Γιατί ο Τραμπ Στηρίζει τον Πούτιν: Όταν ο θόρυβος περνιέται για ισχύ και η Δύση πληρώνει τον λογαριασμό

Γιατί ο Ντόναλντ Τραμπ συντάσσεται – άμεσα ή έμμεσα – με τον Βλαντίμιρ Πούτιν; Το ερώτημα δεν αφορά μόνο τη γεωπολιτική, αλλά και τον τρόπο που ο Αμερικανός πρόεδρος αντιλαμβάνεται την εξουσία, την οικονομία και την παγκόσμια σκακιέρα. Στο πρόσφατο επεισόδιο του The David Frum Show στο The Atlantic, η συζήτηση ανάμεσα στον David Frum και τη Fiona Hill αποδομεί μια από τις πιο επικίνδυνες αυταπάτες της προεδρίας Τραμπ: ότι ο θόρυβος και η επιβολή μπορούν να υποκαταστήσουν την πραγματική ισχύ.

Η μεγάλη απάτη των τιμών τροφίμων

Ο Frum ξεκινά από το εσωτερικό μέτωπο, όπου η κυβέρνηση Τραμπ επιμένει ότι οι τιμές των τροφίμων πέφτουν, ενώ οι Αμερικανοί βιώνουν ακριβώς το αντίθετο. Πρόκειται για μια κατάφωρη διάψευση της καθημερινής εμπειρίας των πολιτών.

Οι δασμοί σε μέταλλα, τρόφιμα και πρώτες ύλες ανεβάζουν σκόπιμα το κόστος ζωής, πλήττοντας δυσανάλογα τα μεσαία και χαμηλότερα εισοδήματα – δηλαδή τους ίδιους ψηφοφόρους που πίστεψαν τον Τραμπ όταν υποσχόταν μείωση των τιμών. Η επιμονή στο ψέμα δεν είναι απλώς πολιτική τακτική· είναι ρήγμα εμπιστοσύνης ανάμεσα στους πολίτες και την κυβέρνηση.

Ο κόσμος από τη σκοπιά του Πούτιν

Η Fiona Hill – πρώην σύμβουλος τριών Αμερικανών προέδρων και κεντρική μάρτυρας στην πρώτη παραπομπή Τραμπ – εξηγεί ότι για τον Πούτιν ο κόσμος είναι ένας χώρος όπου η ισχύς βασίζεται στον εκβιασμό και την επιβολή, όχι στους θεσμούς.

Ο Τραμπ αποτελεί για τον Πούτιν ένα γεωπολιτικό δώρο. Όχι επειδή είναι φιλορώσος με την κλασική έννοια, αλλά επειδή υιοθετεί μια αρχαϊκή κοσμοαντίληψη, όπου οι μεγάλες δυνάμεις «μοιράζουν τον χάρτη» και οι υπόλοιπες υπακούν ή συνθλίβονται.

Ουκρανία, ΝΑΤΟ και η γεωστρατηγική εκμετάλλευση

Η Hill σημειώνει ότι ο Πούτιν παίζει μακρύ παιχνίδι στην Ουκρανία και στην Ευρώπη. Κάθε κίνηση του Τραμπ που αποδυναμώνει το ΝΑΤΟ ή προωθεί συναλλαγές τύπου «πάρε-δώσε» ενισχύει την αφήγηση του Κρεμλίνου ότι η Δύση είναι αναξιόπιστη και διχασμένη.

Ακόμη και παράλογες εξελίξεις –όπως η κρίση γύρω από τη Γροιλανδία– λειτουργούν ως πολλαπλασιαστής χάους, χωρίς καν να χρειάζεται στρατιωτική νίκη για τον Πούτιν.

Η αυταπάτη της «ισχύος με θράσος»

Ο Τραμπ γοητεύεται από τους ισχυρούς άνδρες γιατί μπερδεύει την επιβολή με την πραγματική ισχύ. Όπως σημειώνει η Hill, αυτή η αντίληψη είναι αναχρονιστική: οι αυταρχικές χώρες εντυπωσιάζουν με στρατό και ρητορική, αλλά αποτυγχάνουν στη νεωτερικότητα.

Ο Τραμπ δεν «παίζει σκάκι» με τον Πούτιν· παίζει ντάμες νομίζοντας ότι είναι σκάκι, ενώ ο Ρώσος πρόεδρος υπολογίζει κινήσεις δεκαετιών.

Το τίμημα για τις ΗΠΑ και τη Δύση

Το αποτέλεσμα είναι διπλό:

• στο εσωτερικό, καταρρέει η εμπιστοσύνη των πολιτών στην κυβέρνηση,
• στο εξωτερικό, διαβρώνεται η αξιοπιστία των ΗΠΑ ως πυλώνα σταθερότητας.

Όπως υπενθυμίζει το κλείσιμο της συζήτησης με το Among the Believers του V. S. Naipaul, τα αυταρχικά καθεστώτα επαναλαμβάνουν το ίδιο μοτίβο: υπόσχονται δύναμη, παράγουν παρακμή. Το ερώτημα είναι αν οι δημοκρατίες θα το συνειδητοποιήσουν εγκαίρως – ή αν θα συνεχίσουν να μπερδεύουν τον θόρυβο με την πραγματική ισχύ.

Πηγή: pagenews.gr