ΑΔΜΗΕ: Ξεκινά η «διπλή» ΑΜΚ του 1 δισ. ευρώ, «κλειδώνει» πρόγραμμα επενδύσεων 7,5 δισ. έως το 2034

Μετά από μήνες αναμονής και έντονης κινητικότητας στο παρασκήνιο, ο ΑΔΜΗΕ περνά στο επόμενο, καθοριστικό στάδιο: την εκκίνηση της «διπλής» αύξησης μετοχικού κεφαλαίου ύψους 1 δισ. ευρώ, που ανοίγει τον δρόμο για να «τρέξει» το δεκαετές επενδυτικό πρόγραμμα 7,5 δισ. ευρώ με ορίζοντα το 2034. Το «πράσινο φως» από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας λειτουργεί ως καταλύτης, καθώς η κεφαλαιακή ενίσχυση αποκτά χαρακτήρα κατεπείγοντος λόγω του εμπροσθοβαρούς σχεδιασμού των έργων, με το μεγαλύτερο μέρος των απαιτήσεων να συγκεντρώνεται μέχρι το 2030.

Στην καρδιά της απόφασης βρίσκεται μια κεντρική πολιτικο-οικονομική επιλογή: η αύξηση θα γίνει από τους υφιστάμενους μετόχους, δηλαδή το Ελληνικό Δημόσιο και την κινεζική State Grid, με σαφή πρόθεση της ελληνικής πλευράς να διατηρήσει τουλάχιστον το 51% του Διαχειριστή υπό κρατικό έλεγχο. Έτσι, το σενάριο εισόδου τρίτου στρατηγικού επενδυτή, που κατά περιόδους επανερχόταν ως πιθανότητα, φαίνεται να περνά οριστικά στο παρελθόν, τουλάχιστον σε αυτή τη φάση.

Το σήμα του ΥΠΕΝ και ο «οδικός χάρτης» της κεφαλαιακής ενίσχυσης

Η επιστολή του ΥΠΕΝ προς τον ΑΔΜΗΕ, με κοινοποίηση προς τους μετόχους, αποτυπώνει με καθαρότητα την κατεύθυνση: για να καλυφθούν οι επενδυτικές ανάγκες του ΕΣΜΗΕ την περίοδο 2025–2034, ζητείται να κινηθούν άμεσα οι διαδικασίες ώστε η Γενική Συνέλευση να αποφασίσει αύξηση μετοχικού κεφαλαίου ύψους 1 δισ. ευρώ, με συμμετοχή κάθε μετόχου αναλογικά προς το ποσοστό του. Πρόκειται για μια θεσμική παρέμβαση που «κλειδώνει» τον σχεδιασμό, αλλά και για ένα μήνυμα προς την αγορά ότι οι διασυνδέσεις και η ενίσχυση του συστήματος μεταφοράς δεν μπορούν να περιμένουν.

Το ζητούμενο δεν είναι μόνο να βρεθούν τα κεφάλαια, αλλά να βρεθούν έγκαιρα, ώστε να μη συμπιεστεί περαιτέρω ο χρονικός προγραμματισμός έργων υψηλής τεχνικής και χρηματοδοτικής πολυπλοκότητας, με σημαντική βαρύτητα τόσο για την ελληνική ενεργειακή στρατηγική όσο και για την ευρωπαϊκή.

Η «διπλή» ΑΜΚ και γιατί γίνεται σε δύο στάδια

Η αύξηση θα εξελιχθεί σε δύο διακριτές φάσεις, πρώτα στην εισηγμένη ΑΔΜΗΕ Συμμετοχών και στη συνέχεια στην λειτουργική εταιρεία ΑΔΜΗΕ ΑΕ. Το μοντέλο αυτό διατηρεί την υφιστάμενη δομή holding, κάτι που, σύμφωνα με αναλύσεις της αγοράς, σχετίζεται περισσότερο με χρηματοδοτικούς και τραπεζικούς περιορισμούς παρά με μια «ιδανική» εταιρική απλοποίηση.

Στην πράξη, η πρώτη ΑΜΚ στην ΑΔΜΗΕ Συμμετοχών λειτουργεί ως προθάλαμος: η εισηγμένη, ως βασικός μέτοχος της ΑΔΜΗΕ ΑΕ, χρειάζεται να αντλήσει κεφάλαια για να μπορέσει να συμμετάσχει επαρκώς στη δεύτερη αύξηση, εκεί όπου θα εισρεύσει το «βαρύ» χρήμα προς την εταιρεία που υλοποιεί το επενδυτικό πρόγραμμα στο πεδίο.

