Η νέα στρατηγική πραγματικότητα: Ελλάδα, Ισραήλ και ο ρόλος των drones

Την 20η Ιανουαρίου 2026, ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας ανακοίνωσε την ενίσχυση της διμερούς συνεργασίας με το Ισραήλ, ειδικά σε τομείς όπως:

• αντι-Drone τεχνολογίες και αντιμετώπιση σμηνών (drone swarms
•  κυβερνοασφάλεια
•  ανταλλαγή τεχνογνωσίας σε νέες μορφές ηλεκτρονικού και ψηφιακού πολέμου

Αυτή η συνεργασία δεν είναι απλώς ένα bilateral pact· αποτελεί μέρος της ευρύτερης στρατηγικής του «Achilles Shield», της ελληνικής προσπάθειας να χτίσει ένα πολυεπίπεδο αμυντικό δίκτυο που θα περιλαμβάνει αντι-drone συστήματα, πυραυλικό και αντιαεροπορικό εξοπλισμό, αλλά και υποδομές συλλογής και επεξεργασίας πληροφοριών.

 Γιατί αυτή η συνεργασία έχει στρατηγικό βάθος

1. Νέα μορφή απειλών στην Ασφάλεια

Τα drones, ειδικά τα σμήνη (swarms), δεν είναι πλέον «μονοδιάστατα» εργαλεία παρακολούθησης αλλά μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως φθηνό, μαζικό όπλο που παρακάμπτει τα παραδοσιακά αντιαεροπορικά συστήματα — και αποτελούν κεντρικό στοιχείο στην νέα μορφή σύγκρουσης υψηλής τεχνολογίας.

Με άλλα λόγια: η παραδοσιακή άμυνα “απάντηση με πύραυλο” είναι μη βιώσιμη οικονομικά απέναντι σε φθηνά drones που μπορεί να λειτουργούν ομαδικά. Η συνεργασία Ελλάδας – Ισραήλ στοχεύει ακριβώς στην αντιμετώπιση αυτής της νέας μορφής απειλής.

 Ο ρόλος της Τουρκίας στη γεωστρατηγική εξίσωση

Η Άγκυρα έχει επενδύσει τα τελευταία χρόνια σημαντικά στην παραγωγή και χρήση drones υψηλών επιδόσεων, όπως τα Bayraktar TB2 και TB3. Αυτά έχουν αποδειχθεί επιχειρησιακά σε συγκρούσεις σε Λιβύη, Συρία και στην Ουκρανία, ενώ έχουν γίνει κρίσιμος παράγοντας πίεσης στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

Αυτή η τουρκική τεχνολογική πρόοδος έχει εξαναγκάσει την Ελλάδα να αλλάξει ριζικά τη στρατιωτική της προσέγγιση, επενδύοντας όχι μόνο σε αντιαεροπορικά συστήματα μεγάλης εμβέλειας αλλά και σε μέσα που μπορούν να εντοπίζουν, παρακολουθούν και απενεργοποιούν εχθρικά drones. Για την Ελλάδα, η συνεργασία με το Ισραήλ είναι στρατηγική επιλογή — όχι επιλογή δόγματος, αλλά επιλογή επιβίωσης στον χώρο της άμυνας.

Η ευρωπαϊκή διάσταση

Παρά την στρατιωτική ένταση με την Τουρκία, η ΕΕ παραμένει διχασμένη στην εμβάθυνση της συνεργασίας της με την Άγκυρα. Σε διαφορετικά επίπεδα στρατηγικής, υπάρχουν:

• Κράτη που θέλουν να επαναπροσεγγίσουν την Τουρκία ως κρίσιμο εταίρο για ενεργειακά και γεωπολιτικά θέματα
• Κράτη που βλέπουν την Τουρκία ως απειλή για την ευρωπαϊκή σταθερότητα και ασφάλεια

Αυτή η ασυμφωνία επιτρέπει στην Ελλάδα να λειτουργεί ως “προκεχωρημένο φυλάκιο” μιας ευρωπαϊκής αντίληψης στην οποία η ασφάλεια των συνόρων είναι συνδεδεμένη με τεχνολογική υπεροχή — ειδικά απέναντι στις νεότερες μορφές πολέμου όπου τα drones παίζουν κεντρικό ρόλο.

Πολιτική και διπλωματική διάσταση

Η διμερή σχέση Ελλάδας – Ισραήλ δεν περιορίζεται σε καθαρά στρατιωτικά ζητήματα:

•  Εκτείνεται στη διπλωματική στήριξη της Ελλάδας στο ευρύτερο περιφερειακό περιβάλλον
•  Αναπτύσσεται σε επίπεδο κυβερνοασφάλειας και τεχνολογικής έρευνας
•  Συνδέεται με την ενεργειακή συνεργασία και την σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο

Ωστόσο, αυτή η αναβάθμιση δεν γίνεται χωρίς πολιτικό κόστος: οι εντάσεις στην ευρύτερη Μέση Ανατολή — ειδικά λόγω συνεχιζόμενων συγκρούσεων σε Gaza, Συρία και Λίβανο — σημαίνουν ότι η Ελλάδα πρέπει να σταθμίζει προσεκτικά τις επιλογές της ώστε να αποφύγει εμπλοκή σε ευρύτερα στρατηγικά μπλοκ.

  Στρατηγική ισορροπία και τεχνολογική υπεροχή

Η συνεργασία Ελλάδας – Ισραήλ για την αντιμετώπιση drones εμπεριέχει μια στρατηγική λογική που υπερβαίνει την απλή αγορά εξοπλισμού. Είναι μια πολυεπίπεδη απάντηση σε μια νέα μορφή απειλής, με έντονη γεωπολιτική, τεχνολογική και διπλωματική διάσταση, και αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους άξονες της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής για τα επόμενα χρόνια.

Αν χρειάζεσαι μια αναλυτική χρονολογική και τεχνική αποτύπωση της συμφωνίας και των σχετικών στρατιωτικών συστημάτων, μπορώ να στο ετοιμάσω σε επόμενο μήνυμα.

Πηγή: pagenews.gr