Ιάσων Πιπίνης: Από τον Τσάβες στον Μαδούρο και το τέλος εποχής

Η σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο δεν αποτελεί απλώς ένα μεμονωμένο διεθνές γεγονός. Σύμφωνα με τον Ιάσων Πιπίνη Ειδικό σύμβουλο του Πρωθυπουργού για θέματα Λατινικής Αμερικής μιλώντας στο vidcast politics pagenews.gr και τη δημοσιογράφο Σοφία Χύτου, τόνισε ότι πρόκειται για το κλείσιμο ενός ιστορικού κύκλου, που ξεκίνησε με τον Ούγκο Τσάβες και κατέληξε σε ένα αυταρχικό καθεστώς χωρίς νομιμοποίηση, χωρίς κοινωνική συναίνεση και με βαριές κατηγορίες για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Όπως επισημαίνει ο ίδιος:

«Το καθεστώς Μαδούρο είχε ήδη ξεπεραστεί από την εποχή του. Η σύλληψη δεν δημιούργησε το τέλος· απλώς το επιβεβαίωσε».

Ο Μαδούρο δεν ήταν “πρόεδρος”

Κομβικό σημείο στην ανάλυση Πιπίνη είναι η αποδόμηση του βασικού αφηγήματος περί «εκλεγμένου προέδρου»:

«Δεν μιλάμε για έναν νόμιμο πρόεδρο κράτους. Από το 2018 και οριστικά από το 2024, ο Μαδούρο δεν αναγνωριζόταν ούτε από την Ευρωπαϊκή Ένωση ούτε από τη διεθνή κοινότητα».

Οι εκλογές του 2024, σύμφωνα με διεθνείς παρατηρητές, συνοδεύτηκαν από εκτεταμένη νοθεία, αποκλεισμό της αντιπολίτευσης και αφαίρεση πολιτικών δικαιωμάτων από βασικές πολιτικές προσωπικότητες, όπως η Μαρία Κορίνα Ματσάδο.

Στρατιωτική επιχείρηση, όχι “απαγωγή”

Ο κ. Πιπίνης απορρίπτει τον όρο «απαγωγή», τονίζοντας:

«Ήταν στρατιωτική επιχείρηση, χειρουργική και στοχευμένη. Δεν υπήρξε αλλαγή συνόρων, ούτε κατοχή χώρας».

Η σύγκριση με άλλες διεθνείς κρίσεις χαρακτηρίζεται άστοχη και ανιστόρητη, καθώς στην περίπτωση της Βενεζουέλας επρόκειτο για σύλληψη προσώπου που κατηγορείται για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, εγκλήματα που –όπως υπενθυμίζει– δεν παραγράφονται.

Η διάλυση του κράτους και τα ανθρώπινα δικαιώματα

Η πραγματικότητα στη Βενεζουέλα, σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει, είναι αμείλικτη:

«Σήμερα υπάρχουν τουλάχιστον 770 πολιτικοί κρατούμενοι. Από το 2013 χιλιάδες άνθρωποι έχουν υποστεί βασανιστήρια, φυλακίσεις χωρίς δίκη και διώξεις».

Η μαζική έξοδος 7,8 εκατομμυρίων Βενεζουελάνων αποτελεί, κατά τον Πιπίνη, την πιο ισχυρή απόδειξη της αποτυχίας του καθεστώτος:

«Οι άνθρωποι δεν εγκαταλείπουν μαζικά τη χώρα τους χωρίς λόγο. Έφυγαν γιατί το κράτος είχε πάψει να λειτουργεί ως κράτος».

Ρωγμές στο καθεστώς και στον στρατό

Ιδιαίτερη σημασία αποδίδει στο γεγονός ότι ο Μαδούρο συνελήφθη μέσα από τη βαρύτερα φυλασσόμενη στρατιωτική βάση του Καράκας:

«Αυτό δείχνει ξεκάθαρα ότι υπήρξε συνεργασία εκ των έσω. Το καθεστώς είχε αρχίσει να διαλύεται εσωτερικά».

Παράλληλα, υπογραμμίζει την έλλειψη εμπιστοσύνης του Μαδούρο στον ίδιο τον στρατό, γεγονός που εξηγεί και την παρουσία Κουβανών στρατιωτικών συμβούλων τα προηγούμενα χρόνια.

Η επόμενη μέρα και ο ρόλος της Ροντρίγκες

Με βάση το Σύνταγμα της Βενεζουέλας, η  Ροντρίγκες διαθέτει 180 ημέρες για να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές. Όμως ο Πιπίνης προειδοποιεί:

«Η μεταβατική περίοδος θα κριθεί από το αν υπάρξει εκκαθάριση προσώπων-κλειδιών του καθεστώτος, όπως ο Diosdado Cabello και ο Vladimir Padrino».

Η διεθνής πίεση από ΗΠΑ και Ευρωπαϊκή Ένωση καθιστά τη δημοκρατική μετάβαση μονόδρομο, ωστόσο οι ισορροπίες παραμένουν εύθραυστες.

Μαρία Κορίνα Ματσάδο: η πραγματική ηγέτιδα

Για τον κ. Πιπίνη, η πολιτική δυναμική είναι σαφής:

«Η Μαρία Κορίνα Ματσάδο είναι η πραγματική νικήτρια των εκλογών και η φυσική ηγέτιδα της αντιπολίτευσης».

Η διεθνής αναγνώριση και η βράβευσή της ενισχύουν τον ρόλο της στην επόμενη ημέρα, είτε μέσω νέων εκλογών είτε μέσω πολιτικής μετάβασης.

Από τον Τσάβες στον Μαδούρο: ένας κύκλος κλείνει

Η ανάλυση Πιπίνη τοποθετεί τα γεγονότα σε ιστορικό βάθος:

«Ο Τσάβες εξέφρασε μια εποχή. Ο Μαδούρο την κατέστρεψε. Το μοντέλο του αυταρχικού ηγέτη δεν χωρά πλέον στη σύγχρονη Λατινική Αμερική».

Όπως συνέβη με τον Πινοσέτ στη Χιλή, έτσι και στη Βενεζουέλα, η ιστορία έκλεισε τον κύκλο της. Όχι με πραξικόπημα, αλλά με διεθνή απονομιμοποίηση και εσωτερική κατάρρευση.

Ένα μήνυμα πέρα από τη Βενεζουέλα

Το μήνυμα, καταλήγει ο Ιάσων Πιπίνης, είναι ευρύτερο:

«Η Λατινική Αμερική περνά σε νέα εποχή. Και όποιος συνεχίζει να επενδύει στον αυταρχισμό, αργά ή γρήγορα θα βρεθεί εκτός ιστορίας».

Η Βενεζουέλα δεν είναι πια εξαίρεση. Είναι προειδοποίηση.

Πηγή: pagenews.gr