AI: Το επενδυτικό στοίχημα των CEOs και ο φόβος των εργαζομένων

Η τεχνητή νοημοσύνη έχει πάψει να είναι μια αφηρημένη υπόσχεση του μέλλοντος. Σήμερα αποτελεί το βασικό επενδυτικό αφήγημα για τις διοικήσεις των μεγαλύτερων εταιρειών παγκοσμίως, έναν πυλώνα γύρω από τον οποίο χτίζονται στρατηγικές ανάπτυξης, παραγωγικότητας και ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος. Την ίδια στιγμή, όμως, για ένα μεγάλο μέρος των εργαζομένων, η AI δεν βιώνεται ως ευκαιρία, αλλά ως πηγή αβεβαιότητας και φόβου. Αυτή η αντίφαση βρίσκεται στο επίκεντρο της νέας έρευνας Pulse of Change της Accenture, η οποία φωτίζει ένα βαθύ χάσμα ανάμεσα στη διοικητική αισιοδοξία και την εμπειρία της βάσης των οργανισμών.

Ηγεσίες που «ποντάρουν» δυνατά στην τεχνητή νοημοσύνη

Στα ανώτατα κλιμάκια, η εικόνα είναι ξεκάθαρη και σχεδόν ομοφωνική. Η έρευνα δείχνει ότι το 86% των CEOs παγκοσμίως σκοπεύει να αυξήσει τις επενδύσεις στην τεχνητή νοημοσύνη μέσα στο 2026. Στην Ευρώπη, το ποσοστό παραμένει εξίσου υψηλό, αγγίζοντας το 84%, με χώρες όπως η Ιρλανδία και η Ιταλία να πρωταγωνιστούν σε επίπεδο φιλοδοξίας και δαπανών. Η AI δεν αντιμετωπίζεται πλέον ως εργαλείο απλής αυτοματοποίησης ή περιορισμού κόστους, αλλά ως στρατηγικό επιχειρηματικό asset.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το 78% των ηγετών δηλώνει πως βλέπει την τεχνητή νοημοσύνη ως μοχλό αύξησης εσόδων, ποσοστό αισθητά αυξημένο σε σχέση με το 2024. Ακόμη πιο ενδεικτική είναι η στάση απέναντι στον κίνδυνο: σχεδόν οι μισοί CEOs δηλώνουν ότι θα συνέχιζαν να επενδύουν στην AI ακόμη και αν η αγορά παρουσίαζε σημάδια επιβράδυνσης. Για τις διοικήσεις, το μήνυμα είναι σαφές: η AI δεν είναι φούσκα, είναι στοίχημα μακράς πνοής.

Εργαζόμενοι σε καθεστώς ανασφάλειας και αμφιβολίας

Η εικόνα αλλάζει δραματικά όταν η έρευνα στρέφεται προς τους εργαζόμενους. Παρά τη ραγδαία επιτάχυνση των επενδύσεων, μόλις το 48% των εργαζομένων παγκοσμίως δηλώνει ότι αισθάνεται ασφαλές στη θέση εργασίας του, καταγράφοντας σημαντική πτώση σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά. Στην Ευρώπη, το ποσοστό αυτό περιορίζεται ακόμη περισσότερο, με λιγότερους από τους μισούς εργαζομένους να δηλώνουν ότι δεν νιώθουν απειλή από τις τεχνολογικές εξελίξεις.

Η AI, αντί να ενσαρκώνει την υπόσχεση μιας πιο δημιουργικής και αποδοτικής εργασίας, μεταφράζεται συχνά σε φόβο αντικατάστασης, σε ανησυχία για την αξία των δεξιοτήτων και σε αβεβαιότητα για το μέλλον των ρόλων. Πρόκειται για μια εξέλιξη που αγγίζει τον πυρήνα του πυλώνα «S» του ESG, καθώς θέτει υπό αμφισβήτηση τη βιωσιμότητα ενός ψηφιακού μετασχηματισμού που δεν συμπεριλαμβάνει ισότιμα το ανθρώπινο δυναμικό.

