Σε μια περίοδο έντονης πολιτικής πόλωσης, ο Άδωνις Γεωργιάδης επέλεξε να απαντήσει όχι με υπαινιγμούς, αλλά με θεσμική τεκμηρίωση. Με δημόσια δήλωσή του, κατηγόρησε τον Κώστας Ζαχαριάδης για συκοφαντική στοχοποίηση τόσο του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος όσο και της «Ομάδας Αλήθειας», υπογραμμίζοντας ότι οι σχετικές καταγγελίες περί «παράνομης χρηματοδότησης» έχουν τεθεί στο αρχείο από την ανεξάρτητη Δικαιοσύνη.
Το βασικό επιχείρημα του υπουργού είναι σαφές:
Όταν η Δικαιοσύνη αποφαίνεται ότι δεν υπάρχει παρανομία, η πολιτική συζήτηση δεν μπορεί να συνεχίζεται σαν να μην υπήρξε ποτέ κρίση.
Θεσμικό ζήτημα, όχι επικοινωνιακή αντιπαράθεση
Η υπεράσπιση του Διοικητή της Τράπεζα της Ελλάδος, Γιάννης Στουρνάρας, δεν είναι απλώς προσωπική επιλογή. Αφορά τη θωράκιση ενός θεσμού που διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στη χρηματοπιστωτική σταθερότητα της χώρας.
Σε ένα περιβάλλον όπου οι αγορές αξιολογούν συνεχώς την αξιοπιστία της ελληνικής οικονομίας, η αμφισβήτηση του προσώπου που ηγείται της κεντρικής τράπεζας αποκτά ευρύτερη διάσταση. Ο Άδωνις Γεωργιάδης επιχείρησε να μετατοπίσει τη συζήτηση από την πολιτική σύγκρουση στην ανάγκη σεβασμού των θεσμών.
Η Δικαιοσύνη ως τελικός κριτής
Η υπόθεση που αποτέλεσε αντικείμενο αντιπαράθεσης εξετάστηκε από την αρμόδια δικαστική αρχή και τέθηκε στο αρχείο, καθώς – σύμφωνα με την επίσημη κρίση – δεν προέκυψαν στοιχεία παρανομίας.
Σε ένα κράτος δικαίου, η αρχειοθέτηση δεν είναι πολιτική ερμηνεία, αλλά θεσμικό γεγονός. Η επιμονή στη χρήση του όρου «δήθεν παράνομη χρηματοδότηση» από τον υπουργό αποτυπώνει την άποψη ότι η συνέχιση των καταγγελιών, παρά την απόφαση, μετατρέπεται σε πολιτική εργαλειοποίηση.
Το δικαίωμα της πολιτικής έκφρασης
Αναφορικά με την Ομάδα Αλήθειας, ο Άδωνις Γεωργιάδης υποστήριξε ότι η δημόσια τοποθέτηση και η πολιτική υποστήριξη αποτελούν αναφαίρετο δημοκρατικό δικαίωμα.
Το ζήτημα εδώ δεν είναι η συμφωνία ή η διαφωνία με το περιεχόμενο, αλλά η αρχή: Σε μια δημοκρατία, οι ιδιωτικές πρωτοβουλίες πολιτικής έκφρασης κρίνονται στην κοινωνία και όχι σε πολιτικά κατηγορητήρια χωρίς νομική βάση.
Πολιτική ευθύνη και όρια αντιπαράθεσης
Η νέα αυτή αντιπαράθεση αναδεικνύει ένα ευρύτερο ερώτημα: Ποια είναι τα όρια της πολιτικής κριτικής όταν μια υπόθεση έχει ήδη κριθεί δικαστικά;
Ο Άδωνις Γεωργιάδης επιλέγει να θέσει το θέμα σε θεσμικό επίπεδο, υποστηρίζοντας ότι η αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος εξαρτάται από τον σεβασμό στις ανεξάρτητες αρχές και στις δικαστικές αποφάσεις – ακόμη κι όταν αυτές δεν εξυπηρετούν κομματικές αφηγήσεις.
Η ουσία της παρέμβασης
Πέρα από την κομματική αντιπαράθεση, η τοποθέτηση του υπουργού επιχειρεί να μεταφέρει ένα σαφές μήνυμα: Η πολιτική αντιπαράθεση είναι θεμιτή. Η αμφισβήτηση θεσμών χωρίς αποδείξεις, όχι.
Σε μια περίοδο όπου η εμπιστοσύνη στους θεσμούς αποτελεί κρίσιμο κεφάλαιο για τη χώρα, η υπεράσπιση της θεσμικής τάξης μετατρέπεται – κατά την κυβερνητική οπτική – σε πράξη πολιτικής ευθύνης.
Πηγή: pagenews.gr