«Ήταν καλοκαίρι, 5 Ιουλίου. Είμαι στο σπίτι, έχω περάσει το μεγάλο πρόβλημα και το μεγάλο μου θέμα είναι το πότε θα βγει το J2US και που. Συζητάω λοιπόν για να βγει το show στον αέρα – δε θα το ξεχάσω ποτέ – ήμουν σε ένα φιλικό τραπέζι και είχα στο αθόρυβο το τηλέφωνο. Το κοιτάω κάποια στιγμή και βλέπω δέκα κλήσεις από τον πατέρα μου.
Και λέω, “πω, πω τι θέλει πάλι; Με έχει πάρει 100 φορές, θα τον πάρω μετά”. Επειδή όμως επιμένει, λέω στους φίλους μου, “με συγχωρείτε, πάω στην τουαλέτα”, για να τον πάρω να δω γιατί με παίρνει τόσες φορές, αν είναι καλά. Δεν απάντησε ποτέ σε αυτό το τηλεφώνημα που έκανα εγώ δέκα λεπτά μετά. Ήταν το τελευταίο τηλεφώνημα πριν πεθάνει.
Αυτό μου έχει στοιχίσει πάρα πολύ, γιατί δε μπόρεσα να τον ακούσω για τελευταία φορά. Μου έχει αφήσει ένα ηχητικό. Το έχω στο κινητό μου. Δεν το έχω ανοίξει. Έχουν περάσει έξι μήνες. Νομίζω ότι δε μπορώ να ακούσω τι είχε να μου πει…Κάποια στιγμή θα το ακούσω» είπε αρχικά ο Νίκος Κοκλώνης.
Σε ό,τι έχει να κάνει με την Κατερίνα Καινούργιου ο Νίκος Κοκλώνης είπε: «Είχα πει ότι δε θα πω τίποτα για την Κατερίνα Καινούγιου. Θα πω σε σένα μόνο ότι για μένα η Κατερίνα Καινούργιου, ήταν και είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο, όχι μόνο της επαγγελματικής μου πορείας στην τηλεόραση, αλλά ήταν ένα μεγάλο προσωπικό κεφάλαιο. Για μένα ήταν φίλη μου. Αδερφή μου.
Οπότε είμαι πάρα πολύ χαρούμενος που επιτέλους τα κατάφερε και θα κάνει αυτό το παιδάκι και είναι ευτυχισμένη. Και θέλω να είναι 100 φορές πιο ευτυχισμένη. Τη ζω από μακριά αλλά χαίρομαι γιατί θεωρώ, πως ό,τι και να έχει συμβεί μεταξύ μας – το οποίο πιστεύω θα το λύσουμε κάποια στιγμή μεταξύ μας, είμαι σίγουρος γιατί στις οικογένειες συμβαίνει αυτό, να τσακώνεσαι και να τα ξαναβρίσκεις – είναι τόσο μεγάλο και σημαντικό ότι αυτή τη στιγμή περιμένει αυτό το παιδάκι και είναι τόσο χαρούμενη, που εγώ, επειδή πραγματικά την αγαπάω, χαίρομαι τόσο που αυτή η χαρά νικάει τα πάντα.
Η Κατερίνα Καινούργιου είναι πολύ σημαντικό κεφάλαιο. Θα ήθελα να ήμουν εκεί. Σε άλλες συνθήκες θα ήμουν εκεί – ποτέ δε ξέρεις βέβαια – και θα έλεγα “άντε, άντε, τι κάνουμε”. Δεν έχω ζήσει αυτή την εγκυμοσύνη εγώ, γιατί εκεί θα ήμουν. Τη ζω από μακριά και είμαι χαρούμενος. Από μακριά είμαι ευτυχισμένος που είναι ευτυχισμένη. Και όσο είναι ευτυχισμένη, δεν έχω και κάτι να κάνω. Αν ποτέ δεν είναι ευτυχισμένη, πάλι θα είμαι εκεί να βοηθήσω με τον δικό μου τρόπο».
Πηγή: pagenews.gr