Βουλή στα άκρα: Στο 11,9% η συναίνεση – Ιστορικό χαμηλό, πόλωση και σκιές για την αναθεώρηση

Η ελληνική Βουλή μπαίνει σε τροχιά παρατεταμένης σύγκρουσης. Σύμφωνα με τη νέα μελέτη του ΚΕΦΙΜ («Δείκτης Νομοθετικής Συναίνεσης: Ιούλιος 2023 – Δεκέμβριος 2025»), η μέση νομοθετική συναίνεση της αντιπολίτευσης στα νομοσχέδια της κυβερνητικής πλειοψηφίας διαμορφώθηκε στο 11,9%, το χαμηλότερο επίπεδο της περιόδου 2004–2025.

Πρόκειται για έναν αριθμό που δεν είναι απλώς στατιστικός. Είναι πολιτικό μήνυμα. Και το μήνυμα είναι σαφές: η προγραμματική σύγκλιση εξαντλείται, η πόλωση παγιώνεται.

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΣΤΟ «ΚΟΚΚΙΝΟ», ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΜΟΝΟ ΣΤΑ ΕΘΝΙΚΑ

Η χαμηλότερη συναίνεση καταγράφεται στον τομέα της Οικονομίας (4%), στοιχείο που αποτυπώνει την ένταση γύρω από φορολογικά, εργασιακά και αναπτυξιακά νομοσχέδια. Αντιθέτως, η υψηλότερη συναίνεση εντοπίζεται στην Εθνική Άμυνα και Εξωτερική Πολιτική (25%), όπου παραδοσιακά διατηρούνται δίαυλοι θεσμικής υπευθυνότητας.

Η εικόνα αυτή δεν είναι τυχαία. Σε περιβάλλον πληθωριστικών πιέσεων, μεταρρυθμίσεων και δημοσιονομικών περιορισμών, η Οικονομία λειτουργεί ως πεδίο μετωπικής αντιπαράθεσης. Αντίθετα, τα εθνικά θέματα διατηρούν ακόμα – έστω και εύθραυστα – στοιχεία ελάχιστης συνεννόησης.

ΠΟΙΟΙ ΣΥΝΑΙΝΟΥΝ – ΠΟΙΟΙ ΟΧΙ

Στην υπερψήφιση «επί της αρχής» των κυβερνητικών νομοσχεδίων (Ιούλιος 2023 – Δεκέμβριος 2025):

• ΠΑΣΟΚ: 27,9%
• ΣΥΡΙΖΑ: 13%
• Νίκη: 7,1%
• Ελληνική Λύση: 4,5%
• Νέα Αριστερά: 4,5%
• Πλεύση Ελευθερίας: 4,5%
• ΚΚΕ: 0%

Το ΠΑΣΟΚ διατηρεί την υψηλότερη θεσμική συναίνεση, επιβεβαιώνοντας τη στρατηγική του «υπεύθυνου κέντρου». Στον αντίποδα, το ΚΚΕ παραμένει σταθερά στο 0%, επιλέγοντας απόλυτη διαφοροποίηση.

Η μελέτη καταγράφει επίσης μικρές μετατοπίσεις μεταξύ 2024 και 2025: αύξηση συναίνεσης για ΠΑΣΟΚ, Νίκη και Ελληνική Λύση, μικρή υποχώρηση για ΣΥΡΙΖΑ και Πλεύση Ελευθερίας.

Ο ΑΞΟΝΑΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑ–ΔΕΞΙΑ ΚΑΙ Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΑΣΗΣ

Το κρίσιμο εύρημα είναι πολιτικά αποκαλυπτικό: Όσο τα κόμματα απομακρύνονται από το κέντρο του ιδεολογικού άξονα, τόσο μειώνεται η νομοθετική τους συναίνεση.

Η διαπίστωση αυτή επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση περί «κεντρομόλου» πολιτικής σταθερότητας. Σε ένα πολυκομματικό σκηνικό με ισχυρές ιδεολογικές αιχμές, η κυβερνητική πλειοψηφία φαίνεται να συγκλίνει μόνο με σχηματισμούς που κινούνται πλησιέστερα στον μεσαίο χώρο.

ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΜΕ ΦΟΝΤΟ ΤΗΝ ΠΟΛΩΣΗ

Ο Γενικός Διευθυντής του ΚΕΦΙΜ, Νίκος Ρώμπαπας, επισημαίνει ότι η διατήρηση της συναίνεσης σε τόσο χαμηλά επίπεδα αποτελεί ένδειξη ενίσχυσης της πολιτικής πόλωσης και προειδοποιεί πως η έναρξη της διαδικασίας αναθεώρησης του Συντάγματος σε αυτό το κλίμα δεν αποτελεί καλό οιωνό.

Και εδώ αρχίζει η παραπολιτική ανάγνωση: Μπορεί να υπάρξει ουσιαστική θεσμική μεταρρύθμιση χωρίς ελάχιστη διακομματική βάση; Ή μήπως η συνταγματική ατζέντα θα μετατραπεί σε νέο πεδίο αντιπαράθεσης;

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΩΣΗΣ

Η χαμηλή συναίνεση δεν είναι απλώς κοινοβουλευτικό στατιστικό. Έχει άμεσες επιπτώσεις:

• Επηρεάζει την επενδυτική εμπιστοσύνη.
• Ενισχύει την αίσθηση πολιτικής αβεβαιότητας.
• Περιορίζει τις πιθανότητες ευρύτερων μεταρρυθμιστικών συναινέσεων.

Σε μια περίοδο όπου η χώρα καλείται να διαχειριστεί δημοσιονομικές ισορροπίες, γεωπολιτικές προκλήσεις και κοινωνικές πιέσεις, η θεσμική σύγκλιση θα μπορούσε να λειτουργήσει ως σταθεροποιητικός παράγοντας. Αντ’ αυτού, ο δείκτης καταγράφει εμπεδωμένη σύγκρουση.

Το τελικό ερώτημα

Η Βουλή του 2025 θυμίζει περισσότερο αρένα παρά εργαστήριο συνθέσεων. Το 11,9% δεν είναι απλώς ένα ιστορικό χαμηλό. Είναι ένδειξη ενός κομματικού συστήματος που απομακρύνεται από τις γκρίζες ζώνες συναίνεσης και μετακινείται στα άκρα.

Το αν αυτή η δυναμική θα οδηγήσει σε πολιτική ανασύνθεση ή σε βαθύτερη θεσμική κόπωση, θα κριθεί στους επόμενους κύκλους νομοθέτησης — και στις κάλπες.

Πηγή: pagenews.gr