Στο πιο κρίσιμο σημείο της μέχρι τώρα πορείας της φαίνεται να βρίσκεται η Νέα Αριστερά, καθώς το προγραμματικό, διαρκές συνέδριό της μπαίνει στην τέταρτη ημέρα με τις αντιθέσεις όχι μόνο ανοιχτές, αλλά και επικίνδυνα φορτισμένες. Πίσω από τις ομιλίες, τις πολιτικές διακηρύξεις και τα μεγάλα λόγια περί «ενότητας», διεξάγεται μια σκληρή μάχη στρατηγικής, ταυτότητας και –κυρίως– ηγεμονίας στον χώρο της ευρύτερης Αριστεράς.

Η πιο ηχηρή παρέμβαση ήρθε από τον Νίκο Βούτση, ο οποίος, με λόγο βαρύ και σαφώς προειδοποιητικό, έβαλε στο τραπέζι το ενδεχόμενο μιας ουσιαστικής ρήξης. Η φράση του περί «πολιτικού τραυματισμού της Νέας Αριστεράς» δεν πέρασε απαρατήρητη, ούτε θεωρήθηκε τυχαία. Αντιθέτως, πολλοί τη διάβασαν ως καμπανάκι προς την ηγεσία αλλά και προς όσους βλέπουν τη Νέα Αριστερά ως ενδιάμεσο σταθμό και όχι ως αυτόνομο πολιτικό σχέδιο.

Χωρίς να κατονομάσει τον Αλέξη Τσίπρα, ο πρώην πρόεδρος της Βουλής εξαπέλυσε σφοδρή κριτική στα προσωποπαγή εγχειρήματα που, όπως είπε, «απαξιώνουν τα στελέχη της Αριστεράς» και επενδύουν στη λογική του «εγώ μόνο μπορώ». Στελέχη του συνεδρίου σημείωναν παρασκηνιακά ότι η παρέμβαση Βούτση στόχευε όχι μόνο στο ενδεχόμενο ενός νέου πολιτικού φορέα από τον πρώην πρωθυπουργό, αλλά και σε μια συνολικότερη κουλτούρα πολιτικής που θυμίζει, όπως ειπώθηκε, «παλιά τραύματα του ΣΥΡΙΖΑ».

Το ζήτημα των συνεργασιών αποτελεί τον κεντρικό άξονα της σύγκρουσης. Από τη μία, η γραμμή του Λαϊκού Μετώπου, όπως την υπερασπίζεται ο Αλέξης Χαρίτσης και στηρίζουν δημόσια στελέχη όπως ο Δημήτρης Τζανακόπουλος και ο Νάσος Ηλιόπουλος. Από την άλλη, μια πιο επιφυλακτική πτέρυγα που φοβάται ότι η διεύρυνση χωρίς σαφή πολιτικά όρια μπορεί να οδηγήσει σε απορρόφηση ή πολιτική ασάφεια.

Ο Τζανακόπουλος, με σαφή αιχμή προς τους εσωκομματικούς διαφωνούντες, ξεκαθάρισε ότι η πρόταση για Λαϊκό Μέτωπο δεν είναι προσωπική έμπνευση του προέδρου, αλλά δομικό στοιχείο της ιδρυτικής διακήρυξης. Η αναφορά του σε «πόλεμο φθοράς» ερμηνεύτηκε ως μήνυμα προς όσους επιλέγουν, όπως λένε συνεργάτες του, «διαρροές αντί για καθαρές πολιτικές θέσεις».

Στην ίδια γραμμή κινήθηκε και ο Νάσος Ηλιόπουλος, ο οποίος επένδυσε πολιτικά στο αφήγημα της κοινωνικής σύγκρουσης, τονίζοντας ότι το κόστος ζωής είναι η αχίλλειος πτέρνα της κυβέρνησης Μητσοτάκη. «Θα ήμουν περήφανος για ένα κόμμα που παλεύει για συμμαχίες και αλλάζει τη ζωή του κόσμου», είπε, δίνοντας έναν πιο κινηματικό τόνο στη συζήτηση.

Το παρασκήνιο, ωστόσο, είναι εξίσου πυκνό με το προσκήνιο. Πληροφορίες αναφέρουν ότι μέχρι την τελευταία στιγμή γίνονται προσπάθειες για τη διαμόρφωση ενός ενιαίου πολιτικού κειμένου. Αν αυτές αποτύχουν, η παρουσία δύο πολιτικών προτάσεων θα αποτελέσει σαφές μήνυμα εσωτερικής ρωγμής – και πιθανόν προάγγελο νέων αποχωρήσεων ή ανακατατάξεων.

Το ερώτημα που πλανάται πάνω από το συνέδριο δεν είναι αν η Νέα Αριστερά θέλει την ενότητα, αλλά ποια ενότητα και με ποιους όρους. Και κυρίως: αν μπορεί να αντέξει άλλη μία διάσπαση σε έναν χώρο που έχει ήδη πληρώσει ακριβά τον κατακερματισμό του.

Πηγή: pagenews.gr