το ταξίδι που επικαλέστηκε ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει ακόμη χάρτη, αλλά έχει καπετάνιο. Δεν έχει ημερομηνία εκλογών, αλλά έχει στρατηγική υπομονής. Και, κυρίως, δεν απευθύνεται μόνο στην Αριστερά, αλλά σε μια νέα προοδευτική πλειοψηφία που σήμερα είναι πολιτικά άστεγη.

•  Το αν θα φτάσει στην Ιθάκη, μένει να φανεί.
•  Το βέβαιο είναι ότι δήλωσε ξανά παρών. Και αυτό, από μόνο του, αλλάζει τους συσχετισμούς.

Το ταξίδι, λοιπόν, ξανάρχισε. Και αυτή τη φορά, όλοι κοιτούν τον χάρτη.

Πηγή: pagenews.gr