Εκπαίδευση: το μεγάλο σημείο τριβής

Ένα από τα πιο ανησυχητικά ευρήματα της έρευνας αφορά τη διάσταση αντιλήψεων γύρω από την εκπαίδευση στην τεχνητή νοημοσύνη. Ενώ το 95% των διοικήσεων θεωρεί ότι οι εργαζόμενοι διαθέτουν τα βασικά εργαλεία για να εργαστούν με συστήματα AI, μόλις το 46% των ίδιων των εργαζομένων συμφωνεί με αυτή την εκτίμηση. Ακόμη λιγότεροι δηλώνουν ότι έχουν λάβει επαρκή εκπαίδευση ώστε να ανταποκριθούν στις αλλαγές που επιφέρει η τεχνολογία στον ρόλο τους.

Το αποτέλεσμα είναι μια καθημερινότητα όπου η τεχνητή νοημοσύνη εισάγεται γρήγορα, αλλά συχνά χωρίς την αναγκαία υποστήριξη. Πολλοί εργαζόμενοι αναφέρουν ότι λαμβάνουν χαμηλής ποιότητας ή παραπλανητικά αποτελέσματα από τα συστήματα AI, γεγονός που όχι μόνο δεν αυξάνει την παραγωγικότητα, αλλά συχνά την υπονομεύει.

Όταν η τεχνολογία προηγείται του επανασχεδιασμού της εργασίας

Η έρευνα αναδεικνύει και μια βαθύτερη δομική αδυναμία. Παρά τις τεράστιες επενδύσεις, λιγότερο από το 10% των εταιρειών επανασχεδιάζει ουσιαστικά τους ρόλους των εργαζομένων. Η AI εισάγεται συχνά ως πρόσθετο εργαλείο πάνω σε παρωχημένα μοντέλα εργασίας, χωρίς συνολικό αναστοχασμό για το πώς αλλάζει η φύση της δουλειάς, οι ευθύνες και οι δεξιότητες που απαιτούνται.

Αυτή η αποσπασματική προσέγγιση δημιουργεί ένα επικίνδυνο κενό. Η τεχνολογία «τρέχει», αλλά οι άνθρωποι μένουν πίσω, με αποτέλεσμα να απειλείται η απόδοση των ίδιων των επενδύσεων που οι διοικήσεις θεωρούν στρατηγικές.

Η κουλτούρα ως καθοριστικός παράγοντας επιτυχίας

Ο Mauro Macchi, CEO της Accenture για την Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την Αφρική, συνοψίζει το διακύβευμα με σαφήνεια. Όπως επισημαίνει, οι εταιρείες δεν θέλουν να χάσουν το momentum της τεχνητής νοημοσύνης και επιταχύνουν τις επενδύσεις. Ωστόσο, χωρίς τη θετική συμμετοχή των ανθρώπων, η πλήρης αξία της AI παραμένει άπιαστη. Δεν αρκεί η τεχνική κατάρτιση· απαιτείται η καλλιέργεια μιας νέας νοοτροπίας και κουλτούρας που θα επιτρέπει στο σύνολο του εργατικού δυναμικού να εργάζεται με αυτοπεποίθηση.

Σύμφωνα με τον ίδιο, το πραγματικό χάσμα δεν βρίσκεται ανάμεσα σε εργαζόμενους με ή χωρίς δεξιότητες, αλλά ανάμεσα σε εκείνους που χρησιμοποιούν ενεργά την τεχνητή νοημοσύνη και σε εκείνους που μένουν αποκομμένοι από αυτή.

Το στοίχημα της επόμενης μέρας

Η εικόνα που προκύπτει από το Pulse of Change είναι ξεκάθαρη αλλά και προειδοποιητική. Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να αποτελέσει καταλύτη ανάπτυξης, μόνο εφόσον συνοδευτεί από επενδύσεις στους ανθρώπους, στην εκπαίδευση και στον ουσιαστικό επανασχεδιασμό της εργασίας. Διαφορετικά, το χάσμα ανάμεσα στο όραμα των CEOs και την εμπειρία των εργαζομένων κινδυνεύει να μετατραπεί στο μεγαλύτερο εμπόδιο για τη βιωσιμότητα του ψηφιακού μετασχηματισμού.

Πηγή: Pagenews.gr