Για τη ζωή του και την επαγγελματική του πορεία μίλησε ο Θανάσης Κατερινόπουλος στην εκπομπή του Γρηγόρη Αρναούτογλου, που μεταδόθηκε το βράδυ της Τρίτης.
Ο ταξίαρχος εν αποστρατεία της Ελληνικής Αστυνομίας μίλησε ανοιχτά στον Γρηγόρη Αρναούτογλου για τη διαδρομή της ζωής του, τις προκλήσεις που αντιμετώπισε, αλλά και για δημοσιεύματα και συμπεριφορές που κατά καιρούς τον πλήγωσαν και τον ενόχλησαν.
Αρχικά δήλωσε: «Μεγάλωσα στο Αγρίνιο σε αγροτική οικογένεια. Ήθελα να σπουδάσω αλλά ήταν δύσκολο λόγω οικονομικής ανέχειας. Κατέληξα στην αστυνομία για να υπηρετήσω τη στρατιωτική μου θητεία. Διάβαζα όμως, η Νομική ήταν κάτι που μου πήγαινε. Όταν έμπλεξα στην αστυνομία για να κάνω τη θητεία μου, είχα γραφτεί σε μια ιδιωτική σχολή ψυχολογίας, τότε, γιατί δεν υπήρχε στο Πανεπιστήμιο. Πήγα έξι μήνες αλλά μου έδωσαν μετάθεση και έφυγα από την Αθήνα για Ραφήνα. Δεν ήταν δυνατό να την τελειώσω, δεν την τελείωσα ποτέ».
Στη συνέχεια, ο Θανάσης Κατερινόπουλος επεσήμανε: «Ανήκω στην πρώτη ομάδα διαπραγματευτών της Ελληνικής Αστυνομίας που δημιουργήθηκε μετά την υπόθεση του Σορίν Ματέι. Μέχρι τότε δεν υπήρχε η γνώση, κανένας αξιωματικός δεν ήξερε τι θα πει διαπραγμάτευση. Δυστυχώς στη χώρα μας πάντα ακολουθούμε και δεν προηγούμαστε ποτέ. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι δεν υπήρχαν μυαλά και δεν είπαν ότι πρέπει να δημιουργηθεί μια τέτοια ομάδα. Ήταν πώς το έβλεπαν οι ηγεσίες. Για παράδειγμα όλοι ξέραμε ότι έρχεται το ηλεκτρονικό έγκλημα. Μέχρι το 2001 η αστυνομία είχε ένα γραφείο Ηλεκτρονικού Εγκλήματος. Πόσο μάλλον για τους διαπραγματευτές».
Προσέθεσε, μάλιστα πως «τους πρώτους που εκπαιδευτήκαμε, όταν γυρίσαμε μας δούλευαν. Θυμάμαι σε μια διαπραγμάτευση που κάποιος επιχειρούσε να αυτοκτονήσει, καθαρίσαμε. Μας κορόιδευαν οι συνάδελφοί μας. Εκεί που μας αποθέωσαν ήταν στις 15 Δεκεμβρίου 2004, με τη λεωφορειοπειρατεία στον Γέρακα, με τους 37 ομήρους από δύο Αλβανούς. Εκεί είχα την τύχη μαζί με άλλους δύο συναδέλφους, διαπραγματευτές να ξεκινήσουμε 9 το πρωί και να τελειώσουμε στις 3 τη νύχτα. Τους βγάλαμε όλους και στο τέλος αναγκάσαμε και παραδόθηκαν και οι δράστες. Την επόμενη μέρα μας αποθέωσαν όλοι. Τα θαύματα κρατάνε 3 μέρες».
Στη συνέχεια, ο ειδικός σχολιαστής εκπομπών σημείωσε ότι «Στην αντιτρομοκρατική είχαμε εκπαιδεύσεις στο εξωτερικό και στο FBI. Μέχρι να έρθει η επιτυχία με τη 17 Νοέμβρη, οι ίδιοι οι συνάδελφοί μας, μας θεωρούσαν πράκτορες των Αμερικανών, επειδή πηγαίναμε και εκπαιδευόμασταν εκεί. Δεν ισχύει, εμείς εκπαιδευόμασταν στο FBI και όχι στη CIA. Οι Αμερικανοί είναι πολύ μπροστά, κάθε φορά που γύριζα στην Ελλάδα έλεγα: “Πού πάω;”. Δεν είναι τόσο τα μηχανήματα όσο η εκπαίδευση και η εξειδίκευση. Εκεί κάθε άνθρωπος κάνει τη δουλειά που έχει μάθει. Εδώ ένας Αξιωματικός μπορεί να κάνει τη δουλειά 4-5 ατόμων».
Συμπλήρωσε, μάλιστα, πως «το 2007 είχαμε αλλαγή της κυβέρνησης. Η υπηρεσία αυτή είχε γίνει φύλλο και φτερό. Μετά από τρεις μήνες μπουμπούνισαν την αμερικανική πρεσβεία. Δικαιώθηκα αν και δεν ήθελα να δικαιωθώ. Έγιναν πολλά και 5 Μαΐου υπέβαλα την παραίτησή μου. Είχα ζητήσει μετάθεση και δεν με έδιωχναν και τους είπα ότι παραιτούμαι για να φύγω από το Σώμα. Μετά από δύο μέρες, είδα ένα δημοσίευμα, πρωτοσέλιδο: «Πρωτοκλασάτος συνδικαλιστής αξιωματικός της Αντιτρομοκρατικής, που δεν δούλεψε ποτέ, υπέβαλε την παραίτησή του και είναι αυτός που ευθύνεται για την επίθεση στην Αμερικανική Πρεσβεία. Ούτε λίγο ούτε πολύ, βαφτίστηκα και τρομοκράτης»».
«Έφυγα πικραμένος από την αντιτρομοκρατική. Συνειδητή η επιλογή ότι παραιτήθηκα αλλά όταν 13-14 χρόνια σε αυτή την Υπηρεσία σε έχει χάσει το σπίτι σου, έχεις ζήσει τα πάντα, λοιδορίες συναδέλφων, ξενύχτια, εκρήξεις, δολοφονίες, τραυματισμούς και ήρθε αυτό το αποτέλεσμα που ήρθε, δεν μπορούν στο τέλος να σου λένε ότι είσαι και υπεύθυνος επειδή έγινε το χτύπημα εκεί. Αυτό ήταν μια πίκρα» τόνισε ο ταξίαρχος της Ελληνικής Αστυνομίας εν αποστρατεία.
Πηγή: pagenews.gr
