Ειρηνευτική δύναμη στη Γάζα: Στόχος οι 20.000 στρατιώτες, έως 8.000 από την Ινδονησία

Σχέδιο πολυεθνικής ανάπτυξης με οροφή τους 20.000

Η Ινδονησία ανεβάζει κατακόρυφα τους αριθμούς στη συζήτηση για μια προτεινόμενη πολυεθνική ειρηνευτική δύναμη στη Γάζα, μιλώντας ανοιχτά για μια αποστολή που θα μπορούσε να φτάσει περίπου τους 20.000 στρατιώτες συνολικά. Σύμφωνα με όσα δήλωσε την Τρίτη ο εκπρόσωπος του προέδρου Πραμπόο Σουμπιάντο, η Τζακάρτα εκτιμά ότι θα μπορούσε να συνεισφέρει έως και 8.000 ένστολους, δίχως ωστόσο να έχει «κλειδώσει» ακόμη κανένα κρίσιμο επιχειρησιακό σκέλος.

Το βασικό μήνυμα από την ινδονησιακή πλευρά είναι διπλό: από τη μία υπάρχει προετοιμασία για συμμετοχή, από την άλλη δεν υφίσταται ακόμη συμφωνία για το πώς και πού θα αναπτυχθεί η δύναμη, με τις λεπτομέρειες να παραμένουν αντικείμενο συντονισμού και διαπραγματεύσεων.

«Προετοιμαζόμαστε», αλλά χωρίς εντολή και σαφές πλαίσιο

Ο εκπρόσωπος του προέδρου, Πρασέτιο Χάντι, ήταν σαφής ότι ο αριθμός των 20.000 αφορά τη συνολική συνεισφορά πολλών χωρών, όχι αποκλειστικά την Ινδονησία, ενώ πρόσθεσε ότι ο ακριβής αριθμός στρατιωτών που θα στείλει η χώρα του δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί. Η φράση που συμπύκνωσε το πνεύμα της τοποθέτησης ήταν ότι «προετοιμαζόμαστε» για το ενδεχόμενο συμφωνίας και αποστολής ειρηνευτικών δυνάμεων, με την Τζακάρτα να κρατά ανοιχτή την πόρτα αλλά να ζητά καθαρούς όρους.

Το ίδιο μοτίβο επιφυλακής αποτυπώνεται και στην επίσημη γραμμή του υπουργείου Άμυνας, που υπογραμμίζει ότι τα επιχειρησιακά ζητήματα όπως τόπος ανάπτυξης, αριθμός προσωπικού, χρονοδιάγραμμα και μηχανισμός δεν έχουν ακόμη οριστικοποιηθεί και θα ανακοινωθούν μόνο όταν υπάρξει επίσημη απόφαση και οι απαραίτητες διεθνείς εξουσιοδοτήσεις.

Η πρόσκληση στην Ουάσιγκτον και το «Συμβούλιο Ειρήνης» του Τραμπ

Στο παρασκήνιο της συζήτησης βρίσκεται και η πρόσκληση που έχει λάβει ο πρόεδρος Πραμπόο για την Ουάσιγκτον αργότερα μέσα στον μήνα, στο πλαίσιο της πρώτης συνάντησης του αποκαλούμενου «Συμβουλίου/Board of Peace» του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ. Ωστόσο, η ινδονησιακή πλευρά δεν έχει επιβεβαιώσει ακόμη τη συμμετοχή του προέδρου στη συνάντηση, κρατώντας χαμηλά τη δημόσια προσδοκία μέχρι να ξεκαθαρίσει το συνολικό πλαίσιο.

Η ίδια τοποθέτηση έφερε στην επιφάνεια και ένα ακόμη κομβικό στοιχείο: αναφορά σε πιθανή οικονομική συνεισφορά της Ινδονησίας για μόνιμη συμμετοχή στο συγκεκριμένο σχήμα, με τον εκπρόσωπο να σημειώνει ότι θα προηγηθούν διαπραγματεύσεις πριν από οποιαδήποτε τελική απόφαση.

Διάψευση για Ράφα και Χαν Γιουνίς: «Τίποτα δεν έχει οριστεί»

Την ίδια στιγμή, η Τζακάρτα έσπευσε να κόψει τη σεναριολογία για συγκεκριμένες περιοχές ανάπτυξης. Το υπουργείο Άμυνας της Ινδονησίας διέψευσε αναφορές σε ισραηλινά μέσα ότι ινδονησιακά στρατεύματα θα αναπτυχθούν στη Ράφα και στο Χαν Γιουνίς, επιμένοντας ότι όλα βρίσκονται ακόμη στο στάδιο προετοιμασίας και συντονισμού.

Η διάψευση έχει ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς δείχνει ότι, παρά τους μεγάλους αριθμούς που συζητούνται δημόσια, το επιχειρησιακό «χάρτη» δεν τον έχει στα χέρια του κανείς ως δεδομένο. Με άλλα λόγια, οι πολιτικές δηλώσεις ανεβάζουν το θερμόμετρο, αλλά οι τεχνικές λεπτομέρειες παραμένουν ανοιχτές.

Από τη δέσμευση των 20.000 στην πραγματικότητα της αποστολής

Η Ινδονησία είχε δηλώσει ήδη από το προηγούμενο διάστημα ότι είναι έτοιμη να διαθέσει μέχρι και 20.000 στρατιώτες για μια ειρηνευτική/σταθεροποιητική αποστολή, επισημαίνοντας όμως ότι θα περιμένει να δει εντολή, ρόλους και συγκεκριμένες απαιτήσεις πριν οριστικοποιήσει τη συμμετοχή της.

Το νέο στοιχείο τώρα είναι ότι η Τζακάρτα «κατεβάζει» την εκτίμηση της δικής της συνεισφοράς σε επίπεδο έως 8.000, ενώ ταυτόχρονα «ανεβάζει» τη συνολική εικόνα, μιλώντας για πολυεθνική δύναμη περίπου 20.000 στρατιωτών. Αυτή η μετατόπιση δείχνει πως η Ινδονησία θέλει να είναι βασικός παίκτης, αλλά όχι να εμφανιστεί ως ο μοναδικός «αιμοδότης» μιας αποστολής με μεγάλο πολιτικό και επιχειρησιακό βάρος.

Τι μένει ανοιχτό και γιατί τα επόμενα βήματα θα κρίνουν τα πάντα

Το ερώτημα πλέον δεν είναι μόνο πόσοι θα σταλούν, αλλά με ποια εντολή και με ποιον μηχανισμό. Η έλλειψη συμφωνίας για όρους ανάπτυξης και περιοχές ευθύνης, σε συνδυασμό με τις πολιτικές και διπλωματικές διεργασίες γύρω από το διεθνές πλαίσιο, δημιουργεί ένα σκηνικό στο οποίο οι αριθμοί είναι εντυπωσιακοί, αλλά η εφαρμογή παραμένει σύνθετη.

Για την Ινδονησία, η δημόσια στάση επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε δύο ανάγκες: να δείξει ότι μπορεί να παίξει ρόλο «πρώτης γραμμής» σε μια διεθνή αποστολή, αλλά και να προστατευτεί από το να δεσμευτεί οριστικά χωρίς σαφείς κανόνες, εντολή και επιχειρησιακή αρχιτεκτονική.

Πηγή: Pagenews.gr