Στην ΑΔΜΗΕ Συμμετοχών το Ελληνικό Δημόσιο ελέγχει το 51,1%, ενώ το υπόλοιπο 48,9% βρίσκεται σε ελεύθερη διασπορά. Αυτό σημαίνει ότι η πρώτη αύξηση δεν αφορά μόνο το κράτος, αλλά και το ευρύ επενδυτικό κοινό που κατέχει μετοχές στην αγορά. Για να καλυφθεί το συνολικό 1 δισ. ευρώ της δεύτερης φάσης, η ΑΔΜΗΕ Συμμετοχών θα πρέπει να εξασφαλίσει περίπου 510 εκατ. ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί στον ρόλο της ως μετόχου 51% της ΑΔΜΗΕ ΑΕ.

Αφού ολοκληρωθεί η πρώτη φάση, ακολουθεί η δεύτερη στην ΑΔΜΗΕ ΑΕ, όπου συμμετέχουν οι τρεις μέτοχοι της λειτουργικής εταιρείας: η ΑΔΜΗΕ Συμμετοχών με 51%, η State Grid με 24% και η ΔΕΣ ΑΔΜΗΕ με 25%. Η λογική είναι να συνεισφέρουν αναλογικά ώστε να μη μεταβληθεί η μετοχική ισορροπία. Με βάση αυτή τη γεωμετρία, από το 1 δισ. ευρώ η State Grid θα κληθεί να βάλει περίπου 240 εκατ. ευρώ και η ΔΕΣ ΑΔΜΗΕ περίπου 250 εκατ. ευρώ, ενώ το υπόλοιπο βαραίνει την πλευρά της ΑΔΜΗΕ Συμμετοχών.

Το κρίσιμο «στοίχημα» του Δημοσίου και η μάχη της συμμετοχής

Η στάση του Δημοσίου αποτελεί κομβικό παράγοντα για την τελική εικόνα. Σε αναλύσεις χρηματιστηριακών οίκων, επισημαίνεται ότι για να διατηρηθεί ο πλειοψηφικός έλεγχος άνω του 50% σε επίπεδο λειτουργικής εταιρείας, το Δημόσιο θα χρειαστεί να ασκήσει μεγάλο μέρος των δικαιωμάτων του στην αύξηση της holding, σε ποσοστά που εκτιμώνται ιδιαίτερα υψηλά. Η λεπτομέρεια αυτή αποκτά σημασία όχι μόνο ως τεχνικό ζήτημα συμμετοχής, αλλά ως σήμα πολιτικής βούλησης: αν ο στόχος είναι ο απόλυτος έλεγχος, πρέπει να υποστηριχθεί και χρηματοδοτικά.

Την ίδια στιγμή, η διατήρηση της δομής holding εξακολουθεί να συνδέεται με το λεγόμενο holding discount, δηλαδή ένα «πέναλτι» στην αποτίμηση λόγω πολυπλοκότητας, ρευστότητας και δυσκολότερης συμμετοχής σε δείκτες σε σύγκριση με ένα απλοποιημένο σχήμα μίας εισηγμένης λειτουργικής εταιρείας. Παρ’ όλα αυτά, η αγορά βλέπει και την άλλη όψη: το εύρος των έργων, η προβλεψιμότητα των ρυθμιζόμενων αποδόσεων και η γεωστρατηγική αξία των διασυνδέσεων κρατούν τον ΑΔΜΗΕ στο επίκεντρο του επενδυτικού ενδιαφέροντος.

Γιατί το 1 δισ. ευρώ θεωρείται «κλειδί» για τα 7,5 δισ. των έργων

Το επενδυτικό σχέδιο 2024–2034 ύψους 7,5 δισ. ευρώ έχει σαφή προτεραιοποίηση: ηλεκτρικές διασυνδέσεις νησιωτικών συμπλεγμάτων όπως τα Δωδεκάνησα και το Βόρειο Αιγαίο, αλλά και διεθνείς διασυνδέσεις που αναβαθμίζουν τη θέση της χώρας στον ενεργειακό χάρτη της ευρύτερης περιοχής, από την Ευρώπη μέχρι την Ανατολική Μεσόγειο. Η ουσία είναι ότι αυτά τα έργα δεν αφορούν μόνο τη θωράκιση του ελληνικού συστήματος, αλλά χτίζουν διαδρόμους ροών ενέργειας, ενισχύουν τη σταθερότητα και δημιουργούν νέες δυνατότητες εξαγωγών.

Η «ένεση» του 1 δισ. ευρώ κρίνεται καθοριστική επειδή λειτουργεί διπλά: ενισχύει τα ίδια κεφάλαια του Ομίλου και, ταυτόχρονα, διευρύνει τα περιθώρια δανεισμού. Χωρίς αυτήν, η δυνατότητα περαιτέρω τραπεζικού δανεισμού περιορίζεται αισθητά, κάτι που θα δυσκόλευε την εκτέλεση ενός εμπροσθοβαρούς προγράμματος όπου μεγάλο μέρος των κεφαλαίων απαιτείται νωρίς, με στενά χρονικά περιθώρια.

