Επιστολική ψήφος, υπουργικό και παρασκήνιο: Το Μαξίμου πατάει «γκάζι» για πρόωρη κάλπη

Το πρώτο υπουργικό συμβούλιο του 2026 μόνο τυπικό δεν ήταν. Αντιθέτως, για όσους διαβάζουν πίσω από τις γραμμές, λειτούργησε ως ένα σαφές προεκλογικό σήμα, που δείχνει ότι στο Μαξίμου έχουν αρχίσει να μετρούν τον χρόνο αντίστροφα για την επόμενη εθνική κάλπη.

Η «αιφνιδιαστική» πρόταση του πρωθυπουργού για την επέκταση της επιστολικής ψήφου και στις εθνικές εκλογές δεν έπεσε από τον ουρανό. Κάθε άλλο. Πρόκειται για μια μελετημένη πολιτική κίνηση, η οποία είχε προετοιμαστεί εδώ και μήνες, αλλά κρίθηκε ότι τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή για να βγει στο φως.

Η αριθμητική και το πολιτικό στοίχημα

Στο Μαξίμου γνωρίζουν πολύ καλά ότι η εφαρμογή της επιστολικής ψήφου απαιτεί πλειοψηφία 200 βουλευτών, κάτι που μετατρέπει την πρωτοβουλία σε δοκιμασία συσχετισμών εντός Βουλής. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Θοδωρής Λιβάνιος συγκαλεί άμεσα την άτυπη διακομματική επιτροπή, επιδιώκοντας να μετρήσει διαθέσεις και να ασκήσει πίεση στα κόμματα της αντιπολίτευσης.

Το παρασκήνιο είναι αποκαλυπτικό: στις ευρωεκλογές του 2024, όπου εφαρμόστηκε η επιστολική ψήφος για τους απόδημους, η Νέα Δημοκρατία κατέγραψε ποσοστό 40,2%, την ώρα που πανελλαδικά περιορίστηκε στο 28%. Στο κυβερνητικό επιτελείο θεωρούν ότι πρόκειται για ένα εκλογικό ακροατήριο φιλικό και σταθερό, το οποίο μπορεί να λειτουργήσει ως «μαξιλάρι» σε μια δύσκολη αναμέτρηση.

Το αφήγημα της «σταθερότητας»

Παράλληλα, η κυβέρνηση επιχειρεί να επαναφέρει στο προσκήνιο το αφήγημα του μεταρρυθμιστικού προφίλ και της πολιτικής σταθερότητας. Η στόχευση είναι ξεκάθαρη: οι κεντρώοι και αναποφάσιστοι ψηφοφόροι, που εμφανίζονται κουρασμένοι αλλά όχι έτοιμοι να εμπιστευθούν την αντιπολίτευση.

Η λέξη «σταθερότητα» επανέρχεται συνειδητά σε κάθε δημόσια τοποθέτηση, καθώς στο Μαξίμου εκτιμούν ότι το χάος και ο κατακερματισμός της αντιπολίτευσης εξακολουθούν να λειτουργούν υπέρ της κυβέρνησης, ακόμη και μέσα σε ένα κλίμα γενικευμένης κοινωνικής δυσαρέσκειας.

Κινητικότητα στη βάση και εσωκομματικά μηνύματα

Την ίδια στιγμή, η οργανωτική μηχανή της Νέας Δημοκρατίας βρίσκεται σε πλήρη κινητοποίηση. Βουλευτές και πολιτευτές «οργώνουν» τη χώρα, επιχειρώντας να συσπειρώσουν μια βάση που δείχνει σημάδια κόπωσης. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που παραδέχονται, έστω και κατ’ ιδίαν, ότι η φθορά της κυβερνητικής πολιτικής είναι πλέον ορατή.

Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται και στο επικείμενο συνέδριο της Άνοιξης. Εκεί αναμένεται να αποτυπωθούν οι νέοι εσωκομματικοί συσχετισμοί, με πολλούς να θεωρούν ότι θα αποτελέσει πρόβα τζενεράλε για την «επόμενη μέρα» – είτε αυτή έρθει σύντομα είτε αργότερα.

Το μεγάλο ρίσκο

Παρά τη στρατηγική προετοιμασία, στο κυβερνητικό επιτελείο γνωρίζουν ότι το στοίχημα είναι διπλό: από τη μία να αξιοποιηθεί η αδυναμία της αντιπολίτευσης και από την άλλη να μην αγνοηθεί το γεγονός ότι η πλειονότητα της κοινωνίας δηλώνει δυσαρεστημένη από τις κυβερνητικές πολιτικές.

Το ερώτημα που πλανάται πλέον στους διαδρόμους της εξουσίας δεν είναι αν η κυβέρνηση προετοιμάζεται για εκλογές, αλλά πότε θα κρίνει ότι το timing είναι ευνοϊκό. Και το υπουργικό του Ιανουαρίου έδειξε ότι το ρολόι έχει ήδη αρχίσει να μετρά δυνατά.

Πηγή: pagenews.gr