Οι τελευταίες αποκαλύψεις για τον Γιάννη Παναγόπουλο, πρόεδρο της ΓΣΕΕ επί δύο δεκαετίες, που ελέγχεται για κακουργηματική υπεξαίρεση εθνικών και ευρωπαϊκών πόρων, αναδεικνύουν το βαθύ πρόβλημα συνδικαλιστικής και πολιτικής διαπλοκής στην Ελλάδα.
Η ΓΣΕΕ υπό την ηγεσία του Παναγόπουλου μετατράπηκε από φορέα εργατικού αγώνα σε μηχανισμό διαχείρισης κονδυλίων και εξουσίας. Αντί για υπεράσπιση των εργατικών δικαιωμάτων, είδαμε γραφεία προγραμμάτων, συνέδρια, ταξίδια και ημερίδες, ενώ οι εργαζόμενοι έχαναν συλλογικές συμβάσεις, μισθούς και δικαιώματα. Η πολιτική στάση της συνομοσπονδίας δεν ήταν αδυναμία – ήταν στρατηγική επιλογή, και έχει όνομα: Γιάννης Παναγόπουλος.
Στην πραγματικότητα, το ζήτημα δείχνει και την ευθύνη του ΠΑΣΟΚ. Η παράταξη, με τις δυνάμεις της οποίας ο Παναγόπουλος «καθίστηκε» στην προεδρία, γνώριζε το πρόβλημα εδώ και χρόνια αλλά απέφυγε να το αντιμετωπίσει, διατηρώντας ισορροπίες και αποφεύγοντας πολιτικό κόστος. Η παραμονή του Παναγόπουλου πλέον εκθέτει και το ΠΑΣΟΚ, καθώς η πολιτική και ηθική νομιμοποίηση του προέδρου έχει καταρρεύσει.
Με τα μεγάλα εργατικά εγκλήματα – όπως το δυστύχημα στη Βιολάντα ή η τραγωδία των Τεμπών – η ΓΣΕΕ αντιδρούσε μόνο υπό πίεση των μέσων και της κοινωνίας, αποδεικνύοντας ότι το συνδικάτο έγινε παραμάγαζο διαπλοκής και όχι αγωνιστικό όργανο.
Η παραίτηση του Παναγόπουλου δεν είναι επιλογή, αλλά αναγκαιότητα, και το ΠΑΣΟΚ οφείλει να άρει την εμπιστοσύνη του, αν δεν θέλει να δει και την ίδια την παράταξη να βυθίζεται σε πολιτική απαξίωση και διαφθορά.
Η ΓΣΕΕ μπορεί να σωθεί μόνο αν αποσυνδεθεί από τον Παναγόπουλο και τα πολιτικά παιχνίδια των κομματικών μηχανισμών, επαναφέροντας τον συνδικαλισμό στο πλευρό των εργαζομένων και όχι στην εξυπηρέτηση προσωπικών και κομματικών συμφερόντων.
Πηγή: pagenews.gr