Άδωνις: Όταν η τραγωδία γίνεται εργαλείο, η υποκρισία αποκαλύπτεται

Δεν παρεμβαίνω δημόσια από παρόρμηση. Παρεμβαίνω όταν θεωρώ ότι παραβιάζεται ένα όριο πολιτικής και ηθικής τάξης. Η τοποθέτησή μου στο X για τη σιδηροδρομική τραγωδία στην Ισπανία δεν ήταν μια συναισθηματική αντίδραση. Ήταν μια πολιτική θέση με λογική συνοχή, που θέτει ένα ερώτημα το οποίο πολλοί αποφεύγουν: πότε η κριτική παύει να είναι θεμιτή και μετατρέπεται σε εργαλειοποίηση του πένθους;

Η αναφορά στο πολύνεκρο δυστύχημα της Ισπανίας λειτουργεί ως καθρέφτης. Δεν επιχείρησα συμψηφισμό νεκρών. Ξεκίνησα από τον αυτονόητο σεβασμό στα θύματα και στις οικογένειές τους, τόσο εκεί όσο και στα Τέμπη. Όμως ακριβώς αυτός ο σεβασμός αποκαλύπτει την αντίφαση: γιατί σε άλλες χώρες η τραγωδία αντιμετωπίζεται ως αντικείμενο έρευνας και Δικαιοσύνης, ενώ στην Ελλάδα μετατρέπεται αυτομάτως σε πολιτικό κατηγορητήριο;

Σεβασμός και σιωπή ως πολιτική στάση

Επέλεξα συνειδητά να μη σχολιάσω τις πρώτες ώρες. «Από τη θλίψη μας για τους νεκρούς εκεί και από σεβασμό για τους συγγενείς των θυμάτων των Τεμπών εδώ» κράτησα μια προσεκτική στάση. Πιστεύω βαθιά ότι η Δικαιοσύνη προηγείται της πολιτικής αντιπαράθεσης.

Αυτή η στάση, όμως, δεν έγινε σεβαστή. Αντίθετα, είδα να αναπτύσσεται μια τοξική παραπολιτική σύγκριση, με ανόητα σχόλια του τύπου «εκεί δεν υπήρξε πυρόσφαιρα» ή «εκεί δεν υπήρξε μπάζωμα». Λες και οι τραγωδίες μπαίνουν σε ζυγαριά. Λες και οι νεκροί είναι επιχείρημα.

Ας μιλήσουμε με στοιχειώδη λογική: εκεί υπήρξε πλάγια σύγκρουση, εδώ μετωπική. Άλλες ζημιές, άλλη εικόνα στο πεδίο, άλλες τεχνικές συνέπειες. Όποιος αγνοεί αυτά τα δεδομένα, δεν το κάνει από άγνοια, αλλά από σκοπιμότητα.

Δυστυχήματα και πραγματικότητα – όχι μύθοι

Η λογική του επιχειρήματός μου είναι απλή και ισχυρή: δυστυχήματα συνέβαιναν, συμβαίνουν και –δυστυχώς– θα συμβαίνουν. Η ύπαρξη ή μη προηγμένων συστημάτων ασφαλείας δεν καταργεί ούτε το ανθρώπινο λάθος ούτε τις απρόβλεπτες τεχνικές αστοχίες. Όποιος ισχυρίστηκε το αντίθετο, το έκανε για να χτίσει αφήγημα πολιτικής ενοχής.

Και εδώ ακριβώς παρεμβαίνει η παραπολιτική διάσταση. Όταν στην Ισπανία, με σοσιαλιστική συγκυβέρνηση και συμμετοχή της Άκρας Αριστεράς, δεν υιοθετείται η θεωρία της «συλλογικής κυβερνητικής ενοχής», τότε γίνεται προφανές ότι το ζήτημα δεν είναι ιδεολογικό. Είναι επιλεκτικό.

Αν ένα αντίστοιχο δυστύχημα είχε συμβεί στην Ελλάδα, σε νέα γραμμή δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ, όλοι γνωρίζουμε τι θα ακολουθούσε: καταγγελίες για διαφθορά, προσωπικές ευθύνες του Πρωθυπουργού, κατηγορίες περί συγκάλυψης. Το πολιτικό κλίμα θα ήταν δηλητηριασμένο πριν καν υπάρξει πόρισμα.

Η στοχοποίηση και ο ρόλος των μέσων

Η κριτική μου προς την Εφημερίδα των Συντακτών δεν είναι τυχαία. Αγγίζει τον πυρήνα μιας επικοινωνιακής στρατηγικής της Αριστεράς, που –κατά την άποψή μου– επιδιώκει να μετατρέπει κάθε τραγωδία σε ενοχοποιητικό αφήγημα εξουσίας. Όχι για να αποδοθεί δικαιοσύνη, αλλά για να παραχθεί πολιτικό όφελος.

«Αφήστε τους νεκρούς ήσυχους. Αφήστε τις οικογένειες να πενθήσουν. Αφήστε τους υπευθύνους να κριθούν από τη Δικαιοσύνη στη Δίκη που επιτέλους ξεκινά».

Αυτό είναι το θεσμικό μονοπάτι. Όλα τα άλλα είναι κραυγές.

Το πραγματικό ερώτημα πολιτικής ηθικής

Και εδώ τίθεται το κρίσιμο ερώτημα: Θέλουμε μια κοινωνία όπου οι ευθύνες αποδίδονται από τη Δικαιοσύνη, με στοιχεία και διαδικασίες; Ή μια κοινωνία όπου η καταδίκη προηγείται της έρευνας, στα τηλεοπτικά πάνελ και στα πρωτοσέλιδα;

Δεν φοβάμαι την κριτική. Τη θεωρώ συστατικό της Δημοκρατίας. Φοβάμαι όμως μια κοινωνία που μαθαίνει να δικάζει πριν ερευνήσει.

Ο Άδωνις Γεωργιάδης –μιλώντας σε πρώτο πρόσωπο αλλά και με πολιτική ψυχραιμία– υπενθυμίζει κάτι θεμελιώδες: ο σεβασμός στους νεκρούς δεν συμβαδίζει με την πολιτική κανιβαλική εκμετάλλευση.

Γιατί τελικά, η μεγαλύτερη ύβρις δεν είναι το λάθος. Είναι η υποκρισία.

Η Ισπανία βιώνει από χθες μία τεράστια σιδηροδρομική τραγωδία, με 40 ήδη νεκρούς που δυστυχώς ενδέχεται να αυξηθούν καθώς υπάρχουν πολλοί βαριά τραυματισμένοι. Από την θλίψη μας για τους νεκρούς εκεί και από σεβασμό για τους συγγενείς των νεκρών των Τεμπών εδώ δεν κάναμε ούτε… pic.twitter.com/YbZttrkb5Y

— Άδωνις Γεωργιάδης (@AdonisGeorgiadi) January 20, 2026

Πηγή: pagenews.gr