Επιπλέον, η χρηματοοικονομική αρχιτεκτονική της αύξησης έχει και έναν στόχο σταθερότητας: να διατηρηθεί ο δείκτης καθαρού δανεισμού προς EBITDA κάτω από συγκεκριμένα επίπεδα, συμβατά με τα ευρωπαϊκά πρότυπα για διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς. Αυτό μεταφράζεται σε καλύτερους όρους χρηματοδότησης και, τελικά, σε χαμηλότερο κόστος κεφαλαίου για έργα που αποσκοπούν να μειώσουν το συνολικό ενεργειακό κόστος.

Τι σημαίνουν οι επενδύσεις για την οικονομία και τους λογαριασμούς

Η μεγάλη εικόνα του προγράμματος του ΑΔΜΗΕ ξεπερνά τη λογιστική των κεφαλαίων. Οι αναβαθμίσεις του δικτύου μεταφοράς και οι διασυνδέσεις συνδέονται άμεσα με τρεις στρατηγικούς στόχους: φθηνότερη ενέργεια, ενεργειακή ανεξαρτησία, χαμηλότερο περιβαλλοντικό αποτύπωμα.

Όσο περισσότερο ενισχύεται το δίκτυο, τόσο πιο εύκολα «χωρά» αυξανόμενη παραγωγή από ΑΠΕ, περιορίζοντας την ανάγκη για εισαγόμενα ορυκτά καύσιμα και βελτιώνοντας την ασφάλεια εφοδιασμού. Παράλληλα, η βελτίωση των διασυνδέσεων δημιουργεί συνθήκες για ισχυρότερη εξαγωγική παρουσία, σε μια περίοδο όπου η Ελλάδα έχει ήδη περάσει από χρόνια καθαρών εισαγωγών σε φάσεις αυξημένων εξαγωγών ηλεκτρικής ενέργειας. Η ενεργειακή γεωγραφία αλλάζει, και ο ΑΔΜΗΕ βρίσκεται στον πυρήνα αυτής της μεταβολής.

Αποτίμηση, RAB και το ενδιαφέρον της αγοράς

Στο χρηματιστηριακό πεδίο, ο ΑΔΜΗΕ παραμένει τίτλος που παρακολουθείται στενά, καθώς η ρυθμιζόμενη φύση της δραστηριότητας και η Ρυθμιζόμενη Περιουσιακή Βάση (RAB) αποτελούν βασικούς δείκτες αποτίμησης. Η RAB του ΑΔΜΗΕ κινείται γύρω από τα 3 δισ. ευρώ, με εκτιμήσεις για το 2025 κοντά στα 2,846 δισ. ευρώ, και αναμένεται να αυξάνεται όσο προχωρούν οι επενδύσεις υποδομών.

Επιπλέον, η μέση σταθμισμένη απόδοση κεφαλαίων (WACC) της τρέχουσας κανονιστικής περιόδου, σε επίπεδα 7,45%, θεωρείται ελκυστική από επενδυτική άποψη, ειδικά όταν συγκρίνεται με το κόστος δανεισμού. Ωστόσο, η αγορά συνεχίζει να ενσωματώνει στο «μοντέλο» της τους κινδύνους εκτέλεσης, το κόστος μόχλευσης πριν από την αύξηση και το διατηρούμενο holding discount. Το ενδιαφέρον, πλέον, μεταφέρεται στο πώς θα υλοποιηθεί η διπλή αύξηση και πόσο ομαλά θα περάσει ο Όμιλος στη φάση επιτάχυνσης των έργων.

Η μεγάλη στροφή: από τη συζήτηση στην υλοποίηση

Το βέβαιο είναι ότι η απόφαση για την «διπλή» αύξηση κεφαλαίου ύψους 1 δισ. ευρώ δεν αποτελεί μια απλή εταιρική πράξη. Είναι η χρηματοδοτική βάση πάνω στην οποία θα χτιστεί ένα πρόγραμμα 7,5 δισ. που αγγίζει την καρδιά της ελληνικής ενεργειακής μετάβασης και της διασύνδεσης της χώρας με περιφερειακές αγορές. Με το ΥΠΕΝ να δίνει το σήμα εκκίνησης και το Δημόσιο να επιλέγει τη διατήρηση του ελέγχου, ο ΑΔΜΗΕ μπαίνει σε μια περίοδο όπου το κριτήριο θα είναι ένα: η ταχύτητα και η αξιοπιστία της εκτέλεσης.

Πηγή: Pagenews.gr