Κίνα – Ρωσία: στρατιωτικός άξονας που αναδύεται εναντίον της Δύσης

Η Κίνα και η Ρωσία ενισχύουν σημαντικά τη στρατιωτική τους συνεργασία, στέλνοντας προς τη Δύση, και ιδιαίτερα προς τις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, ένα σαφές μήνυμα ότι ο στρατηγικός τους άξονας βαθαίνει και αποκτά πιο επιχειρησιακό χαρακτήρα. Αυτό προκύπτει από τις πρόσφατες δηλώσεις των υπουργών Άμυνας των δύο χωρών, που έκαναν λόγο για ενίσχυση στρατηγικού συντονισμού, βελτίωση μηχανισμών ανταλλαγών και κοινή ικανότητα αντιμετώπισης κινδύνων και προκλήσεων — όρους που παραπέμπουν σε πιο στενή στρατιωτική διασύνδεση.

Στην τηλεδιάσκεψη μεταξύ του Κινέζου υπουργού Άμυνας Dong Jun και του Ρώσου ομολόγου του Andrei Belousov, το Πεκίνο εξέφρασε την πρόθεσή του να εφαρμόσει τις συμφωνίες των δύο ηγετών και να ενισχύσει στρατηγικά σχέδια συνεργασίας, ενώ η Μόσχα υπογράμμισε την ετοιμότητά της να βαθύνει την πρακτική συνεργασία σε τομείς όπως οι κοινές επιχειρήσεις και η εκπαίδευση προσωπικού.

Γεωπολιτικό πλαίσιο και μηνύματα

Η εν λόγω σύμπλευση πραγματοποιείται σε μια περίοδο όπου:

• Οι ΗΠΑ και Ρωσία βρίσκονται σε διαπραγματεύσεις για τον πόλεμο στην Ουκρανία, με αμερικανικές πρωτοβουλίες να προωθούν ειρηνευτικά σχέδια, αλλά η Μόσχα να παραμένει αμετακίνητη.
• Παράλληλα, η κινεζική ανακοίνωση δεν κάνει καμία άμεση αναφορά στη σύγκρουση στην Ουκρανία, υποστηρίζοντας επίσημα μια «ουδέτερη» στάση, παρά τις παρασκηνιακές κατηγορίες Δύσης ότι η Κίνα παρέχει κρίσιμη υποστήριξη στη ρωσική αμυντική βιομηχανία.
• Η Ρωσία, από την πλευρά της, συνδέει τη στενότερη στρατιωτική συνεργασία με την Κίνα και με περιφερειακές εντάσεις σε Βενεζουέλα και Ιράν, όπου η αντιπαράθεση με τις ΗΠΑ είναι έντονη, μετατρέποντας τη σύμπραξη σε εργαλείο αντιστάθμισης αμερικανικών πρωτοβουλιών παντού.

Αυτή η νέα φάση συνεργασίας δεν αποτελεί απλώς ρητορική ευθυγράμμιση: είναι μέρος μιας βαθιάς στρατηγικής σχέσης που οι δύο δυνάμεις έχουν χτίσει για δεκαετίες, με στόχο να αντισταθμίσουν τη δυτική ηγεμονία στο μεταπολεμικό σύστημα ασφαλείας.

Τι σημαίνει για τη Δύση και την Ευρώπη

Οι εξελίξεις εγείρουν πολλαπλές προκλήσεις:

• Στην Ευρώπη, η εμβάθυνση του άξονα Πεκίνου–Μόσχας αυξάνει το στρατηγικό ρίσκο, καθώς μειώνει την πιθανότητα μιας ρωσικής υποχώρησης στην Ουκρανία και ενισχύει περιφερειακές στρατιωτικές δυνατότητες αντιπαράθεσης.
• Ο ενεργειακός παράγοντας παραμένει κρίσιμος: η Ρωσία ενισχύει τα ερείσματά της στην Ασία, σε μια περίοδο όπου οι ευρωπαϊκές κυρώσεις πιέζουν το οικονομικό της περιβάλλον.
• Στην Αρκτική και άλλες γεωγραφικές ζώνες, οι κοινές περιπολίες και στρατιωτικές δραστηριότητες Κίνας και Ρωσίας έχουν ήδη προκαλέσει ανησυχίες στον ΝΑΤΟ για την ασφάλεια της περιοχής.

Για την Ελλάδα, που είναι μέλος τόσο του ΝΑΤΟ όσο και της ΕΕ, η ενίσχυση αυτής της στρατιωτικής σχέσης δυσκολεύει την προσπάθεια ισορροπίας ανάμεσα στην ασφάλεια και την οικονομική διπλωματία — ειδικά δεδομένων των σημαντικών οικονομικών συμφερόντων της χώρας με την Κίνα, όπως στο λιμάνι του Πειραιά και στις επενδύσεις logistics.

Μια νέα εποχή ασφαλείας;

Η στρατιωτική σύμπλευση Κίνας και Ρωσίας δείχνει ότι η διεθνής ασφάλεια εισέρχεται σε μια πολυπολική φάση, όπου παράλληλα με το παραδοσιακό δυτικό σύστημα θεσμών αναδύονται αντίπαλοι πόλοι επιρροής. Καθώς αυτές οι σχέσεις ενισχύονται, η Ευρώπη —και ιδιαίτερα η Ελλάδα— θα κληθούν να λάβουν πιο καθαρές επιλογές στρατοπέδου, με σημαντικές συνέπειες όχι μόνο στην άμυνα αλλά και στην οικονομία, την ενέργεια και τις διεθνείς επενδύσεις.

Πηγή: pagenews.gr