Το ΠΑΣΟΚ σε νευρική κρίση: Ρήγματα, παρασκήνιο και «αντάρτικο» λίγο πριν το Συνέδριο

Η χθεσινή συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας του ΠΑΣΟΚ δεν ήταν απλώς μια ακόμη προσυνεδριακή στάση. Ήταν μια σπάνια καθαρή ακτινογραφία εσωτερικών συσχετισμών, αγωνιών και στρατηγικών αδιεξόδων, που δείχνουν ότι το κόμμα βρίσκεται σε κομβικό σημείο πολιτικής ταυτότητας.

Πίσω από τις υψηλές αναφορές στην εξωστρέφεια και τα «μεγάλα κοινωνικά ζητήματα», καταγράφεται μια βαθύτερη σύγκρουση:

•  αν το ΠΑΣΟΚ συνεχίζει ως κόμμα «θεσμικής αντιπολίτευσης με όρια» ή αν επιχειρεί ένα άλμα ρίσκου για να ξαναδιεκδικήσει ρόλο πρωταγωνιστή.

Η στρατηγική Ανδρουλάκη και το όριο της αμφισβήτησης

Ο Νίκος Ανδρουλάκης μπήκε στη συνεδρίαση με σαφή στόχο: να κλείσει τη συζήτηση περί εσωστρέφειας και να επιβάλει πολιτική ατζέντα που απευθύνεται –όπως είπε– στην κοινωνία και όχι στα κομματικά ακροατήρια.

«Δεν αφορούν την κοινωνία τα επιμέρους. Την κοινωνία την αφορούν τα λιμάνια, η ενέργεια, η παιδεία, η υγεία».

Στο παρασκήνιο, ωστόσο, η τοποθέτηση αυτή διαβάστηκε από πολλά στελέχη ως μήνυμα πειθαρχίας:

•  Το Συνέδριο να γίνει μεν «ανοιχτό»,
•  αλλά χωρίς να τεθεί υπό αμφισβήτηση ο βασικός στρατηγικός κορμός της ηγεσίας.

Η αναφορά του σε «διεύρυνση χωρίς ρευστοποίηση» δεν ήταν τυχαία. Στελέχη με εμπειρία διαβάζουν πίσω από τις λέξεις τον φόβο επανάληψης τραυματικών πολιτικών κύκλων, όπου η διεύρυνση μετατράπηκε σε απώλεια ταυτότητας.

Δούκας: από τη διαφωνία στην ευθεία αμφισβήτηση

Η παρέμβαση του Χάρη Δούκα ήταν, για πολλούς, το σημείο καμπής της συνεδρίασης. Όχι γιατί διαφώνησε – αλλά γιατί έβαλε πολιτικό συμπέρασμα.

«Η στρατηγική μας απέτυχε. Ο στόχος της πρώτης θέσης απομακρύνεται.»

Στη Χαριλάου Τρικούπη, αρκετοί είδαν σε αυτή τη φράση κάτι περισσότερο από αγωνία:

•  μια πρώιμη αποτύπωση διαφορετικής γραμμής εξουσίας,
•  και μια προσπάθεια να τεθεί ζήτημα κατεύθυνσης πριν το Συνέδριο κλειδώσει αποφάσεις.

Ιδιαίτερη βαρύτητα είχε και η επιμονή του σε καθαρή απόφαση αποκλεισμού συνεργασίας με τη ΝΔ, την οποία κύκλοι της ηγεσίας θεωρούν πολιτικά «πρόωρη» και επικοινωνιακά περιοριστική.

Ο διάλογος για τις προκριματικές αποκάλυψε και το χάσμα φιλοσοφίας:

• «Γιατί επιμένεις; Δεν είχαν καλά αποτελέσματα»
• «Τότε γιατί μπήκαν στο καταστατικό;»

Για πολλούς, δεν ήταν απλώς στιχομυθία – ήταν σύγκρουση δύο αντιλήψεων για το κόμμα.

Η ενόχληση Διαμαντοπούλου και το όριο της δημοσιότητας

Η παρέμβαση της Άννας Διαμαντοπούλου άνοιξε μια άλλη, πιο λεπτή, πτυχή: αυτή της κομματικής πειθαρχίας και του ελέγχου της πληροφορίας.

«Δεν είναι δημόσια συνεδρίαση. Είναι κομματικό όργανο.»

Στο παραπολιτικό επίπεδο, η ένταση αυτή δείχνει ότι το ΠΑΣΟΚ δεν έχει ακόμη απαντήσει στο ερώτημα:

 Πόσο «ανοιχτό» μπορεί να είναι εσωτερικά, χωρίς να διακινδυνεύει εικόνα διάσπασης;

Γερουλάνος: το πρόβλημα δεν είναι μόνο η γραμμή – είναι η λειτουργία

Ο Παύλος Γερουλάνος επέλεξε έναν διαφορετικό δρόμο. Δεν αμφισβήτησε μόνο το αποτέλεσμα, αλλά τον τρόπο λήψης αποφάσεων.

Η επισήμανση ότι «ο σχεδιασμός δεν έχει βγει» και ότι «δεν υπάρχει χρόνος» ακούστηκε από πολλούς ως καμπανάκι για θεσμική κόπωση.

Η αντίδραση Ανδρουλάκη –με αναφορά στην Κοινοβουλευτική Ομάδα– δείχνει το βασικό δίλημμα:

•  κεντρικός έλεγχος για πολιτική συνοχή ή
•  περισσότερη συλλογικότητα με ρίσκο εσωτερικών αποκλίσεων.

Κατρίνης: κυβέρνηση με κορμό το ΠΑΣΟΚ ή πολιτική στασιμότητα

Ο Μιχάλης Κατρίνης επιχείρησε να γεφυρώσει, θέτοντας σαφή στόχο: πρώτη θέση και κυβέρνηση με κορμό το ΠΑΣΟΚ, χωρίς θολά μηνύματα προς τη ΝΔ.

Η παραδοχή ότι η κυβερνητική φθορά και η κρίση του ΣΥΡΙΖΑ δεν έφεραν αυτόματα κόσμο στο ΠΑΣΟΚ είναι ίσως η πιο ειλικρινής αποτίμηση της στιγμής.

Το πραγματικό διακύβευμα του Συνεδρίου

Το Συνέδριο του Μαρτίου δεν θα κρίνει απλώς γραμμές και καταστατικά άρθρα. Θα κρίνει:

• αν το ΠΑΣΟΚ παραμένει κόμμα αναμονής,
• ή αν επιχειρεί πολιτικό restart με ρίσκο και συγκρούσεις,
• αν η ηγεσία θα βγει ενισχυμένη ή με ελεγχόμενες αλλά υπαρκτές εσωτερικές εστίες αμφισβήτησης.

Το μόνο βέβαιο είναι ότι η ένταση δεν ήταν τυχαία. Ήταν πρόβα Συνεδρίου. Και το έργο μόλις ξεκίνησε.

Πηγή: pagenews.gr