Η Γάζα δεν είναι Φαντασίωση Ακίνητης Περιουσίας: Οι Παράπλευρες Επιπτώσεις των Σχεδίων Τραμπ και Κούσνερ

Το σχέδιο Τραμπ και Κούσνερ για την ανασυγκρότηση της Γάζας αναπαριστά μια πολιτική φαντασίωση, όπου οι πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων της Γάζας αντιμετωπίζονται ως επενδυτική ευκαιρία, μακριά από τις πολιτικές και ανθρωπιστικές ανάγκες της περιοχής. Η Γάζα, με περισσότερους από δύο εκατομμύρια κατοίκους, υποφέρει από δεκαετίες αποκλεισμού, πολέμων και συνεχούς ανασφάλειας, και οι προτάσεις για την ανασυγκρότησή της φέρουν μόνο έναν αέρα κενού. Αντί να εστιάζουν στις πραγματικές ανάγκες της τοπικής κοινωνίας, τα σχέδια προωθούν την ιδιωτική επένδυση και την κατασκευή πολυτελών ακινήτων, αγνοώντας τις ανθρώπινες αξίες και δικαιώματα των Παλαιστινίων.

Η Χρυσή Αυγή της Πολυτελούς Ανάπτυξης

Σύμφωνα με το άρθρο του Al Jazeera, τα σχέδια της αμερικανικής κυβέρνησης, κυρίως μέσω του Τζάρεντ Κούσνερ, προσπαθούν να μετατρέψουν τη Γάζα σε κενό επενδυτικό πεδίο, όπου πολυτελή ακίνητα, εμπορικές ζώνες και παραλιακά μέτωπα θα αποτελούν τα θεμέλια της ανασυγκρότησης. Ωστόσο, αυτή η προσέγγιση δεν λαμβάνει υπόψη τις ιστορικές και πολιτικές παραμέτρους της περιοχής και παραμένει κολλημένη σε λογικές ανάπτυξης που αντικαθιστούν τα δικαιώματα με τις αγορές. Η Γάζα δεν είναι μία αποτυχημένη επιχείρηση που χρειάζεται κεφάλαια για να ανακάμψει, αλλά μια περιοχή γεμάτη πολιτικά και κοινωνικά τραύματα, που επιζητά δικαιοσύνη και ελευθερία και όχι απλώς οικονομική ανάπτυξη.

Οι Παλαιστίνιοι, για παράδειγμα, εκτιμούν τα σπίτια τους στη Γάζα όχι για την αξία τους στην αγορά, αλλά για τη συναισθηματική τους αξία και για τον συμβολισμό της συνέχειας και της μνήμης των προσφύγων του 1948 και του 1967. Αυτά τα σπίτια είναι πιο σημαντικά από ό,τι φαίνεται σε μια απλή αγορά ακινήτων. Η σύνδεση με τη γη, η ταυτότητα και το δικαίωμα επιστροφής είναι έννοιες που δεν μπορούν να αντικατασταθούν από γυαλιστερά ουρανοξύστες.

Το Σχέδιο Χωρίς Παλαιστινιακή Συμμετοχή

Ο πιο ανησυχητικός παράγοντας των προτάσεων Τραμπ και Κούσνερ είναι η συστηματική απουσία των Παλαιστινίωναπό το σχεδιασμό του μέλλοντός τους. Όπως σημειώνεται στο άρθρο, αυτά τα σχέδια συζητούνται σε ελίτ συνέδρια και δεν περιλαμβάνουν διαβουλεύσεις με τις κοινότητες που πλήττονται άμεσα. Χωρίς την ιδιοκτησία του σχεδίου από τους Παλαιστινίους, οποιαδήποτε ανασυγκρότηση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία.

Τα εξωτερικά επιβαλλόμενα σχέδια αναπαράγουν τις ίδιες ανισότητες και δεν επιλύουν τα θεμελιώδη πολιτικά προβλήματα της περιοχής. Η κατοχή, ο αποκλεισμός και η στρατιωτική κυριαρχία στην Γάζα είναι τα πραγματικά αίτια της καταστροφής, και χωρίς την πολιτική λύση σε αυτά τα ζητήματα, η ανασυγκρότηση δεν μπορεί να επιτύχει σε βάθος.

Ενίσχυση του Ισραηλινού Στρατηγικού Σχεδιασμού

Μία ακόμα ανησυχία είναι η χωρική αναδιοργάνωση που προτείνεται, η οποία ενδέχεται να εξυπηρετεί περισσότερο την στρατηγική του Ισραήλ παρά την αναγέννηση της Παλαιστινιακής κοινωνίας. Η δημιουργία στρατηγικών ζωνών ασφαλείας και πράσινων διαδρόμων θα μπορούσε να καταλήξει σε γεωμετρική και πολιτική μηχανική που θα περιορίζει τις κινήσεις των Παλαιστινίων και θα ενισχύει τη στρατιωτική επιτήρηση.

Ο Πολιτικός Μύθος και η Αντίφαση των Σχεδίων

Αυτό που καθιστά το σχέδιο ακόμα πιο επικίνδυνο είναι ότι παρουσιάζεται ως μια πολιτική θεατρικότητα, επικεντρωμένη γύρω από το πρόσωπο του Τραμπ, αντί να βασίζεται σε πολυμερείς μηχανισμούς ειρήνης και διεθνές δίκαιο. Η επιμονή σε πολιτικά έργα που εξαρτώνται από τις προσωπικότητες των ηγετών και όχι από θεσμικές διαδικασίες οδηγεί σε μη βιώσιμες λύσεις και επιβεβαιώνει την πολιτική αποτυχία της διεθνούς κοινότητας.

Το Χρειάζεται η Γάζα για να Αναστηθεί

Η ανάκαμψη της Γάζας πρέπει να βασίζεται σε μία πολιτική λύση που θα επιτρέπει στους Παλαιστινίους να ανακτήσουν την αξιοπρέπειά τους, να ξεπεράσουν την αδικία και να διατηρήσουν την ταυτότητά τους. Καμία ποσότητα μπετόν και καμία οικονομική βοήθεια δεν μπορεί να αντικαταστήσει τα πολιτικά δικαιώματα των Παλαιστινίων.

Μέχρι να γίνει σεβαστό το δικαίωμα των Παλαιστινίων για αυτοδιάθεση, η “Ατζέντα Τραμπ” δεν θα είναι τίποτα παραπάνω από μία φούσκα που θα σκάσει με την πρώτη σοβαρή πολιτική πρόκληση.

Με πληροφορίες από: Al Jazeera